Κανείς δεν γνωρίζει ακόμα και σήμερα πώς ακριβώς ο Ερβέ Φαλτσιανί υπεξαίρεσε έναν τόσο μεγάλο όγκο προσωπικών δεδομένων. Ο Αλεξάντερ Ζέλερ, που εκείνη την εποχή ήταν επικεφαλής των δραστηριοτήτων της HSBC στην Ελβετία, μιλά για την κλοπή σαν να ήταν μαγικό τρικ. Σε κατάθεσή του στους γάλλους ανακριτές, ο Τιμπό Λεστράντ, τεχνικός των γαλλικών φορολογικών Αρχών, επαίνεσε την εφευρετικότητα του Φαλτσιανί: «Δεν θα ήταν αρκετό να πατήσει ένα κουμπί και να αντιγράψει ομάδες στοιχείων. Υπάρχουν στοιχεία που προέρχονται από αρκετά διαφορετικά συστήματα τα οποία δεν ήταν συνδεδεμένα το ένα με το άλλο». Εκθεση των ελβετικών Αρχών χαρακτηρίζει τον Φαλτσιανί «αυτοδίδακτο» που όμως διαθέτει «ταλέντο στους υπολογιστές».
Οταν ο δημοσιογράφος Πάτρικ Ράντεν Κίφ του «New Yorker» ρώτησε τον Φαλτσιανί πώς κατάφερε να υπεξαιρέσει τόσα στοιχεία χωρίς να προκαλέσει ψηφιακούς συναγερμούς, πήρε την απάντηση πως είχε βοήθεια από μια σκιώδη ομάδα επαγγελματιών με ίδιες απόψεις. «Αρχίσαμε να εργαζόμαστε πάνω σε μια στρατηγική», απάντησε ο Φαλτσιανί. «Ποιοι είστε;» τον ρώτησε ο δημοσιογράφος. «Το Δίκτυο», απάντησε. «Και πόσοι άνθρωποι είναι σ’ αυτό;». «Δεν θέλω να αποκαλύψω λεπτομέρειες», κατέληξε γελώντας με νόημα.
Σύμφωνα με τον Φαλτσιανί, το Δίκτυο είναι μια χαλαρή συνομοσπονδία «αντι-φοροφυγάδων σταυροφόρων» από αξιωματικούς δυνάμεων ασφαλείας, δικηγόρους και κατασκόπους. Προσθέτει ότι όχι μόνο τον βοήθησε να κλέψει τα δεδομένα αλλά τον διευκόλυνε και να διαφύγει στη Γαλλία. Στελέχη της HSBC που διεξήγαγαν εσωτερική έρευνα για τον Φαλτσιανί διατείνονται πως η ιστορία περί Δικτύου είναι τέχνασμα και στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο ένας συνεργάτης: μια 34χρονη Λιβανέζα ονόματι Τζιορτζίνα Μίκαελ, που ανέλαβε τεχνικό πόστο στην τράπεζα τον Σεπτέμβριο του 2006. Οι δύο τους δούλευαν δίπλα δίπλα και ανέπτυξαν στενή σχέση – ερωτική.
«Διπλωματικός σεισμός». Μια άλλη σχετικά άγνωστη πλευρά της υπόθεσης είναι η μεγάλη ένταση που επικράτησε επί μακρόν στις σχέσεις Ελβετίας – Γαλλίας. Οι Ελβετοί ζητούσαν επιμόνως να τους δοθούν τα δεδομένα Φαλτσιανί και οι Γάλλοι αρνούνταν κατηγορηματικά. Η ελβετική εφημερίδα «Le Temps» χαρακτήρισε την παρατεταμένη αντιπαράθεση για τα κλεμμένα αρχεία ως «διπλωματικό σεισμό». Μάλιστα ελβετός δικαστικός στο αίτημά του ανέφερε: «Ο Φαλτσιανί δεν έχει προκαλέσει ζημιά μόνο στην τράπεζα, αλλά και στο ελβετικό κράτος».
Τελικά, οι γαλλικές Αρχές έδωσαν λίστες από τους φακέλους Φαλτσιανί στην Αργεντινή, τη Ρωσία, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Σουηδία, το Βέλγιο, την Ισπανία, τη Γερμανία και την Ινδία. Σκάνδαλα ξέσπασαν σε όλες αυτές τις χώρες, πουθενά όμως τόσο μεγάλα όσο στην Ελλάδα όταν το 2010 η Κριστίν Λαγκάρντ, τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας, έδωσε τη λίστα με τα 2.000 ονόματα στον ομόλογό της Γιώργο Παπακωνσταντίνου.