ΡΕΤΡO

Το παρελθόν είναι μια άλλη χώρα. Και είναι αυτή η χώρα – χρήσης 2012 – που καθρεφτίζεται στα πόθεν έσχες των βουλευτών που δόθηκαν στη δημοσιότητα. Η περιουσιακή κατάσταση εθνοπατέρων και εθνομητέρων παρουσιάζει ενδιαφέρον. Αλλά η διαφορά πολιτικής φάσης έχει ως αποτέλεσμα έναν άγευστο ετεροχρονισμό. Πρέπει να θυμηθεί κανείς ότι η χρονιά εκείνη οδηγήθηκε από τις κυβερνήσεις Παπαδήμου και Πικραμμένου στο τρίδυμο σχήμα ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ αφού πέρασε από τις συμπληγάδες μιας διπλής εκλογικής αναμέτρησης. Oλα αυτά όμως φαίνονται τόσο μακρινά όσο, κοιτώντας μπρος και όχι πίσω, φαίνεται το ξεκίνημα της συζήτησης για το χρέος που η κυβέρνηση συμφώνησε να γίνει το σωτήριον 2018.

Υποτίθεται ότι η Βουλή θα κινηθεί ταχύτερα και το φθινόπωρο θα έρθουν στη δημοσιότητα οι δηλώσεις για τη χρήση του 2013. Παρ’ όλ’ αυτά ο ρυθμός είναι απελπιστικά αργός, ενώ λύσεις υπάρχουν. Ας πούμε η δημοσιοποίηση των δηλώσεων – που ικανοποιεί το αίτημα της διαφάνειας – θα μπορούσε να αποσυνδεθεί από τον έλεγχό τους από ορκωτούς λογιστές. Ετσι θα μπορούσε να έχει κανείς τη δυνατότητα να συσχετίσει τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων με την περιουσιακή κατάσταση των μελών τους σε πραγματικό χρόνο και όχι με απόσταση πολλών ετών και μάλιστα αφού έχουν εγκαταλείψει την εξουσία.

Ολα αυτά, ενώ αφήνουν δυσάρεστη εντύπωση ο ατελής τρόπος – για να χρησιμοποιήσει κανείς μια εξαιρετικά μετριοπαθή έκφραση – με τον οποίο οι νυν κυβερνώντες αντιμετώπισαν τα ερωτήματα για τις εταιρικές συμμετοχές του Πρωθυπουργού και κορυφαίου υπουργού, καθώς και η μη δημοσιοποίηση των επίμαχων δηλώσεων του Αλέξη Τσίπρα που βγήκαν από το αρχείο για τα μάτια της Επιτροπής Πόθεν Εσχες και μόνο.