Με αντιμνημονιακό αέρα στα πανιά της η Ζωή

Σχεδόν έναν χρόνο πριν, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν στο προεδρείο της Βουλής. Επέστρεφε – με συνοπτικές διαδικασίες – στην κυβέρνηση εκπρόθεσμες και άσχετες τροπολογίες. Ή, σε άλλες περιπτώσεις, δεν άφηνε κανέναν να μιλήσει. Σήμερα, επτά μήνες μακριά από το Κοινοβούλιο, προχώρησε – όπως άλλωστε εξαρχής είχε δείξει πρόθεση – στη δημιουργία του δικού της κόμματος, την Πλεύση Ελευθερίας.  

Το απόγευμα της περασμένης Τρίτης, την άφιξή της στο θέατρο Χυτήριο συνόδευσε το αγαπημένο της τραγούδι «Κάποτε θα ‘ρθουν να σου πουν». Μάλιστα το πνεύμα που εκπέμπουν οι στίχοι του (Υπερασπίσου το παιδί / γιατί αν γλιτώσει το παιδί / υπάρχει ελπίδα) επιχειρήθηκε να εκφραστεί τόσο στην ομιλία της Κωνσταντοπούλου όσο και στην ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος.

Η πρώην πρόεδρος του Κοινοβουλίου πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει κόμμα κυρίως για να εκπληρώσει μέσω αυτού τον σκοπό για τον οποίο, όπως λέει, ασχολήθηκε με την ενεργό πολιτική ως υποψήφια βουλευτής το 2012: την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος και τη δικαίωση του λαού. Το μοιράστηκε και με το ακροατήριό της. «Τέσσερα χρόνια μετά, αυτό το αίσθημα ευθύνης μού υπαγορεύει να συνεχίσω από άλλη θέση τον ίδιο αγώνα, που δεν ολοκληρώθηκε και που είμαι βέβαιη ότι αν δοθεί από ανθρώπους ανιδιοτελείς και συνεπείς, θα είναι νικηφόρος» είπε. Σκοπός της κίνησής της είναι να έρθει ο λαός στο προσκήνιο και στην εξουσία, να μπει η νεολαία στην πρώτη γραμμή και να διαμορφωθεί «το σχέδιο μάχης, πλεύσης και απελευθέρωσης». Πρώτος στόχος είναι η προσπάθεια να ολοκληρωθεί με την είσοδο του κόμματος στη Βουλή, όποτε κι αν διεξαχθούν οι επόμενες εκλογές.

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ. Το διάστημα που έχει μεσολαβήσει από τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου μέχρι τη δημιουργία της Πλεύσης Ελευθερίας η πρώην πρόεδρος του Κοινοβουλίου, όπως την περιγράφει στενός φίλος της, «αισιοδοξεί και δεν το βάζει κάτω με τίποτα». Ανθρωποι που τη γνωρίζουν καλά αναφέρουν επίσης ότι δεν έχει μπει σε διαδικασίες αυτοκριτικής ή αναζήτησης των λόγων που την οδήγησαν εκτός Βουλής. Κι αυτό γιατί, όπως λένε, η αίσθηση που έχει είναι πως εκείνη την περίοδο δέχθηκε συντονισμένες επιθέσεις και από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Για αυτούς τους λόγους δεν θα άλλαζε τίποτα σε όσα προηγήθηκαν το 2015. Δεν αποκλείεται όμως να τη δούμε να πολιτεύεται με λίγο διαφορετικό τρόπο. Οπως για παράδειγμα να μην προσωποποιεί καταστάσεις ή να παρεμβαίνει με στόχο την αποκάλυψη και όχι τη σύγκρουση.

Παραλλήλως η Κωνσταντοπούλου φαίνεται να μη θέλει να βάλει ιδεολογικό πρόσημο στην προσπάθειά της ούτε να την απασχολούν οι κατηγορίες περί δημιουργίας «εθνικοπατριωτικού μετώπου». «Αριστερός δεν είναι κανείς επειδή έτσι δηλώνει. Πατριώτης δεν είναι κανείς επειδή έτσι διαδηλώνει. Ο ριζοσπαστισμός δεν είναι λεκτική εκγύμναση ούτε θεωρία, αλλά υπαρξιακή δοκιμασία που έχει κόστος. Δημοκράτης δεν είναι κανείς επειδή απλώς το διακηρύσσει» επισήμανε στην ομιλία της η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, για να συμπληρώσει πως όποιος υποστηρίζει με λόγια, με έργα ή με την αιδήμονα ανοχή και επιτηδευμένη αποχή του την παράταση του βίου της σημερινής κυβέρνησης και τη συνέχιση της μνημονιακής δεσποτείας δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω.

Η επιθυμία στην ιδεολογική ουδετερότητα της κίνησης αποτυπώνεται πάντως και στο σήμα του κόμματος. Κυρίως δηλαδή στο μοβ και στο τιρκουάζ χρώμα που χρωματίζουν το καράβι και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για ανάλογη περίπτωση. Τα πανιά του μάλιστα, τα έξι Δέλτα συμβολίζουν τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, τη Διαφάνεια, τα Δικαιώματα, τη Διαγραφή του Χρέους και τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών.

ΚΑΜΙΑ ΔΕΣΜΕΥΣΗ. Στην εκδήλωση στο Χυτήριο συμμετείχαν αρκετοί υποψήφιοι βουλευτές της Λαϊκής Ενότητας, με πρωτοστατούσες τη Ραχήλ Μακρή και τη Νάντια Βαλαβάνη. Τι χάλασε στη σχέση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη; Ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα δεν υπήρξε, παρά μόνο η υπενθύμιση ότι η πρώτη συμμετείχε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ως συνεργαζόμενη με τη ΛΑΕ. Αυτό δηλαδή σήμαινε ότι ύστερα από αυτές – και πόσω μάλλον μετά το χαμηλό εκλογικό αποτέλεσμα που άφησε το κόμμα εκτός Κοινοβουλίου – δεν δεσμευόταν καμία πλευρά για συνέχιση της συνεργασίας.

Υπό αυτά τα δεδομένα, όλοι οι πρώην «σύντροφοί» της από τη ΛΑΕ αλλά και άλλοι που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς όμως να συνεχίσουν στο κόμμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, είναι ευπρόσδεκτοι στην Πλεύση Ελευθερίας. Ωστόσο η Κωνσταντοπούλου μέσα από την κίνησή της φιλοδοξεί να κινητοποιήσει κυρίως «άφθαρτο και άγνωστο κόσμο», να τους δώσει το ερέθισμα και να δημιουργήσουν μαζί ένα εντελώς νέο κίνημα χωρίς βαρίδια από το παρελθόν.