Η συζήτηση άνοιξε άλλη μια πληγή

Ονόματα; Ναι, ανέφερε μερικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είπε κάποια και η Φώφη Γεννηματά, κάποια άλλα ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Και ο Αλέξης Τσίπρας;

Για έναν Πρωθυπουργό που θα άνοιγε «οκτώ φακέλους καταγγέλλοντας ονόματα και διευθύνσεις», η σιωπή του ήταν εκκωφαντική. Από αυτήν την άποψη, η πρωθυπουργική πρωτοβουλία για τη συζήτηση θα ήταν πολύ κακό για το τίποτα. Εάν η ίδια η συζήτηση δεν ήταν προβληματική στον πυρήνα της: σε ποιες δημοκρατίες τα κόμματα συζητούν στη Βουλή για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης; Μα σε εκείνες στις οποίες πάσχει το κράτος δικαίου. Μόνο που η χθεσινή συζήτηση δεν έγινε για να θεραπεύσει το πρόβλημα, αλλά για να ανοίξει ακόμη μια πληγή. Ηταν μια συζήτηση για τη διαφθορά με αποφορά διαφθοράς. Και μια συζήτηση του πολιτικού συστήματος από την οποία εκτέθηκε κυρίως εκείνος που την προκάλεσε. Πρώτον, επειδή η ομιλία του δεν ήταν τίποτε περισσότερο από έναν άσφαιρο αντιπερισπασμό. Και δεύτερον, επειδή έδειξε να απολαμβάνει το μπάνιο του κυβερνητικού του εταίρου στον πολιτικό βούρκο.