ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑ

Τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί, αν δεν έχουν συμφωνηθεί όλα. Με αυτό το πνεύμα αντιμετώπισε η ελληνική πλευρά τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα την περασμένη εβδομάδα. Και καθότι δεν συμφωνήθηκαν όλα ούτε για το Ασφαλιστικό, ούτε για τα φορολογικά, ούτε για τα κόκκινα δάνεια, αποχαιρετίσαμε τους τροϊκανούς που έφυγαν για να κάνουν καθολικό Πάσχα.

Αυτά στην Αθήνα. Διότι στις Βρυξέλλες, στη μεγάλη διαπραγμάτευση για το Προσφυγικό, ίσχυσε κάτι διαφορετικό: όλα έχουν συμφωνηθεί, αλλά τίποτε δεν φαίνεται να μπορεί να εφαρμοστεί αμέσως. Ελληνες και ξένοι αναλυτές πέρασαν το Σαββατοκύριακο από το μικροσκόπιο τα συμφωνηθέντα και εντόπισαν πλείστες γκρίζες ζώνες. Δεν είναι μόνο τα μερικές χιλιάδες στελέχη – δικαστές, αστυνόμοι και άλλοι – που θα χρειαστούν για υποδομές που ακόμη δεν έχουν δημιουργηθεί. Είναι και η – γνωστή για την τάση της να μην τηρεί συμφωνίες – Τουρκία που τίποτε δεν την υποχρεώνει να υλοποιήσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Δηλαδή να μετατραπεί αυτή σε χώρα – οικόπεδο παραμονής των προσφύγων που συσσωρεύονται πλέον στην Ελλάδα.

Το απλό συμπέρασμα κατόπιν συμφωνίας για το Προσφυγικό είναι ότι όποιος – πρόσφυγας ή μετανάστης – βρίσκεται εδώ, μένει εδώ. Και όποιος καταφέρει ακόμη και τώρα να έρθει, επίσης μένει εδώ. Οι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι η συνειδητοποίηση αυτή θα διαχυθεί σταδιακά στις χώρες προέλευσης. Οτι θα λειτουργήσει βραχυ-μεσοπρόθεσμα με τρόπο αρνητικό ή, τέλος πάντων, αποτρεπτικό. Και ότι οι ροές θα σταματήσουν σταδιακά.

Αυτή είναι η ουσία της οποίας η συμφωνία των Βρυξελλών αποτελεί το περιτύλιγμα. Ενώ η κυβέρνηση δεν έχει καν το ελαφρυντικό ότι την τύλιξαν.