Αδήλωτες καταθέσεις: Χτύπησε σε παγόβουνο το σχέδιο φοροαμνηστίας

Το σχέδιο ήταν φιλόδοξο και ορισμένοι στην κυβέρνηση προέβλεπαν δισεκατομμύρια ευρώ αδήλωτων καταθέσεων εξωτερικού να επιστρέφουν στις ελληνικές τράπεζες. Βασικό όχημα πίεσης, η λίστα Μπόργιανς με τα 10.588 στοιχεία τραπεζικών λογαριασμών στην ελβετική UBS, την οποία η ελληνική κυβέρνηση παρέλαβε από τον υπουργό Οικονομικών της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας, τον Β. Μπόργιανς, με πολιτικές τυμπανοκρουσίες, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Συνδυαστικά με το σχέδιο αυτοκαταγγελίας φοροφυγάδων, θα ασκούνταν πιέσεις σε όσους έχουν αφορολόγητα λεφτά στο εξωτερικό και από την ενεργοποίηση του Περιουσιολογίου. Τελικά, όπως όλα δείχνουν, έμειναν οι πολιτικές καντρίλιες στη Βουλή και οι προσδοκίες απόδοσης κάποιων εσόδων από την έρευνα των Εισαγγελέων αλλά το σχέδιο οικειοθελούς αποκάλυψης αδήλωτων κεφαλαίων με γενναία φοροκίνητρα, με τη συνδρομή των δανειστών, πηγαίνει περίπατο. Το παράλληλο σχέδιο για το Περιουσιολόγιο επίσης μένει στα χαρτιά.

«ΦΙΛΟΔΟΞΟ». «Οι προτάσεις του υπουργείου Οικονομικών ήταν αρκετά φιλόδοξες» ομολόγησε χθες κυβερνητικό στέλεχος το οποίο μετείχε στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, θεωρώντας πιο πιθανό να κατατεθεί στη Βουλή νομοσχέδιο με προβλέψεις επιβολής του φόρου που αναλογούσε στον χρόνο της απόκρυψης έως και 42%, χωρίς όμως πρόστιμα και προσαυξήσεις, και ίσως κάποια μικρή έκπτωση φόρου στον βαθμό που τα χρήματα επενδυθούν σε ακίνητα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι όταν άκουσαν οι επικεφαλής των δανειστών τις προτάσεις του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη για έκπτωση φόρου 60% ή ακόμα και 80% για όσους τοποθετήσουν τα αδήλωτα, αλλά καθαρά από φορολογική άποψη κεφάλαιά τους σε προθεσμιακές καταθέσεις, ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου ή ακίνητα, αρχικά απλώς δεν απαντούσαν.

Μήνες ολόκληρους από τα τέλη του περασμένου έτους ο αναπληρωτής υπουργός ανέμενε το πράσινο φως από τους θεσμούς για να φθάσει το νομοσχέδιο στη Βουλή. Αντί για πράσινο φως, τελικά άναψε κόκκινο. Μάλιστα, σύμφωνα με μία πηγή, οι δανειστές ζήτησαν πέραν του φόρου που ίσχυε κατά τον χρόνο της απόκρυψης να υπάρχει και μια ετήσια προσαύξηση (π.χ. 1%) για κάθε χρονιά που ο φόρος δεν έχει καταβληθεί.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ. Οι δανειστές θεωρούν ότι οι εκπτώσεις φόρου τις οποίες σχεδίασε η ελληνική κυβέρνηση αντιβαίνουν στη δέσμευση που έχει αναλάβει η ίδια με το Μνημόνιο να μην επαναληφθούν σε οποιαδήποτε μορφή τους διατάξεις φορολογικής αμνηστίας. Ως εκ τούτου έχουν διαμηνύσει ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα περισσότερο από την επιβολή του φόρου που αντιστοιχούσε στον χρόνο  απόκρυψης του εισοδήματος.

Κάπως έτσι, τα σχέδια για επιστροφή καταθέσεων και σημαντική αύξηση των εσόδων μένουν στα χαρτιά. Οι διατάξεις για την οικειοθελή αποκάλυψη αδήλωτων κεφαλαίων κάποια στιγμή αναμένεται να κατατεθούν στη Βουλή, αλλά δεν θα προβλέπουν τίποτα περισσότερο – όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές – από φορολόγηση με συντελεστές έως και 42%.

Η μοναδική υποχώρηση την οποία φέρεται να κάνουν οι δανειστές αφορά στη διαγραφή προστίμων και προσαυξήσεων, δέλεαρ το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ισχυρό μόνο για όσους αισθάνονται την ανάσα του ελεγκτή στον τραπεζικό τους λογαριασμό. Και επειδή ο ελεγκτικός μηχανισμός του υπουργείου Οικονομικών συνεχίζει ακόμα να υστερεί, η απορία κυβερνητικού στελέχους «γιατί να φέρει κάποιος πίσω αδήλωτα κεφάλαια αν δεν αισθάνεται ότι πραγματικά κινδυνεύει και αν δεν έχει παράλληλα ένα ισχυρό φορολογικό κίνητρο» μάλλον προδιαγράφει το αποτέλεσμα του εγχειρήματος τόσο για τις τράπεζες και την οικονομία όσο και για τα έσοδα του Δημοσίου.

Για την ιστορία πάντως, ίσως αξίζει να σημειωθεί ότι το φιλόδοξο πρότζεκτ της αυτοκαταγγελίας φοροφυγάδων ξεκίνησε από τον Μάρτιο του 2015 όταν το δίδυμο Βαρουφάκη – Νικολούδη άρχισε να ζυμώνει το σχετικό νομοσχέδιο.

Ο Βαρουφάκης εμφανιζόταν να υποστηρίζει ένα χαμηλό συντελεστή – ο Νικολούδης δεν δεχόταν τίποτα λιγότερο από τον φόρο που αναλογούσε. Τότε οι επαφές γίνονταν με την Ελβετία, από την οποία η ελληνική κυβέρνηση εκτιμούσε ότι μπορεί να εξασφαλίσει Μνημόνιο Συνεργασίας με στοιχεία για τους έλληνες καταθέτες που έχουν κρύψει τα λεφτά τους στις ελβετικές τράπεζες. Επαφές έγιναν, αλλά στο πηλίκον μηδέν.