[Μπιλιέτο] Συνταξιούχος

Ιδιον των ισχυρών ν’ αρπάζουνε τα πάντα και να απομειώνουνε τους ασθενέστερους, αλλά μια υψηλόφρων κοινωνία συνομιλεί με τους αγέννητους και τους νεκρούς της, αυτοί ορίζουν τη γραμμή που μας ενώνει και μας αιτιολογεί ως κοινότητα. Θήκας προγόνων φυλάει, περιθάλπει τους αδύναμους, στηρίζει τους ικανούς να παράγουν τα αναγκαία της ζωής, αγαθά, όνειρα κι ελπίδες της, τιμάει τους απόμαχους, τιμωρεί ή σωφρονίζει τους παραβάτες και παιδεύει επ’ αγαθώ τους νέους της για να τη συνεχίσουν. Είναι όμως πια ζητούμενη μια τέτοια πολιτεία; Ολο μιλάμε με στατιστικές και αριθμούς απρόσωπους για πρόοδο, ανάπτυξη, κέρδη, μισθούς, δικαιώματα, πολυπολιτισμό, ελευθερία ατομικής έκφρασης, ανέσεις^· τα ιδανικά μας ποιοι τα υπηρετούν; Οι αξιοπρεπείς συντάξεις είναι προνόμιο και χρέος συντεταγμένων κοινωνιών που λειτουργούν επί κοινώ σκοπώ, όχι κερδοσκόπων ιδιωτών^· το θυμόμαστε;

Στη στήλη «Μπιλιέτο» σημαντικά πρόσωπα σχολιάζουν μια λέξη από την επικαιρότητα.

Επιμέλεια
Θανάσης Θ. Νιάρχος