Εξαγωγές σύγχρονου χορού λόγω κρίσης

Η χορογράφος Λενιώ Κακλέα ζει στο Παρίσι από το 2005, αλλά επισκέπτεται συχνά την Αθήνα για να παρουσιάσει τη νέα της δουλειά. Οπως το 2013 οπότε συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αθηνών με το «Arranged by date», αλλά και τον περασμένο Ιανουάριο όταν ο πολυχώρος 3137 φιλοξένησε την ίδια χορογραφία. Από σήμερα και μέχρι τις 5 Μαρτίου η χορογράφος της διασποράς καλεί στο Φεστιβάλ Χορού DansFabrik της Βρέστης τις «συνοδοιπόρους» της Ιριδα Κάραγιαν, Μαριέλα Νέστορα και Αλεξάνδρα Μπαχτσέτση. «Η συλλογική χορογραφία είναι ένα είδος που λειτουργεί ως αντιπρόταση στην οικονομική κρίση» σχολιάζει η Ροζιτά Μπουασό σε δημοσίευμα της γαλλικής «Μοντ», περιγράφοντας τις νέες συνθήκες πολιτιστικής παραγωγής στην Ελλάδα. «Τα  παθήματα της τέχνης του σύγχρονου χορού με τα οποία οι έλληνες δημιουργοί έρχονται αντιμέτωποι εδώ και χρόνια βγαίνουν προς το εξωτερικό» συμπληρώνει.

Το τοπίο του σύγχρονου χορού  στην Ελλάδα διαμορφώνεται ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και από τους περίπου εκατό χορογράφους-μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Χορογράφων σήμερα περίπου οι 40 διατηρούν κάποιες ομάδες χορού ή παραμένουν χορογραφικά ενεργοί. Τα στοιχεία  της περασμένης εβδομάδας δείχνουν ότι στην πρωτεύουσα της χώρας υπήρχαν  150 παραστάσεις θεάτρου και μόνο δέκα προγραμματισμένες παραστάσεις  χορού. Σε αυτή την παραδοσιακή κυριαρχία του θεάτρου ο χορός δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την κρατική επιχορήγηση, που ωστόσο έχει σταματήσει ήδη από το 2010 να δίνει ευκαιρίες στις ομάδες χορού ώστε να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.

«Μέσα σε αυτό το τοπίο» σημειώνεται στο δημοσίευμα, «υπάρχουν και δημιουργοί που αναζητούν διαφορετικές λύσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για Ελληνες της διασποράς οι οποίοι επέστρεψαν πρόσφατα στην Αθήνα της κρίσης και αναζήτησαν διέξοδο προς τις δημιουργικές ομάδες ανεξάρτητων χώρων». Η Λενιώ Κακλέα, για παράδειγμα, είχε παρουσιάσει τον περασμένο Ιανουάριο τη χορογραφία «Untitled 1 – 5» στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεόρασης της Κυψέλης, μαζί με τους χορογράφους Κώστα Τσιούκα, Μαρία Κολιοπούλου, Κατερίνα Σκιαδά και Ιριδα Κάραγιαν.

Η ΑΘΗΝΑ ΣΤΗ ΒΡΕΣΤΗ. Το «Αrranged by date», από την άλλη, με το οποίο ανοίγει απόψε το φεστιβάλ χορού της Βρέστης, ξεκινά από ένα τυχαίο γεγονός για να αναμετρηθεί τελικά με το άυλο χρηματοπιστωτικό σύστημα και το λεξιλόγιό του. «Η Αθήνα μοιάζει όπως κάθε πόλη της περιφέρειας: οι συνθήκες δημιουργίας εκεί είναι εξαιρετικά δύσκολες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν δυνατότητες καλλιτεχνικών ανταλλαγών» σχολιάζει η Κακλέα στο δημοσίευμα της «Μοντ». «Αν η Ελλάδα ενσαρκώνει την κρίση της Ευρώπης, ο σύγχρονος χορός στη χώρα μας βρισκόταν πάντα σε δύσκολη θέση» συμπληρώνει η κριτικός χορού Κλημεντίνη Βουνελάκη στο ίδιο αφιέρωμα. «Είναι μια ελληνική ιδιαιτερότητα, ένα είδος “εθνικής μοναξιάς” – ένα πολιτισμικό υβρίδιο μεταξύ Ανατολής και Δύσης -, που χαρακτηρίζεται από την απουσία πολιτικής για τη σύγχρονη τέχνη. Οι χορογράφοι είναι όλο και πιο δημιουργικοί, επενδύουν χωρίς πόρους σε ανεξάρτητους χώρους. Με το μεγάλο ρίσκο, όμως, να καταλήξουν στην περφόρμανς».