Στις κάλπες με φόντο την ακυβερνησία

Οι πρώτες εκλογές μετά την έξοδο της Ιρλανδίας από το Μνημόνιο, που διεξάγονται σήμερα, φέρνουν την «κέλτικη τίγρη» μπροστά στο φάσμα της ακυβερνησίας. Η ανάπτυξη πέρυσι έφθασε στο 7%, με βοήθεια από το αδύναμο ευρώ προς τις ιρλανδικές εξαγωγές. Η ανεργία βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών. Η οικονομία της χώρας θεωρείται η πιο γοργά αναπτυσσόμενη στην Ευρώπη.

Ομως στη χώρα αυτή των 4,5 εκατομμυρίων κατοίκων τα προβλήματα δεν λείπουν. Λίγο πιο μακριά από το Δουβλίνο, στις μικρότερες πόλεις, οι εμπορικοί δρόμοι μένουν άδειοι και τα ημιτελή συγκροτήματα διαμερισμάτων που άφησε πίσω της η καταστροφική φούσκα των ακινήτων βρίσκονται παντού. Πολλές από τις θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν πρόσφατα είναι για ανειδίκευτους και δίνουν μικρές αμοιβές. Το 10% των Ιρλανδών πιστεύει ότι το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων διευρύνεται.

Αυτό ήταν και το βασικό θέμα συζήτησης στη σύντομη προεκλογική εκστρατεία – μόλις τριών εβδομάδων. «Ας συνεχίσουμε την ανάκαμψη» ήταν το βασικό σύνθημα του συντηρητικού Φίνε Γκάελ, του μεγαλύτερου κόμματος του κυβερνητικού συνασπισμού που κυβερνά από το 2011. Ο 64χρονος πρωθυπουργός Eντα Κένι περηφανεύεται συχνά για το ότι είναι συχνά με τους πολίτες. Ομως η διάσωση από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και χρόνια αυστηρής λιτότητας σημαίνουν ότι πολλοί ψηφοφόροι δεν έχουν δει στη ζωή τους αλλαγές λόγω της ανάκαμψης. Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν ότι το Φίνε Γκάελ θα έρθει πρώτο στις σημερινές εκλογές, δεν θα συγκεντρώσει όμως την πλειοψηφία, παρά τις υποσχέσεις για μείωση της φορολογίας και αύξηση των δαπανών κατά 12 δισεκατομμύρια ευρώ.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης φαίνεται να επωφελούνται της κατάστασης σε μια εκλογική ατμόσφαιρα που δεν φαίνεται να συναρπάζει κανέναν. Το κεντρώο κόμμα Φιάνα Φέιλ, που ήταν η κυρίαρχη δύναμη στην ιρλανδική πολιτική από την ίδρυση του κράτους πριν από περίπου έναν αιώνα, βλέπει τη δύναμή του να μειώνεται σταθερά. Οι εκκλήσεις του ηγέτη του Μάικλ Μάρτιν για μια πιο ισορροπημένη ανάκαμψη φαίνεται να έχουν βρει ανταπόκριση στους ψηφοφόρους – αν και πολλοί κατηγορούν ακόμα αυτό το κόμμα για την οικονομική κατάρρευση του 2008.

ΔΥΣΚΟΛΗ Η ΠΡΟΒΛΕΨΗ. Το εκλογικό σύστημα της Ιρλανδίας δυσκολεύει τις προβλέψεις. Την περασμένη φορά το Φίνε Γκάελ κέρδισε 76 έδρες με μόλις 36% των ψήφων. Οι Εργατικοί που τελικά συνεργάστηκαν μαζί τους στην κυβέρνηση, ενώ συγκέντρωσαν μόλις δύο ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες από το Φιάνα Φέιλ, κατέληξαν να πάρουν διπλάσιο αριθμό εδρών.

Σήμερα το Φιάνα Φέιλ ελπίζει να διπλασιάσει τις 20 έδρες του, ενώ οι Εργατικοί προβλέπεται να παλέψουν για την επιβίωση καθώς μεταξύ άλλων αναμένεται να χάσει την έδρα του ακόμα και ο ηγέτης τους. Ενας στους τρεις ψηφοφόρους δηλώνει πως θα ψηφίσει μικρό κόμμα και ανεξάρτητους υποψηφίους. Περίπου 20% συγκεντρώνει το κόμμα Σιν Φέιν του Τζέρι Ανταμς. Με ένα Κοινοβούλιο τόσο διασπασμένο, οι πολιτικοί αναλυτές δυσκολεύονται να κάνουν προβλέψεις για τη μελλοντική κυβέρνηση.

100 χρόνια από την Πασχαλινή Εξέγερση
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από ένα σημαντικό γεγονός στην ιστορία της Ιρλανδίας: την Πασχαλινή Εξέγερση. Τον Απρίλιο του 1916 μια ομάδα εθνικιστών και σοσιαλιστών εισέβαλε στην Ταχυδρομική Υπηρεσία του Δουβλίνου και ανακήρυξε την Ιρλανδική Δημοκρατία. Η εξέγερση κατεστάλη σύντομα, όμως τα σκληρά βρετανικά αντίποινα δημιούργησαν κύμα υποστήριξης προς την ανεξαρτησία. Μέσα σε έξι χρόνια 26 επαρχίες της Ιρλανδίας αποχώρησαν από το Ηνωμένο Βασίλειο. Εναν αιώνα αργότερα οι διαχωριστικές γραμμές παραμένουν. Το Φίνε Γκάελ προήλθε από τους υποστηρικτές της συμφωνίας με τη Βρετανία του 1922 που προέβλεπε καθεστώς κτήσης της Ιρλανδίας. Το Φιάνα Φέιλ δημιουργήθηκε από έναν από τους αρχηγούς της Πασχαλινής Εξέγερσης που δεν θανατώθηκαν, τον Ιμον ντε Βαλέρα, ο οποίος αντιτασσόταν στη συμφωνία.