Ετσι θα νικήσουν τους Αιωνίους
Ο Μούρτος προσπαθεί να ανακόψει τον Λούντζη στο πρόσφατο ματς του Αρη με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. Οι Πράσινοι νίκησαν άνετα με 80-59
Οι ισχυροί πόλοι του ελληνικού μπάσκετ που μονοπωλούν το ενδιαφέρον, τους τίτλους και σχεδόν ολόκληρη την αγορά (με ό,τι συνεπάγεται αυτό), βρίσκονται την τελευταία πενταετία σε μια παράλληλη με την ελληνική κοινωνία και οικονομία πορεία.
Σε αυτά τα πέντε χρόνια, σε αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν στους δύο Αιωνίους, το βαρύτιμο τρόπαιο της Ευρωλίγκας έχει υψωθεί δύο φορές από τον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός το τελευταίο από τα έξι συνολικά αστέρια του το έραψε το 2011. Οι περικοπές αρχίσαν μετά. Πολιτική που ακολούθησε ο Ολυμπιακός.
Στη θεωρία οι αλλαγές προπονητών και η απώλεια σημαντικών κομματιών από τον λεγόμενο κορμό κάθε ομάδας δεν μπορεί στο τέλος της σεζόν να δικαιώνονται. Υπό αυτή την έννοια, τα τεράστια επιτεύγματα του Ολυμπιακού, δηλαδή η back to back κατάκτηση της Ευρωλίγκας και η συμμετοχή σε έναν τελικό, σε τέσσερις σεζόν, σημειώθηκαν κόντρα στον ορθολογισμό του αθλητισμού.
Διότι οι Ερυθρόλευκοι κατάφεραν όλα αυτά με τρεις διαφορετικούς προπονητές (Ιβκοβιτς, Μπαρτζώκας, Σφαιρόπουλος), έχοντας χάσει σημαντικούς παίκτες, περιορίζοντας το μπάτζετ και ενίοτε προσθέτοντας παίκτες μεσούσης της περιόδου οι οποίοι, αντίθετα με όσα συμβαίνουν συνήθως, όχι μόνο προσαρμόστηκαν αμέσως αλλά έπαιξαν και πρωταγωνιστικό ρόλο (π.χ. Λο, Ντόρσεϊ).
Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι ακόμη και ο ομολογουμένως επιτυχημένος Ολυμπιακός έχει κατεβάσει, όπως και ο Παναθηναϊκός, τον πήχη. Για να φθάσουν στα προημιτελικά της Ευρωλίγκας πρέπει σε κάθε αγώνα του τοπ 16 να πιάνουν το μάξιμουμ της απόδοσής τους και ενίοτε να ξεπερνούν τον εαυτό τους. Τα μπάτζετ ολοένα περιορίζονται, προπονητές αλλάζουν συνεχώς, σημαντικές μονάδες χάνονται (Ματσιούλις, Λάσμε, Σλούκας, Ντάνστον κ.λπ.) και ήττες, απροσδόκητες σε άλλες εποχές, έρχονται.
Υστερα από όλα αυτά, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ελληνικές ομάδες με το πιο κοντινό στους Αιωνίους ειδικό βάρος (ιστορία, φανέλα, κόσμο, τίτλους) βρίσκονται σε διαδικασία αναγέννησης, έχουν βρει χρηματοδότες και σημειώνουν σημαντικές νίκες στην Ευρώπη, τίθεται το (εύλογο) ερώτημα: γιατί Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός σαρώνουν ακόμη ΠΑΟΚ, Αρη, ΑΕΚ; Γιατί την τελευταία πενταετία το σκορ στους μεταξύ τους αγώνες είναι 29-1 για τον Παναθηναϊκό και 27-2 για τον Ολυμπιακό; Γιατί φέτος, μολονότι στο Eurocup ο Αρης (δύο φορές την Ούνιξ και Αλμπα) και ο ΠΑΟΚ (Βαλένθια, Λιμόζ) πετυχαίνουν σημαντικές νίκες, δεν μπορούν να νικήσουν τους Αιωνίους που έχουν ηττηθεί από Ζιέλονα Γκόρα, Ερυθρό Αστέρα στον ΟΑΚΑ ο Παναθηναϊκός, από Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ και τη Ζαλγκίρις ο Ολυμπιακός;
ΜΕ ΤΑ ΛΙΓΑ. Το μπάτζετ είναι μια παράμετρος αλλά αν έκρινε τους τίτλους, Ολυμπιακός και ΠΑΟ δεν θα είχαν πάρει τα τρόπαια που πήραν, καθώς ΤΣΣΚΑ, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα και Τούρκοι έχουν ρίξει περισσότερο χρήμα.
Το γεγονός πρέπει να προβληματίσει τις τρεις ομάδες που θέλουν να βγουν στο φως! Να ανεβάσουν το μπάτζετ αναζητώντας διάφορους πόρους και να πείσουν εαυτούς ότι μπορούν να ανταγωνιστούν τους μεγάλους. Τα «πρέπει» για τον Αρη και τον Νίκο Λάσκαρη που έχει δώσει νέο αέρα στον Αυτοκράτορα, τον ΠΑΟΚ που έχει βρει οικονομική στήριξη στον Ιβάν Σαββίδη και την ΑΕΚ που έχει την τύχη να ανήκει ξανά σε έναν οικονομικά ισχυρό παράγοντα, τον Μάκη Αγγελόπουλο, είναι πολλά.
Μερικά από αυτά δεν χωρούν συζήτηση. Η διατήρηση κορμού αλλά και ξένων που θα δείξουν ικανοί να οδηγήσουν την ομάδα στις επιτυχίες (π.χ. ο Αρης έχει βρει εξαιρετικούς Αμερικανούς, αν όμως δεν κρατήσει ούτε έναν στο ρόστερ της, του χρόνου θα αρχίσει πάλι με κοντέρ μηδενισμένο). Ανάδειξη νέων παικτών (απαραίτητο να βγουν παίκτες, π.χ. Δίπλαρος, Κατσίβελης, Μωραΐτης) οι οποίοι θα ηγηθούν της προσπάθειας και θα γίνουν «σημαίες». Σταθερός προπονητής. Ισότιμη αντιμετώπιση από τους φορείς του αθλήματος και πρωτίστως από τον ΕΣΑΚΕ, διότι η λίγκα λειτουργεί με πρώτο κριτήριο να εξυπηρετεί τους δύο Αιωνίους. Αποτέλεσμα π.χ. ο Αρης να κάνει Χριστούγεννα στην Αθήνα ώστε να παίξει με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, ο ΠΑΟΚ να ταξιδεύει και να αγωνίζεται στην Ευρώπη σε λιγότερο από 48 ώρες ή, το χειρότερο, την άνοιξη (με το Πάσχα και τα πλέι οφ της Ευρωλίγκας) οι ομάδες να δίνουν έναν ή δύο αγώνες τον μήνα!