Η ωραία Ελενα του Ευκλείδη
Παράξενα πράγματα. Μέχρι τώρα, όποτε γίνονταν αλλαγές στις κλίμακες φορολογίας εισοδήματος η Καραγεώργη Σερβίας ήταν το πρώτο βιολί. Εφτιαχνε τα σενάρια, ζυμώνονταν, λαμβάνονταν σε συνεργασία με το Μαξίμου (πάντα) οι τελικές πολιτικές αποφάσεις για το ποιοι θα πληρώσουν τη νύφη.
Τώρα το παιχνίδι παίζεται αλλιώς. Μαθαίνω ότι τα φοροσενάρια τα τρέχουν στην οδό Νίκης στο μαγαζί του Τσακαλώτου, ο οποίος έχει το γενικό πρόσταγμα σε όλα τα θέματα της διαπραγμάτευσης.
«Τον έβαλαν τον Αλεξιάδη στην απέξω;» ρώτησα άνθρωπο εμπιστοσύνης όταν έμαθα ότι το Σώμα Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, υπό την μπαγκέτα της γενικής γραμματέως του υπουργείου και απολύτου εμπιστοσύνης του Ευκλείδη Ελενας Παπαδοπούλου, κάνει κουμάντο με τη νέα κλίμακα. «Ε όχι δα» μου απάντησαν. «Θα γίνει η μελέτη και μετά θα τις χτενίσει τις κλίμακες ο Τρύφωνας. Δεν υπάρχει ζήτημα» πρόσθεσε. Εκανα ότι το πιστεύω.
Κινεζική ακράτεια
Πάνω που πάει να φτιάξει λίγο το επενδυτικό κλίμα για τη χώρα, να σου μια παραφωνία υπουργού και πάρ’ το πάλι κάτω. Προσγειώνεται το ντιλ με τα περιφερειακά αεροδρόμια και αμέσως βγαίνει ο «πονάω» Σπίρτζης. Πιάνει λιμάνι το ντιλ COSCO – ΟΛΠ και να σου στο καπάκι ο «δεν υπάρχει συμφωνία» Δρίτσας. Οχι τίποτα άλλο, αλλά ειδικά αυτό το τελευταίο ντιλ δεν ήταν εύκολο. Οι Κινέζοι αποδείχθηκαν ασυγκράτητοι. Ξεκίνησαν, όπως έμαθα, τη διαπραγμάτευση με προσφορά 17,5 ευρώ ανά μετοχή, για να καταλήξουν μετά και το τηλεφώνημα Τσίπρα στον Κετσιάνγκ στα 22 ευρώ. Εδιναν δηλαδή 217 εκατ. ευρώ, όταν το ντιλ έκλεισε τελικά στα 368,5 εκατ. Μιλάμε για 151 εκατ. ευρώ περισσότερα. Κάτι θα ξέρουν. Αντε και σε καλή μεριά, λέω εγώ.
Για τα μάτια της ΤΡΑΙΝΟΣΕ
Ο επόμενος στόχος των Κινέζων είναι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, που συνδέεται ευθέως με τις εξελίξεις στον ΟΛΠ. Ενόψει της αύξησης των διακινούμενων φορτίων κοντέινερ στον Πειραιά ο εκσυγχρονισμός του σιδηροδρομικού δικτύου αποτελεί μονόδρομο για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, είτε τη βάλει στο χέρι η COSCO, που ενδιαφέρεται σφόδρα, είτε κάποιος άλλος. Ποιος μπορεί να είναι αυτός; Οι γνωρίζοντες επιμένουν πως είναι οι Αμερικανοί της Watco. H εταιρεία συμμετείχε στον διαγωνισμό που ακυρώθηκε την Τετάρτη μαζί με τη ρουμανική Group Ferroviar, η οποία όμως αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Τώρα λέγεται ότι θα κατέβει αυτόνομα και θα κονταροχτυπηθεί με τους Κινέζους. Για να δούμε, θα σπάσει η κατάρα του ενός υποψήφιου ενδιαφερομένου που στοιχειώνει, έως τώρα, κάθε ιδιωτικοποίηση;
Μπρα ντε φερ για το Ελ. Βενιζέλος
Εκεί που τα πράγματα δυσκολεύουν κάπως είναι με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος. Μαθαίνω ότι η τρόικα πιέζει το ΤΑΙΠΕΔ να προχωρήσει ταυτόχρονα, τόσο σε παράταση της σύμβασης παραχώρησης προς τους Καναδούς για ακόμη 20 έτη όσο και στην πώληση του ποσοστού του Δημοσίου 30%. Τώρα τι εξυπηρετεί αυτή η στάση της τρόικας, μάλλον τίποτα. Διότι, όπως λένε όσοι είναι χρόνια στο κουρμπέτι, πρώτα επεκτείνεις τη σύμβαση προκειμένου να ανέβει η αξία της δικής σου σύμβασης, μαζί και το μερίδιο 30% που έχει το Δημόσιο, και μετά πουλάς. Κάτι μου λέει ότι η κόντρα θα κρατήσει κάμποσο, όσο για το καναδικό συνταξιοδοτικό fund PSP Investments θα κάνει καιρό να δει πωλητήριο για το 30% του Δημοσίου.
Το μήνυμα του Γουάτσα
Τον Πρωθυπουργό, τον υπουργό Οικονομικών, τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και άλλους υψηλόβαθμους είδαν οι Πρεμ Γουάτσα (φωτογραφία αριστερά) και Τζον Πόλσον χθες και προχθές. Οι μεγαλοεπενδυτές πάντως εκμεταλλεύθηκαν την ευκαιρία για να επικοινωνήσουν και με το ανθρώπινο δυναμικό των εταιρειών στις οποίες έχουν τοποθετηθεί, τραπεζικών και άλλων. Ετσι, ο Πρεμ Γουάτσα μίλησε σε περίπου 250 στελέχη της Eurobank και από ό,τι μαθαίνω επέλεξε την καθησυχαστική οδό, αντί της γκρίνιας για τις ζημιές που έχει υποστεί μέχρι τώρα. Το βασικό του μήνυμα ήταν, μου λένε, ότι εξακολουθεί να βλέπει μεγάλες προοπτικές στην τράπεζα και στη χώρα, εφόσον αποκατασταθεί η σταθερότητα. Τώρα, το «σταθερότητα» ο καθένας το ερμηνεύει όπως θέλει. Ο ινδικής καταγωγής 66χρονος επενδυτής που διαχειρίζεται μέσω της Fairfax κάπου 9 δισ. ευρώ, παρέστη και στην κοπή της πίτας του νέου του αποκτήματος, της Eurolife, μαζί με περίπου 300 υπαλλήλους. Μη με ρωτάτε σε ποιον έπεσε το φλουρί, δεν μου είπαν.
Αυτό που μου είπε τραπεζική πηγή μου, πάντως, είναι ότι τους εν λόγω επενδυτές δεν αφήνει αδιάφορους η προοπτική της διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Γιατί όχι;