Ντρίμπλα από αριστερά στον Ολάντ

Είναι μια χρονιά γεμάτη προκριματικές εκλογές – ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού. Στις ΗΠΑ ξεκινάει αρχές Φεβρουαρίου και στα δύο στρατόπεδα Δημοκρατικοών και Ρεπουμπλικανών, η μακρά διαδικασία για την ανάδειξη των υποψήφιων πρόεδρων. Στη Γαλλία, οι Ρεπουμπλικανοί του Νικολά Σαρκοζί έχουν προγραμματίσει την αντίστοιχη primaire για τον Νοέμβριο. Κάποιοι όμως, όλο και περισσότεροι, ζητούν να διεξαχθούν τον ίδιο μήνα προκριματικές εκλογές και στην Αριστερά, κι ας υπάρχει ένας εν ενεργεία σοσιαλιστής πρόεδρος, ο Φρανσουά Ολάντ, που διεκδικεί την επανεκλογή του το 2017. Το πρωτοσέλιδό της και επτά ακόμη σελίδες αφιέρωσε χθες η «Libération» σε αυτό το μανιφέστο, που έσπευσαν να συνυπογράψουν ηλεκτρονικά μέσα σε λίγες ώρες περισσότεροι από 12.000 άνθρωποι, ταράζοντας τα νερά.  

«Το πολιτικό μας σύστημα είναι μπλοκαρισμένο. Κάθε μέρα που περνάει, οι αρτηριοσκληρωτικοί θεσμοί μας βυθίζονται και λίγο περισσότερο στην κρίση. Αρνούμαστε την παθητικότητα απέναντι στην αποχή, στην ψήφο υπέρ του Εθνικού Μετώπου και στη δεξιοποίηση της κοινωνίας. Θέλουμε να καταστήσουμε τις επόμενες προεδρικές εκλογές την κατάληξη μιας εκ βαθέων συζήτησης, που η χώρα επιθυμεί με πάθος. Θέλουμε περιεχόμενο, ιδέες, έναν απαιτητικό διάλογο. Ζητάμε μια μεγάλη προκριματική εκλογική διαδικασία στην οποία θα συμμετέχουν όλες οι αριστερές δυνάμεις και οι Οικολόγοι».

Πίσω από το κάλεσμα αυτό, για την ανάδειξη μέσα από την κάλπη ενός και μοναδικού υποψηφίου της γαλλικής Αριστεράς στις προεδρικές εκλογές του 2017, βρίσκονται γνωστές προσωπικότητες όπως ο πρώην ευρωβουλευτής και συμπροεδρεύων των Ευρωπαίων Πρασίνων Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, ο οικονομολόγος Τομά Πικετί και ο κοινωνιολόγος Μισέλ Βεβιορκά. Ανάμεσα στους πρώτους συνυπογράφοντες, ο συγγραφέας Ραφαέλ Γκλικσμάν, ο ιστορικός Πιερ Ροζανβαγιόν και ο ηθοποιός Φιλίπ Τορετόν. Αλλά οι υπογραφές ξεπέρασαν πολύ σύντομα τις 50 που υπήρχαν στις σελίδες της «Libé», ο αριθμός τους αυξανόταν χθες στο Ιντερνετ ώρα με την ώρα. Και ο γαλλικός Τύπος θύμιζε ότι αφενός ο Φρανσουά Ολάντ είχε υποσχεθεί τον Οκτώβριο του 2011, όταν τα μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος κλήθηκαν να επιλέξουν ποιος θα διεκδικούσε το Ελιζέ την επόμενη χρονιά, νέες προκριματικές εκλογές ενόψει του 2017, ακόμα και αν ήταν τότε  απερχόμενος πρόεδρος, και αφετέρου πως η διενέργεια primaire προβλέπεται από το ίδιο το καταστατικό του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

«Αν γίνονταν προκριματικές εκλογές όλης της Αριστεράς δεν θα μπορούσα να τις αποφύγω» φέρεται να δηλώνει τώρα ο γάλλος πρόεδρος – κι ας θεωρεί σύμφωνα με τη «Figaro» το περιβάλλον του ως «υποτιμητική» για αυτόν μια τέτοια διαδικασία. Ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, πάντως, Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς δεν φάνηκε να ενθουσιάζεται καθόλου με την ιδέα. Χαρακτήρισε μεν «θετικό οτιδήποτε επιτρέπει την ενότητα της Αριστεράς και των Οικολόγων», έκρινε ωστόσο «ελάχιστα πιθανή» τη διενέργεια μιας τέτοιας primaire με το επιχείρημα πως δεν μπορεί να γίνει πραγματικότητα παρά μόνον αν «είναι η primaire όλης της Αριστεράς, από τον Μακρόν [τον σοσιαλφιλελεύθερο υπουργό Οικονομίας] μέχρι τον Μελανσόν [τον ηγέτη της ριζοσπαστικής Αριστεράς] – είναι η μόνη που λειτουργεί, αυτή που επιτρέπει τη νίκη στις εκλογές» – δεν είναι όμως «βέβαιος πως όλοι οι πρωταγωνιστές συμφωνούν».

Ως προς αυτό, ο Καμπαντελίς έχει δίκιο. Οι Οικολόγοι δείχνουν ζεστοί με την ιδέα, από τους Σοσιαλιστές ωστόσο μοιάζει να συμφωνούν μόνο οι επονομαζόμενοι frondeurs, οι αντάρτες, εκείνοι που διαφωνούν με την οικονομική (και όχι μόνο) γραμμή της κυβέρνησης. Και πιο αριστερά ακόμα, ο μεν Μελανσόν ούτε που το διανοείται, το δε Κομμουνιστικό Κόμμα επιθυμεί μεν τη διενέργεια προκριματικών εκλογών αλλά με τη συμμετοχή μόνο «πραγματικά αριστερών υποψήφιων» – που σημαίνει χωρίς τον Ολάντ, ούτε τον πρωθυπουργό του Μανουέλ Βαλς. Με άλλα λόγια, η ενότητα της γαλλικής Αριστεράς παραμένει ευσεβής πόθος.

Η σημασία της ενότητας
«Κατακερματισμένη, η Αριστερά κινδυνεύει σοβαρά να ηττηθεί με τη μία. Ενωμένη, έχει εξασφαλισμένο το εισιτήριό της για τον δεύτερο (προεδρικό) γύρο. Αριστερά και Δεξιά θα μπορούσαν μάλιστα τότε, ας ονειρευτούμε λίγο, να αποκλείσουν τη Μαρίν Λεπέν από αυτόν»
Λοράν Ζοφρέν, διευθυντής 
της εφημερίδας «Libération»