Τι φοβόμαστε;

Κατατέθηκε και συζητείται επιτέλους το σχέδιο νόμου που δίνει το δικαίωμα σε δύο ενήλικα πρόσωπα να συμβιώνουν επίσημα ανεξαρτήτως φύλου. Ηταν καιρός πια να πάψει όλη αυτή η υποκρισία. Μόνες σε όλη την Ευρώπη η χώρα μας και η Λιθουανία σκάρωσαν ένα σύμφωνο αποκλειστικά για ετερόφυλους, για να αποφύγουν να αναγνωρίσουν τη συμβίωση ομοφύλων. Κακά τα ψέματα, όμως. Οσο σημαντικό κι αν είναι, το βήμα είναι λειψό. Διαβάζεις στο σχέδιο συνέχεια εδώ κι εκεί ότι οι συμβιούντες είναι «σαν σύζυγοι σε γάμο». Και ρωτάω, λοιπόν, έχοντας κατά νου τα ομόφυλα ζευγάρια: γιατί το νομοσχέδιο τους μεταχειρίζεται μεν σαν να είναι παντρεμένοι, αλλά εξακολουθεί να τους απαγορεύει αυτό που επιτρέπει μόνο στους «στρέιτ», δηλαδή να παντρευτούν; Φυσικά, με αυτό τον «πλάγιο» τρόπο τούς απαγορεύει να ζήσουν την ανθρώπινη συγκίνηση κάποιου που μεγαλώνει ένα παιδί σαν δικό του. Τι φοβόμαστε άραγε; Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ στα σοβαρά ότι η κυβέρνηση συμμερίζεται τις εμμονές του ΚΚΕ ή την ομοφοβική υστερία κάποιων ρασοφόρων.

Ο Ανδρέας Τάκης είναι επίκουρος καθηγητής Νομικής στο ΑΠΘ, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου