ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ

Θα είναι το 2015 η χειρότερη χρονιά για την Ελλάδα μετά το 1967; Διότι και το 1974 είχαμε εθνική καταστροφή – το Κυπριακό –, είχαμε όμως τουλάχιστον τη Μεταπολίτευση. 
Φθάσαμε Δεκέμβριο – αλλά η κατάσταση δεν έχει σταματήσει να χειροτερεύει. Εκτός από κλειστές τράπεζες, ενδέχεται να προλάβουμε να δούμε φέτος και κλειστά σύνορα. Ηδη οι Σκοπιανοί, μιμούμενοι τους Ούγγρους, υψώνουν φράχτες με τη διακριτική επιδοκιμασία των Ευρωπαίων. Το να βρεθεί η Ελλάδα εκτός Σένγκεν έχει ισχυρό συμβολισμό. Για πρώτη φορά μετά την είσοδό μας στην τότε ΕΟΚ, το 1980, η Ευρώπη μάς αφήνει πίσω. Ολα αυτά γιατί η ομάδα που κυβερνά δεν κατάλαβε ότι το Bataclan δεν είναι Gazarte. 
Καθώς τα προβλήματα μεγαλώνουν και οι ξένοι φίλοι λιγοστεύουν, η κυβέρνηση αναζητά επειγόντως εσωτερικό εχθρό. Ο Πρωθυπουργός κάλεσε την αντιπολίτευση σε συνεννόηση, νοικιάζοντας – τρόπος του λέγειν – γραφείο στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Για να σπεύσει αμέσως να ευτελίσει τα άλλα κόμματα και να σηκώσει, μετά, το γάντι ακόμη και ο Βασίλης Λεβέντης. Την ίδια ώρα στην κυβέρνηση δείχνουν να αντιλαμβάνονται την ποινικοποίηση της δημόσιας ζωής ως πανάκεια. Και να θεωρούν τη μόχλευση των εισαγγελικών ερευνών ως πολιτικό εργαλείο – κάτι σε ελβετικό σουγιά. 
Oλα αυτά θυμίζουν, βεβαίως, άλλες – μαύρες – εποχές. Με μία διαφορά. Οτι οι καιροί έχουν αλλάξει. Η κατασυκοφάντηση της ελεύθερης ενημέρωσης και η διαρκής κυβερνητική στρέβλωση της αλήθειας είναι εντελώς μάταιη υπόθεση στην εποχή της πληροφορίας. Twitter, ας πούμε, δεν χρησιμοποιεί μόνο ο Πρωθυπουργός για να φανεί η αβάσταχτη ελαφρότητα της εξωτερικής του πολιτικής. Χρησιμοποιούν όλοι. Και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται ήδη πανηγύρι με τους κυβερνώντες. Το ντεμοντέ κράμα κρατικών και κομματικών ΜΜΕ, στο οποίο αυτοί στηρίζονται, δεν μπορεί να καλύψει τον ζωντανό ήχο της ηλεκτρονικής δημοκρατίας. 
Ψέμα και φτώχεια, μίσος και πισωγύρισμα – είναι το βρώμικο ψωμί με το οποίο θέλουν να ταΐσουν την κοινωνία. Γίνεται;