Ωτοβλεψίες

Ωρα για τα κουίζ των εκατομμυρίων
Αρχισαν να βγαίνουν τα πορίσματα των ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για την οικονομική διαχείριση – αμαρτωλών και μη –  πολιτιστικών οργανισμών και μαζί και τα κουίζ. Κουίζ πρώτο (για δυνατούς λύτες): ποιος πολιτιστικός οργανισμός προέβη, κατά το πόρισμα, σε διπλοπληρωμές 2 εκατ. ευρώ σε συγκεκριμένες εταιρείες, σκάνδαλο για το οποίο αναμένεται επερώτηση στη Βουλή; Καλή… λύση.

Χάνετε τον ύπνο σας; Πάντως ο ήρωας του «Hotel», του θεατρικού – και όχι μόνον – σχεδίου που μελετάνε εδώ και δύο χρόνια και θα βάλουν σε εφαρμογή (από 9 Δεκεμβρίου) η ομάδα blindspot και η Γιώτα Αργυροπούλου με τον σκηνοθέτη Μιχάλη Κωνσταντάτο στο Θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, τον έχει χάσει προ πολλού. Η αϋπνία, σύμπτωμα ενοχλητικό, μυστήριο αλλά και δημιουργικό (ή έστω σύμπτωμα αρκετών γνωστών δημιουργών) στον ταραγμένο σύγχρονο κόσμο είναι το βασικό της θέμα. Σύμπτωμα που όπως λέει η δημιουργός Γιώτα Αργυροπούλου «επηρεάζει όλο και περισσότερους ανθρώπους» και αποδεικνύει πως ακόμη και στην πιο ιδιωτική σφαίρα μας, όπως ο ύπνος, έχουν εισβάλει διόλου λυτρωτικά τα αποτελέσματα της σύγχρονης ζωής (και κρίσης). Οι έρευνες που μελέτησε δείχνουν ότι πληθυσμοί χωρών ολόκληρων έχουν χάσει τον ύπνο τους στα δύσκολα. Η δε αϋπνία τελικά είναι σύμπτωμα που αφορά και εμπνέει πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι φωτογράφοι, ντιζάινερ, εικαστικοί, που έδωσαν το «παρών» στο «Hotel» και έργα τους ενσωματώνονται στην παράσταση, ενώ με έμπνευση ακριβώς αυτό το σύμπτωμα οι σπουδαστές της ΑΣΚΤ θα ντύσουν με έργα τους το φουαγιέ του θεατρικού χώρου, που διαμορφώνεται σε φουαγιέ ξενοδοχείου – κέντρου ύπνου. Ο δε Μιχάλης Κωνσταντάτος θα κινηματογραφεί παράλληλες δράσεις μέσα στα δωμάτια του «Hotel», τις οποίες θα μοντάρει επιτόπου και θα τις προβάλλει σε οθόνες. Η έρευνα όμως που οδήγησε στο «Hotel», όπου καταφεύγει ο ήρωας της θεατρικής παράστασης για να ανακαλύψει πως η αϋπνία του καταδεικνύει πόσα έχει χάσει ή δεν έχει βρει, ανέβηκε και στο Διαδίκτυο στο hotelproject.org προκαλώντας συζητήσεις. Τελικά μας αφορά πολύ ο ύπνος μας…

Θέαμα κατ’ οίκον. Λικνιστικά. Εμμονικά. Ετσι αναλώνει τη ζωή του ο Εμι Γουίντερ πάνω στην – κουνιστή – πολυθρόνα του, ενώπιον θεατών, στο διαμέρισμα της οδού Τσιμισκή 28-30 στο κέντρο της Αθήνας (από 18 Δεκεμβρίου). Ο ήρωας της παράστασης «Μπέκετ_Παράθυρο» που η ομάδα Atomic No6 στήνει μέσα σε ένα διαμέρισμα, παρακολουθώντας τον ήρωα «να λικνίζεται στον ρυθμό της ύπαρξης που του έχει επιβληθεί και να διερωτάται πότε ξεκίνησε αυτό που είναι η ζωή του, η οποία κληροδοτείται από γενιά σε γενιά, όπως και η κουνιστή πολυθρόνα του». Βασισμένο στα «Λίκνισμα», «Ανάσα» και «Πατήματα» του Σάμιουελ Μπέκετ το εγχείρημα σε σύλληψη και σκηνοθεσία Δάφνης Γιαννουλάτου, με τη μορφή μονολόγου από τον Αντώνη Γκρίτση, είναι μία από τις παραστάσεις που στήνονται μέσα σε διαμερίσματα. Ενα ποιητικό δίστιχο του Γιάνος Πιλίνσκι (έχουμε δει τον «Μοναχικό λύκο» του επί σκηνής), το «Υπάρχει έξοδος / ένας άγνωστος που χτυπά την πόρτα σου», είναι η πλατφόρμα έμπνευσης των Ηλία Κουνέλα (φωτογραφία – που πρόσφατα συμμετείχε στην εντός Φεστιβάλ ανάγνωση των «Αδερφών Καραμάζοφ» στην αυλή του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα) και Παναγιώτη Καμμένου για την παράστασή τους «Η 8η Ημέρα» που θα παίζεται από 4 Δεκεμβρίου από σπίτι σε σπίτι στην Αθήνα. Οχι όμως ως «θέατρο κατ’ οίκον», όπως λένε οι συντελεστές, στο οποίο «ο θεατής θα έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει μία παράσταση, αλλά και να φιλοξενηθεί». Με άξονα ενημέρωσης για τον θεατρικό «τόπο» από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ασύμφωνοι κι αλλοπαρμένοι. Και μια και μιλάμε για ποίηση – έμπνευση, ο Νίκος Καμτσής στο σταθερά δραστήριο Τόπος Αλλού επιλέγει, μεταφράζει και σκηνοθετεί ένα άπαιχτο έργο του «μονομανή ποιητή της ανελέητης σχέσης» Αυγούστου Στρίντμπεργκ (ο «Χορός του θανάτου» του έχει πάρει φόρα εντυπωσιακή στο Εμπορικόν, με τους Δημήτρη Καταλειφό, Φιλαρέτη Κομνηνού και Βασίλη Μπισμπίκη), με τους Ειρήνη Μπαλτά, Αγησίλαο Αλεξίου κ.ά. Ανάμεσα στον «Πατέρα» και στη «Μις Τζούλια», τα πιο πολυπαιγμένα από τα έργα του, λέει ο Καμτσής, «ο Στρίντμπεργκ έγραψε τους “Συντρόφους” και μας έκλεισε το μάτι βάζοντας ένα ερωτηματικό στο τέλος. Δηλώνει έτσι και την κωμική του διάθεση αλλά επιβεβαιώνει και τους κεντρικούς ήρωες, την Μπέρτα και τον Αξελ που διαφωνούν (τι άλλο να κάνουν;) για το αν είναι σύντροφοι ή συγκάτοικοι». Κι εδώ κυριαρχεί το ασύμφωνο της – καθημερινής – σχέσης, το παράδοξο και το αλλοπαρμένο κυριαρχεί στο Κάτω Από Τη Γέφυρα του Νίκου Δαφνή, στο ελισαβετιανό δράμα των Μίντλετον και Ρόουλεϊ, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη, με τους Κώστα Κλάδη, Ελένη Δαφνή, Σπύρο Περδίου κ.ά., με τίτλο «Οι Αλλοπαρμένοι». Εδώ οι ήρωες δεν χάνουν πια τον ύπνο τους, αλλά τον μπούσουλα. Σάμπως αυτό δεν είναι επίκαιρο;