Ο Βιβάλντι σε Μήλο και Κίμωλο

Ο «Χειμώνας» – το παρατσούκλι του πλοιοκτήτη – καθυστερούσε να φανεί λόγω καιρού και η αναμονή στο λιμάνι της Μήλου έβαζε ορισμένους από τους επιβάτες σε σκέψεις: μα έχουν όντως όρεξη αυτοί οι 200 νοματαίοι της Κιμώλου να ακούσουν τον «Κανόνα» του Γιόχαν Πάχελμπελ ή πώς έγραψε ο Αντονίν Ντβόρζακ το «Αμερικάνικο κουαρτέτο»; Το κουαρτέτο της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, πάντως, δεν έδειχνε να αγωνιά. Οι μουσικοί του (Γιώργος Μάνδυλας – βιολί, Παναγιώτης Τζιώτης – βιολί, Πάρις Αναστασιάδης – βιόλα, Ισίδωρος Σιδέρης – βιολοντσέλο) έχουν ζήσει άλλωστε πολλές φορές αντίστοιχες αντιξοότητες. Και μάλλον έδειχναν να απολαμβάνουν ότι ήταν αυτοί που θα ξεκινούσαν τη δράση «(Επι)Μένοντας Κυκλάδες» της ΚΟΑ. Η ίδια εικόνα και την επόμενη μέρα στο μάλλον προνομιακό – από άποψη κτιρίου και θέας – σχολείο της Κιμώλου όπου σε δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο φοιτούν συνολικά 40 παιδιά.  

ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ξεκίνησε το πρωί της επόμενης ημέρας, σε μια καθημερινότητα που δεν άλλαξε βέβαια, καθώς οι ανάγκες ενός απομονωμένου νησιού τον χειμώνα μένουν ίδιες. Ο Ισίδωρος Σιδέρης άρχισε την αφήγηση για να εισαγάγει τα παιδιά στον κόσμο της κλασικής μουσικής. Και κανένα δεν κουνήθηκε από τη θέση του όση ώρα ο τσελίστας του κουαρτέτου έδινε πληροφορίες για τα κομμάτια που θα έπαιζαν σ’ αυτό το εξωσχολικό πρόγραμμα. Δεν άλλαξε η ζωή τους επειδή έμαθαν τι είναι πιτσικάτο ή πώς ο Μπετόβεν κατάφερε να εξελίξει και να συνδέσει το όνομά του με τη μουσική για κουαρτέτα. Ανοιξε, όμως, ένα παράθυρο με άλλη θέα, όπως τόνισαν οι δάσκαλοι του δημοτικού σχολείου Παναγιώτης Αναστασίου, Χρύσα Τεκτονίδου και η νηπιαγωγός Ιωάννα Παπουτσή. Ισως οι μικροί μαθητές να μην καταλάβαιναν πολλά για το «Κουαρτέτο σε ένα μέρος, αρ. 12 σε ντο ελάσσονα του Φρανς Σούμπερτ» σε πρώτη ανάγνωση. Οταν, όμως, ο Ισίδωρος Σιδέρης εξηγούσε πώς ο Βιβάλντι εμπνεύστηκε τις «Τέσσερις εποχές», μας εξομολογήθηκαν ότι ένιωσαν όπως όταν ακούνε ένα παραμύθι. «Ο ιταλός αυτός συνθέτης λόγω της αδύναμης υγείας του έπρεπε να ζει αρκετό καιρό στην εξοχή. Εκεί μπορούσε να παρατηρεί τις εποχές να αλλάζουν, όπως έχετε τη δυνατότητα κι εσείς που ζείτε εδώ».

Η ατμόσφαιρα ήταν σαφώς πιο επίσημη στη σάλα των εκδηλώσεων στο δημοτικό σχολείο της Κιμώλου το ίδιο βράδυ, διατηρώντας τον ίδιο – μαθητικό – ενθουσιασμό. Στην πρώτη σειρά κάθονταν ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Βεντούρης και η μορφωτική ακόλουθος της γερμανικής πρεσβείας Μαρτίνα Κόνραντς, αλλά τον τόνο της συναυλίας έδιναν οι μαθητές και κάτοικοι της Κιμώλου που παρακολουθούσαν το κουαρτέτο.

Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και την επόμενη μέρα στο ΕΠΑΛ της Μήλου. Δεν ήταν οι παράγοντες του νησιού, όπως ο δήμαρχος Γεράσιμος Δαμουλάρης, που πιστοποιούσαν την επιτυχία της δράσης αυτής. Ούτε το γεγονός πως η μεγάλη αίθουσα των εκδηλώσεων γέμισε γρήγορα και χρειάστηκε να προστεθούν και άλλες καρέκλες. Ηταν η εβδομηντάχρονη κυρία Παναγούλα που δεν σταμάτησε να επευφημεί τους μουσικούς – χόρευε στην καρέκλα της όταν άκουσε τον «Ηπειρώτικο χορό» του Σκαλκώτα. Οι Κυκλάδες μπήκαν στην τροχιά της τέχνης καταχείμωνο. Ενα μεγάλο στοίχημα είναι με ποιον τρόπο θα παραμείνουν εκεί.

Επόμενες δράσεις
Σίφνος – Σέριφος, 23-26/11, Κουιντέτο Ξύλινων Πνευστών  (Βαγγέλης Σταθουλόπουλος – φλάουτο, Χριστίνα Παντελίδου – όμποε, Σπύρος Μουρίκης – κλαρινέτο, Γρηγόρης Ασωνίτης – κόρνο, Οδυσσέας Μπάσσιος – φαγκότο). Σύρος, 4-6/12, Μικρή Ορχήστρα της ΚΟΑ υπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Χαλιάσα και με τη σύμπραξη της ελληνογερμανίδας, ραγδαίως ανερχόμενης πιανίστριας Κυβέλης Dorken