Πώς οι καταθέσεις θα μετρούν στο πόθεν έσχες

Στη Διεύθυνση Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών του υπουργείου Οικονομικών οι προσφυγές φορολογουμένων οι οποίοι αμφισβητούν τα αποτελέσματα των ελέγχων προσαύξησης περιουσίας είναι μαζικές. Δεν λείπουν οι περιπτώσεις όπου φορολογούμενοι απλώς έβγαλαν τα λεφτά τους από μια τράπεζα και τα κατέθεσαν αργότερα σε μια άλλη χωρίς να έχουν αποκρύψει εισόδημα και βρέθηκαν αντιμέτωποι με φόρο 33% επί του κεφαλαίου. Κι αυτό διότι μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου οι ελεγκτές έβλεπαν μόνο το υπόλοιπο των τραπεζικών λογαριασμών και όχι αναλυτικά όλες τις κινήσεις (όπως γίνεται σήμερα), με αποτέλεσμα σε ορισμένες περιπτώσεις κάθε κατάθεση να λογίζεται ως νέα κατάθεση άσχετα με το εάν τα χρήματα αυτά είχαν νωρίτερα κατατεθεί σε άλλο πιστωτικό ίδρυμα και είχαν νομίμως φορολογηθεί.

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ. Τέτοιες περιπτώσεις αλλά και άλλα προβλήματα τα οποία απορρέουν από το γεγονός ότι για μια σειρά εσόδων, όπως οι τόκοι καταθέσεων ή τα έσοδα από πώληση μετοχών, τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε υποχρέωση δήλωσής τους στην Εφορία επιχειρεί να διευθετήσει εγκύκλιος του αναπληρωτή γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Γιάννη Μπάκα με την οποία δίνονται οδηγίες στους ελεγκτές.

Αρχικά στην εγκύκλιο διευκρινίζεται πως «δεν αντίκειται στη φορολογική νομοθεσία η ανάληψη χρηματικών ποσών και η αποδεδειγμένη επανακατάθεση μέρους ή του συνόλου αυτών και ούτε προβλέπεται χρονικός περιορισμός για τη διαδικασία κίνησης χρηματικών κεφαλαίων».

Επιπλέον σημειώνει ότι η προσαύξηση της περιουσίας που προκύπτει από τον έλεγχο τραπεζικών λογαριασμών πρέπει να τεκμηριώνεται επαρκώς, καθώς αναλήψεις και καταθέσεις μπορεί να αφορούν συναλλαγές που δεν συνιστούν κατ’ ανάγκη φορολογητέο εισόδημα.

ΟΙ ΟΔΗΓΙΕΣ. Σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνονται στους ελεγκτές, μεταφορές χρηματικών ποσών μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών εξετάζονται και διερευνάται ο λόγος που πραγματοποιήθηκαν οι συναλλαγές μεταφοράς των ποσών αυτών αφού προσκομίσει ο φορολογούμενος τα σχετικά έγγραφα. Δηλαδή το θέμα που πρέπει να εξετάζεται δεν είναι ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ ανάληψης και κατάθεσης στον ίδιο ή άλλο τραπεζικό λογαριασμό, αλλά αν τα αναληφθέντα ποσά υπερκαλύπτουν δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων ή λοιπών δαπανών έτσι ώστε να μη δικαιολογούνται μεταγενέστερες καταθέσεις ίσου ή άλλου ποσού στον ίδιο ή άλλο λογαριασμό.

Επιπλέον ο έλεγχος κρίνει και τεκμηριώνει εάν πρόκειται ή όχι για «πρωτογενείς καταθέσεις», δηλαδή για ποσά που προέρχονται από άγνωστη ή μη διαρκή ή μη σταθερή πηγή ή αιτία και δεν προέρχονται από αναλήψεις από άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς.