Αυτογκόλ στο «θερινό παραμύθι» του 2006

Εξ αποτελέσματος, το Μουντιάλ του 2006 δεν ήταν το καλύτερο για την εθνική ομάδα της Γερμανίας. Μετά βίας κατέκτησε την τρίτη θέση, εντός έδρας. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε τους Γερμανούς να ζήσουν εκείνο το Μουντιάλ ως «θερινό παραμύθι». Αυτός ήταν και ο τίτλος του φιλμ που ακολούθησε με το τέλος της διοργάνωσης για να μην ξεχαστεί η παραμυθένια ατμόσφαιρα εκείνου του καλοκαιριού.

Κατ’ αρχάς ο καιρός: όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν κρύος και μουντός, αλλά από την έναρξη μέχρι και τον τελικό ο ήλιος έλουζε τη Γερμανία.

Επειτα οι ίδιοι οι Γερμανοί, που εκείνο το καλοκαίρι έπαθαν πραγματική μετάλλαξη. Τα Πάντσερ με το στατικό ποδόσφαιρο καμία σχέση δεν είχαν με την ομάδα του Γιούργκεν Κλίνσμαν που παρουσίαζε θέαμα, συγκινούσε. Τα μπαλκόνια γέμισαν με γερμανικές σημαίες – πού βρέθηκαν τόσες ξαφνικά; – τα αυτοκίνητα στολίστηκαν με τα εθνικά χρώματα, οι Γερμανοί τραγουδούσαν τον εθνικό ύμνο χωρίς τις ενοχές που κουβαλούσαν οι μεταπολεμικές γενιές.

«Το Μουντιάλ του 2006 τα άλλαξε όλα. Για αυτό και είναι γεγονός κομβικής σημασίας για τους Γερμανούς» λέει ο αθλητικολόγος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου Γκούντερ Γκεμπάουερ. Η τρίτη θέση στη διοργάνωση αυτή ήταν σημαντικότερη και από το Παγκόσμιο Κύπελλο που πήρε η Γερμανία το 1954, λίγα μόλις χρόνια μετά το ναζιστικό άγος. Τότε η πολιτική ελίτ της χώρας δεν είχε καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Αντίθετα, το 2006 ο Σρέντερ έπαιζε μπάλα, η Μέρκελ πήγαινε στο γήπεδο, χειροκροτούσε με τον δικό της χαρακτηριστικό τρόπο τα γκολ της γερμανικής ομάδας, κατέβαινε και στα αποδυτήρια για να συγχαρεί τους παίκτες της Εθνικής με ονόματα όπως, Οντόνκο, Νεβίλ, Ποντόλσκι, Εζίλ, παιδιά γκασταρμπάιτερ, μαύροι, με ξένα ονόματα, με σπαστά γερμανικά.

«Ηταν κάτι εντελώς νέο» λέει ο Γκεμπάουερ, «οι Γερμανοί, κυρίως στη Δυτική Γερμανία, ήταν κοσμογυρισμένοι, ανοιχτοί, γοητευμένοι από τον μεσογειακό τρόπο ζωής με τα τραπεζάκια έξω και τον εσπρέσο». Το Μουντιάλ του 2006 απενοχοποίησε τη σχέση των Γερμανών με τη χώρα τους και τα εθνικά τους σύμβολα.

Το δάνειο που έβαλε φωτιά. Αυτό το «φωτεινό ορόσημο» στη συλλογική συνείδηση των Γερμανών έρχονται τώρα να αμαυρώσουν οι αποκαλύψεις του «Σπίγκελ» για εξαγορά του Μουντιάλ. Ο λόγος γίνεται για 6,7 εκατ. ευρώ που φέρεται να πλήρωσε η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία στη FIFA του Ζεπ Μπλάτερ. Ηταν ένα ιδιωτικό δάνειο του δισεκατομμυριούχου Ρόμπερτ Λουί Ντρέιφους, τότε διευθυντή της Adidas. Δόθηκαν στη FIFA προκειμένου να εγκρίνει ένα κονδύλι 170 εκατ. στην Οργανωτική Επιτροπή της Γερμανίας για τις ανάγκες της διοργάνωσης.

Περίεργο κατ’ αρχάς ως διαδικασία. Γιατί άραγε να μην συμψηφιστούν τα σχεδόν επτά εκατ. με τα 170; Και δεν είναι αστείο ποσό τα 6,7 εκατ. ευρώ για την «εξαγορά» ενός Μουντιάλ; Απαντήσεις θα δώσει η έρευνα που ήδη γίνεται. Μέχρι στιγμής, πάντως, οι διευκρινίσεις αρμοδίων όπως ο σημερινός πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Βόλφγκανγκ Νίρσμπαχ, όχι μόνο δεν έριξαν φως στην υπόθεση, αλλά μπέρδεψαν ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Ο προκάτοχός του Τέο Τσβάντσιγκερ κατηγόρησε τον Νίρσμπαχ για «μαύρα ταμεία». Ο Γκίντερ Νέτσερ, από την πλευρά του, απείλησε τον Τσβάντσιγκερ με μήνυση, αν δεν αποσύρει τους ισχυρισμούς ότι ο Νέτσερ παραδέχτηκε σε δείπνο πως τα λεφτά προορίζονταν «για να αγοραστούν οι Ασιάτες».

«Το μυστικό κρύβεται στο νεκροταφείο του Νταβός» αποφάνθηκε η «Μπιλντ», εκεί βρίσκεται θαμμένος από το 2009 ο Ντρέιφους. Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα 6,7 εκατ. ευρώ δεν πήγαν καν για το Μουντιάλ, αλλά προορίζονταν για τον Ζεπ Μπλάτερ και τις ανάγκες που είχε να εξασφαλίσει την επανεκλογή του στη FIFA. Ο Μπλάτερ φυσικά το διαψεύδει. Το σίριαλ θα έχει σίγουρα και άλλα επεισόδια.