Το ραντεβού, οι ψίθυροι και τα γαλάζια μηνύματα
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος υποδέχεται τον περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κώστα Μπακογιάννη στο Προεδρικό Μέγαρο. Και οι γαλάζιοι ψίθυροι αρχίζουν...
Το τηλεοπτικό πλάνο με τον Προκόπη Παυλόπουλο και τον Κώστα Μπακογιάννη να ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις στους δερμάτινους καναπέδες του Προεδρικού Μεγάρου ήταν αρκετό για να προκαλέσει ψιθύρους μεταξύ των διαδρομιστών της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μέχρι και σε αυτή την περίοδο που, παραφράζοντας τον Σαίξπηρ, η Κόλαση είναι άδεια και όλοι οι νεοδημοκρατικοί διάβολοι βρίσκονται στο προσκήνιο. Γιατί, λοιπόν, ενώ η μάχη για την αρχηγία του κόμματος μαίνεται ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας έβαλε εαυτόν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, που είναι γεμάτη γαλάζιες ίντριγκες; Και κυρίως, για ποιο λόγο τον δέχθηκε την Τρίτη ο πρώτος πολιτειακός παράγων;
Πολλοί ήταν αυτοί που εξέλαβαν την προεδρική δήλωση προς τον Μπακογιάννη – «χαίρομαι γιατί παραμένετε σταθερός στο να υπηρετείτε την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σύμφωνα με την εντολή που σας έδωσε ο κόσμος που σας ψήφισε, στην περιφέρεια της οποίας ηγείσθε» – ως μπηχτή προς τον Απόστολο Τζιτζικώστα. «Ηταν», όπως το θέτει γνώστης των νεοδημοκρατικών πραγμάτων, «ένα πολύ σαφές μήνυμα του καραμανλικού μπλοκ και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε». Γενικότερα, η ίδια πηγή ερμηνεύει τη συνάντηση ως κίνηση σχεδιασμένη να καταστήσει σαφές προς όλους ότι ο άξονας Παυλόπουλου – Καραμανλή υπάρχει. Και στηρίζει Μεϊμαράκη. «Η μάχη, άλλωστε, που γίνεται τώρα είναι για να μείνει το κόμμα υπό την επιρροή του Καραμανλή» συμπληρώνει.
Από το περιβάλλον του περιφερειάρχη, πάλι, σπεύδουν να υπενθυμίσουν πως «εκείνος έλεγε ότι έχει 160.000 λόγους να μην είναι υποψήφιος για την προεδρία της ΝΔ, τους πολίτες της Στερεάς Ελλάδας που τον ψήφισαν πολύ πριν εμφανιστεί στα πράγματα ο Τζιτζικώστας».
Ηταν 28 Σεπτεμβρίου όταν διέρρευσε στα τοπικά μέσα της περιφέρειας του Μπακογιάννη ότι αυτός δήλωνε την προηγουμένη στην ομήγυρη ενός αρκούντως παραδοσιακού δείπνου, που παρέθεσε στο Καρπενήσι, πως δεν ενδιαφέρεται για τη θέση του αρχηγού της ΝΔ (ούτε μία εβδομάδα δεν είχε περάσει, δηλαδή, από τη στιγμή που ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης άνοιξε τη διαδικασία εκλογής προέδρου). Την επόμενη κιόλας ημέρα, στις 29 του μήνα, ο 37χρονος περιφερειάρχης το επανέλαβε και μπροστά στις κάμερες των στερεοελλαδίτικων μίντια: «Εχω υπογράψει ένα συμβόλαιο τιμής με τον λαό της Στερεάς Ελλάδας και την υπογραφή μου σκοπεύω να την τιμήσω».
Ωστόσο, πιο προσεκτικοί παρατηρητές ανάμεσα στους άσπονδους φίλους της οικογένειάς του επισημαίνουν ότι χτίζει πια προφίλ για τη μεθεπόμενη μέρα. Επειτα από δύο Μητσοτάκηδες που θα έχουν προσπαθήσει να πάρουν τα ηνία της ΝΔ και θα έχουν αποτύχει, θα έλθει αυτός, λένε – προδικάζοντας τόσο ότι θα εξελιχθεί σε δελφίνο όσο και ότι ο Κυριάκος θα αποτύχει. Για να υποστηρίξουν τα λεγόμενά τους, μάλιστα, σημειώνουν πως έχει μεν πυκνώσει τις εμφανίσεις του στα ΜΜΕ, αυτοτοποθετείται δε σε απόσταση ασφαλείας από τη ΝΔ, δηλαδή ούτε πολύ κοντά αλλά ούτε πολύ μακριά. Μιλάει, πάντως, όχι μόνο για την εξυγίανση του Ασωπού αλλά και για τα εσωκομματικά της ΝΔ, έστω κι αν λέει ξανά και ξανά στους συνομιλητές του ότι το κάνει ως παρατηρητής. Ο ίδιος, από την άλλη, δεν κουράζεται να επαναλαμβάνει ότι θα προτιμούσε να κριθεί από τη δουλειά του τόσο ως δημάρχου όσο και ως περιφερειάρχη – αφήνοντας να υπονοηθεί ότι ορισμένοι σπεύδουν να τον κρίνουν ως γόνο των Μητσοτάκηδων και μόνο.
Το πρόβλημα και η διαφήμιση. Η εξήγηση που δίνουν οι οικείοι του για την επίσκεψη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος. Τι κι αν πήγε σε μια συγκυρία που το κόμμα βράζει; Είχε κανονιστεί, σημειώνουν, εδώ και δέκα με δεκαπέντε μέρες. Επιθυμούσε, συμπληρώνουν, με κάποιο τρόπο να γνωστοποιήσει το πρόβλημα υποχρηματοδότησης της περιφέρειάς του – η οποία είναι, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, πλούσια στα χαρτιά αλλά φτωχή στην πράξη – και να πιέσει προκειμένου αυτό να λυθεί. Επιπλέον σκόπευε, όπως και έκανε, να καλέσει τον Παυλόπουλο να εγκαινιάσει το νέο μουσείο της Θήβας. Ηταν και αυτό μια υπολογισμένη επικοινωνιακά ενέργεια, μιας και η περιφέρεια δεν έχει πόρους για διαφήμιση. Ο σκοπός, λοιπόν, αγιάζει τα μέσα. Οποιος κι αν είναι αυτός.