[Κραυγές και ψίθυροι] Είσαι ό,τι προσποιείσαι

Σίγουρα δεν είναι ο βασικός, αλλά θεωρώ ότι είναι ένας σημαντικός, αν και όχι επαρκώς αναγνωσμένος, λόγος που ο Αλέξης Τσίπρας βγαίνει σερί νικητής σε εκλογές και δημοψηφίσματα και σε λίγο μπορεί να βγαίνει και μέσα από τα Κinder – έκπληξη. Το συνειδητοποίησα από τον ντόρο που έγινε για τα αγγλικά του στη συνομιλία με τον Μπιλ Κλίντον. Κατά τη γνώμη μου, το θέμα δεν είναι πόσο καλά γνωρίζει μια ξένη γλώσσα, αλλά το ότι τη μίλησε προσποιούμενος πως την παίζει στα δάχτυλα. Για τον ίδιο, πιθανότατα είναι ένδειξη αυτοπεποίθησης. Προφανώς απαραίτητη στην άσκηση εξουσίας. Ανιχνεύω όμως πλέον τις προβολές που κάνει ο μέσος Ελληνας, κυρίως της γενιάς του, σε αυτό το χαρακτηριστικό του Πρωθυπουργού που αποτυπώνεται και πέραν της γνώσης των αγγλικών.

Με δεδομένο ότι η δημοφιλία του Αλέξη Τσίπρα οφείλεται και στο ότι έχει αναδειχθεί σε ένα ιδιότυπο πολιτικό ποπ είδωλο, αναλογίζομαι άλλους ποπ σταρ στην ηλικία των σαράντα που προέρχονται από τον φυσικό χώρο του είδους, τη σόουμπιζ. Ας πούμε, ο Σάκης Ρουβάς που χωρίς καλή φωνή μεσουρανεί στη μουσική σκηνή, χωρίς αγγλικά αποπειράθηκε διεθνή καριέρα και χωρίς αιδώ τσαλαβουτά στο θέατρο, προσποιούμενος όλα αυτά τα χρόνια τον τραγουδιστή – και τα τελευταία τον ηθοποιό. Ή ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης που προσποιήθηκε αρχικά τον καλό ηθοποιό σε παραγωγές των οποίων είχε τον απόλυτο έλεγχο και εσχάτως προσποιείται τον Γκοντάρ της Ελλάδας. Για να μην το φτάσω μέχρι τον τηλεαστέρα Γρηγόρη Αρναούτογλου που επαίρεται γιατί δεν ξέρει «εγγλέζικα». Αυτοί είναι οι σταρ της Ελλάδας, εκπρόσωποι και νεροκουβαλητές μιας τάσης που υπαγορεύει την προσποίηση αυτού που θα ήθελες να είσαι. Πώς παλιά λέγαμε ότι σε αυτήν τη χώρα είσαι ό,τι δηλώσεις. Ε, τώρα νομίζω ότι είσαι ό,τι προσποιείσαι. Γυναίκες που προσποιούνται τις υπερκαλλονές επειδή έχουν μακριά μαλλιά και φοράνε ψηλά τακούνια. Αλλοι και άλλες που προσποιούνται τους κοσμοπολίτες επειδή πίνουν εσπρέσο. Ή τους διανοουμένους επειδή έχουν αποστηθίσει τα ονόματα πέντε συγγραφέων, τριών φιλοσόφων και δύο αράδες από τα γραπτά του καθενός. Και τους μοιραίους και τις μοιραίες επειδή η φωτογραφία τους μαζεύει  like από αγνώστους στο facebook.

Στη χώρα αυτών των ειδώλων, λοιπόν, το παιδί από τους Αμπελοκήπους, που χωρίς «εγγλέζικα» έφτασε εκεί όπου έφτασε, είναι ο απόλυτος Πρωθυπουργός. Και δεν φταίει αυτός για ό,τι του προσάπτουν. Φταίνε οι δικές μας κοπάνες από του Στρατηγάκη.