Ο γαστρεντερολόγος, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Σπήλιος Μανωλακόπουλος απαντά ότι ίσως να επρόκειτο για κάποιο ήπιο πόνο στο δεξιό υποχόνδριο (χωρίς πυρετό κατά κανόνα) ύστερα από ένα μεγάλο ή λιπαρό γεύμα ή για κάποιο επεισόδιο με πιο έντονο πόνο που συνοδεύτηκε και από διαταραχές της ηπατικής βιοχημείας σε εξέταση αίματος (με ή χωρίς πυρετό).
Η δεύτερη εκδοχή – πιο πιθανή – μπορεί να κατευθύνει σε κάποιο μη επιλεγμένο επεισόδιο λιθιασικού πόνου, όπως χολοκυστίτιδα ή/και λιθίαση του χοληδόχου πόρου.
Η φαρμακευτική αγωγή για τη χολολιθίαση, συμπεριλαμβανομένης και της «λάσπης», είναι το ουρσοδεοξυχολικό οξύ, που χορηγείται από το στόμα σε δισκία και έχει ικανοποιητική αποτελεσματικότητα με λίγες πιθανότητες για ανεπιθύμητες ενέργειες. Πρόκειται όμως για μακρόχρονη θεραπεία, ενώ το ποσοστό υποτροπής μετά το τέλος της θεραπείας είναι υψηλό.
Σε περίπτωση πόνου ή πυρετού, θα πρέπει να κάνετε εκ νέου εργαστηριακό και απεικονιστικό έλεγχο και πιθανώς να χρειαστείτε αναλγητικά και αντιβιοτική αγωγή. Εαν υπάρχει ένδειξη χοληδοχολιθίασης, προτείνεται η ενδοσκοπική αφαίρεση των λίθων λόγω του κινδύνου σοβαρότερων επιπλοκών.
Η μοναδική διαιτητική οδηγία περιλαμβάνει δίαιτα πτωχή σε λίπος. Τα βότανα δεν συνιστώνται
