«Το κλαρίνο δεν είναι μόνο για πανηγύρια»

^«Θα ήταν ωραίο να μπορούμε να ζούμε μόνο από τη μουσική». Η φράση αυτή του Αλέξη Καραμέτη, από τα ιδρυτικά μέλη των VIC (Villagers of Ioannina City), θα μπορούσε να σταθεί και ως ακτινογραφία της ελληνικής μουσικής πραγματικότητας. Ειδικά όταν προέρχεται από το συγκρότημα-φαινόμενο, οι συναυλίες του οποίου γίνονται talk of the town όχι μόνο για την αθρόα συνάθροιση των μουσικόφιλων αλλά κυρίως επειδή αποδεικνύουν ότι τα καλύτερα πάρτι γίνονται με παραδοσιακά όργανα.

Αυτοί λοιπόν οι ακριβοθώρητοι «χωριάτες της πόλης» – Αλέξης Καραμέτης (κιθάρα, φωνή), Ακης Ζώης (μπάσο), Αρης Γιαννόπουλος (τύμπανα), Νίκος Αγγούσης (κλαρίνο, πνευστά), Κωνσταντίνος Λάζος (γκάιντα), Αχιλλέας Ράδης (πλήκτρα) – έρχονται στην Αθήνα για να στήσουν άλλη μια γιορτή με πρωταγωνιστές τα κλαρίνα και τα ηπειρώτικα. Το «τρανσάρισμα», δηλαδή, της δημοτικής παράδοσης – και δη των ηπειρώτικων κλαρίνων – αρμονικά δεμένης με ψυχεδελικό τζαζ και ροκ ήχο.

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ. Το σχήμα δεν ανέβηκε σε κανένα μαρκετίστικο άρμα ούτε υπέκυψε σε σιγουράκια όσον αφορά τη διάδοση του ήχου του. Απλώς έπαιζαν αυτό που γούσταραν και ήξεραν πώς να συνδυάσουν το ροκ της εφηβείας τους και τα πανηγύρια του τόπου τους. Κατά μία έννοια, ανταποκρίθηκαν στην απαίτηση μερίδας του κοινού για αυτοσχέδια μουσική, μακριά από τη δισκογραφική ασφάλεια, που βασίζεται ωστόσο σε κανόνες.

Παρά την επιτυχία τους, επιμένουν να κινούνται αθόρυβα. Μετρημένες οι συνεντεύξεις τους αφού, όπως λέει ο Αλέξης Καραμέτης, «στη σκηνή τα λέμε καλύτερα». Η επιτυχία δεν προκάλεσε καμία μεταβολή στον τρόπο που δημιουργούν; «Ισως οι στόχοι να γίνονται πιο υψηλοί και βέβαια οι ευθύνες να μεγαλώνουν. Ομως ό,τι έχει να κάνει με το πώς σκεπτόμαστε και στεκόμαστε απέναντι στη μουσική δεν άλλαξε. Χτυπάνε περισσότερα τηλέφωνα, αλλά παίζουμε με την ίδια ενέργεια και το ίδιο πάθος. Ισως πιο βελτιωμένα, επειδή όσο περισσότερο παίζεις τόσο καλύτερος γίνεσαι. Είτε 60 είτε 6.000 είναι από κάτω, για μας είναι το ίδιο».

Ισως αυτός είναι ο λόγος που δεν τους απασχόλησε η ταχεία άνοδος και δεν τους φοβίζει το ενδεχόμενο της ταχείας πτώσης. «Ολοι θεωρούν ότι γίναμε ξαφνικά γνωστοί. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, όμως, παίζουμε συνέχεια και χτίσαμε κάτι σταδιακά από στόμα σε στόμα. Αυτό που έβλεπαν οι λίγοι στην αρχή άρεσε και κάπως έτσι χτίστηκε ό,τι χτίστηκε. Ενας τίμιος δρόμος χωρίς διαμεσολαβητές». Στο δειλό εκείνο ξεκίνημά τους καμία από τις μεγάλες εταιρείες δεν τους πλησίασε, αλλά η επιτυχία τους δεν έχει περάσει απαρατήρητη. «Τον πρώτο μας δίσκο τον κυκλοφορήσαμε από τη δική μας εταιρεία. Στον επόμενο είμαστε ανοιχτοί – αν βέβαια προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες».

Η παράδοση μπορεί να γίνει πηγή και έμπνευση για να μετουσιώσουν τις ανησυχίες τους. Αλλοι τόσοι όμως είναι εκείνοι που αρνούνται να την ακουμπήσουν θεωρώντας ότι αυτός ο ήχος αφορά άλλες εποχές. «Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα γιατί. Τον καθένα τον ακουμπάει διαφορετικά η μουσική. Ο καθένας για να πάει μπροστά κοιτάει πίσω. Μου αρέσουν τα ηπειρώτικα, αλλά ως συγκρότημα δεν μπορούμε να πούμε ότι προερχόμαστε από τα παραδοσιακά. Μάλλον περισσότερο από το ροκ».

Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ. Οι περισσότεροι στέκονται αμήχανα στον ήχο του κλαρίνου. Οπως λέει ο Αλέξης Καραμέτης, «υπάρχει μια προκατάληψη ότι το κλαρίνο είναι μόνο για πανηγύρια, συμβολίζει κάτι παλιό και κάτι κακόγουστο». Και το αρνητικό πρόσημο που έχει δοθεί στην παράδοση, πολλές φορές συνδέεται με συντηρητικές πολιτικές και κοινωνικές θέσεις. «Και τι έγινε; Μπορεί να βγαίνουν οι χρυσαυγίτες και να παπαγαλίζουν αρχαία ρητά χωρίς να ξέρουν καν τι σημαίνουν. Εμείς θα πρέπει να σταματήσουμε να διαβάζουμε Πλάτωνα και Αριστοτέλη;» λέει.

Γοητευτική και γόνιμη σίγουρα η ενασχόληση με την παράδοση, η αναζήτηση του επόμενου βήματος όμως είναι το μόνιμο ερώτημα για κάθε δημιουργό. «Μα έναν δίσκο κάναμε και είχε μέσα έντονο το στοιχείο της παράδοσης. Ετοιμάζουμε έναν καινούργιο δίσκο, που θα είναι σε τελείως διαφορετικό ύφος. Θα υπάρχουν παραδοσιακά όργανα, αλλά δεν θα έχει τόσο ηπειρώτικο ήχο. Ο,τι είχαμε να κάνουμε στον ηπειρώτικο το κάναμε στο «Riza». Υπάρχει καινούργιο υλικό επειδή γράφουμε πολλά χρόνια».

Η αυριανή συναυλία
VIC (Villagers of Ioannina City) αύριο στις 21.00, στην Τεχνόπολη (Πειραιώς 100, Γκάζι, τηλ. 210-3475.518). Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Vavoura Band και το φωνητικό σύνολο Πλειάδες. Στη σκηνή θα βρεθούν επίσης οι Γιάννης Μήτσης (φωνή), Χρήστος Τζιτζιμίκας (φωνή), Γιάννης Χαλδούπης (κλαρίνο, φωνή), Κώστας Παπαπαναγιώτου (μπουζούκι), Ευριπίδης Ντιναλέξης (τζουράς) και Γιώργος Ρήγας (μπαγλαμαδάκι).