Εθνική με οπαδούς;

Μια βόλτα το βράδυ της Παρασκευής στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης ήταν άκρως διδακτική. Για το ποια είναι η Εθνική και το πού πάμε ως εγχώριο ποδόσφαιρο στον συγκεκριμένο τομέα. Κυρίως δε για την ταυτότητα της συγκεκριμένης ομάδας. Μεσήλικοι αρκετοί. Ταλαιπωρημένοι και κουρασμένοι οπαδοί. Γυναίκες. Αλλά κυρίως, νιάτα. Παιδιά γεμάτα ζωή, πήραν θέση στην εξέδρα του φαληρικού γηπέδου και θέλησαν να εμψυχώσουν τους παίκτες που δεν είχαν ουδεμία ελπίδα να προκριθούν στα τελικά του Euro. Με φανέλες που θύμιζαν περασμένα μεγαλεία. Εδώ δεν ταιριάζει το «διηγώντας τα να κλαις», γιατί η νεολαία έδειχνε υπερήφανη με τις ένδοξες μπλε εμφανίσεις. Κόσμος αρκετός. Κοντά στα 8.000 άτομα. Λίγα; Κάθε άλλο. Τουναντίον, η έκπληξη αρκετών ήταν μεγάλη. Με προσκλήσεις; Ναι. Με δωρεάν εισιτήρια; Ναι. Οπως και να ‘χει όμως η εθνική ομάδα των περασμένων χρόνων γαλούχησε μια γενιά φίλων της πάλαι ποτέ πρωταθλήτριας Ευρώπης, που έμαθε να στηρίζει και να συμπαραστέκεται. Και αυτοί οι οπαδοί προδόθηκαν από τα αποτελέσματα σε αυτή την προκριματική φάση. Ωστόσο, έστω και τούτη την ώρα, φανερώνουν διάθεση να μην εγκαταλείψουν την ομάδα, να είναι κοντά της, μολονότι παραμένουν πικραμένοι. Στο κοινό που ύστερα από δεκαετίες αγκάλιασε την Εθνική δεν επιτρέπεται οι αρμόδιοι να γυρίζουν την πλάτη. Κάποιοι λένε για τις αποδοκιμασίες στο φινάλε. Σωστό ή λάθος, ένα έχει σημασία. Τα σφυρίγματα ακούστηκαν γιατί υπήρχε κοινό. Κάποτε στα ματς της Εθνικής οι κερκίδες ήταν κενές. Γρηγορείτε, λοιπόν. Μη χαθούν και όσοι λίγοι απέμειναν.

Καλύτερη η ομάδα

Βάζουν, ορισμένοι, στο ζύγι τούς νυν ποδοσφαιριστές και τους συγκρίνουν με τους παλαιότερους. Ολότελα λανθασμένη προσέγγιση. Οχι γιατί οι υπάρχοντες δεν διαθέτουν την προσωπικότητα των προηγούμενων, αλλά και για έναν ακόμη λόγο: οι συμμετέχοντες σε μια ομάδα κερδίζουν αν το σύνολο λειτουργεί ως ρολόι. Και η Εθνική εδώ και μήνες είναι ρημαδιό. Σωστά ο Τσάνας έδωσε ευκαιρία στον φορμαρισμένο Αραβίδη να δει τι ψάρια πιάνει με τους άνδρες. Πώς όμως να αποδώσει ο κυνηγός; Πώς θα φανεί καλύτερος; Με τι ηθικό αγωνίζονται οι συμπαίκτες του; Τι έχει κάνει τόσο διάστημα η ομάδα; Πώς την ετοίμασαν οι προηγούμενοι κόουτς; Πάλι καλά που προέκυψε διάθεση και κάποιοι πάσχισαν να δείξουν πως μπορούν. Εστω κι αν δεν τα κατάφεραν, γιατί δεν αρκεί η διάθεση, χρειάζονται και πολλά άλλα που χάθηκαν μετά το Μουντιάλ. Αντί να αξιοποιήσουμε τις διακρίσεις, κάναμε βουτιά στην ανυποληψία. Πήγε στράφι μια απίστευτα εύκολη κλήρωση, που όμοιά της δεν θα βρούμε στο εγγύς μέλλον. Αν κι αυτό είναι το έλασσον στις ζοφερές ημέρες που περνά η ποδοσφαιρική Εθνική.

Μπάνιο
Χαμός έγινε στο Διαδίκτυο με τη φωτογραφία των Χολέμπας – Μήτρογλου στην παραλία. Τη συνδύασαν με την ήττα της Εθνικής και η λογική ήταν πως δεν έπρεπε να πάνε οι δύο παίκτες. Να κλείνονταν στο ξενοδοχείο, λοιπόν, καθώς είχαν κάποιες ώρες ελεύθερες; Το ζήτημα σχετίζεται με την εικόνα τους στο γήπεδο. Ο Χολέμπας απέδειξε πως είναι ο καλύτερος αριστερός μπακ. Ο Μήτρογλου παραμένει σκιά του εαυτού του. Εδώ να σταθούμε, στον αόρατο φορ. Οχι στα όποια μπάνια.