Ο Δημήτρης Κουτσούμπας στα ΝΕΑ: «Το ΚΚΕ δεν είναι πλυντήριο για να ξεπλένει αμαρτίες»

Λίγες μόλις ώρες πριν από την επίσημη έναρξη της προεκλογικής περιόδου, ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας ανοίγει τα χαρτιά του στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» από την έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στον Περισσό. Επιτίθεται στο νέο κόμμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, παρουσιάζει το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα του ΚΚΕ και σχολιάζει την επόμενη ημέρα στη χώρα μετά τις εκλογές.

Με ένα πιο δυνατό ΚΚΕ, μπορεί να φυσήξει ένας ελπιδοφόρος αέρας αγωνιστικής ανάτασης του λαού μας, έτσι ώστε ν’ ανοίξουμε τον δρόμο της ανατροπής του σημερινού σάπιου συστήματος. Σ’ αυτό τον δρόμο μπορούμε ν’ αποτρέψουμε τα χειρότερα, να διεκδικήσουμε βελτίωση της ζωής μας.
Να μην ξαναζήσουμε το ίδιο έργο, με τα δήθεν «αντιμνημονιακά» μέτωπα, που οδήγησαν σε νέα Μνημόνια. Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα που είπε στον λαό την αλήθεια. Δεν έδωσε ψεύτικες ελπίδες, ότι είναι δυνατόν με διαπραγματεύσεις εντός της ΕΕ και με κυρίαρχα τα μονοπώλια στην οικονομία και την εξουσία να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την  κρίση.
Ο,τι δηλαδή έκαναν όλοι οι υπόλοιποι, με τελευταίο κρούσμα την επτάμηνη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και με ευθύνη τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του κ. Λαφαζάνη και των υπόλοιπων.

Το κεντρικό μας σύνθημα είναι «Τους δοκίμασες…Τώρα με το ΚΚΕ. Υπάρχει λύση στον δρόμο της ανατροπής». Ο λαός δοκίμασε τις πιθανές κυβερνητικές λύσεις διαχείρισης. Δοκίμασε κυβερνήσεις αυτοδύναμες, φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις συνεργασίας, κεντροδεξιές, κεντροαριστερές, αριστερές και είδε το ένα Μνημόνιο να διαδέχεται το άλλο.
Αποδείχτηκε, λοιπόν, ότι δεν αρκεί μια απλή τιμωρητική ψήφος προκειμένου να υπάρχει λύση στα αδιέξοδα του λαού. Αν αυτή η ψήφος, αν οι αγώνες του λαού, δεν είναι ενταγμένοι σ’  ένα πρόγραμμα ρήξης, τότε είναι πεταλιά στον αέρα, που φέρνει πάντα τα ίδια αδιέξοδα και νέες απογοητεύσεις.
Υπάρχει λύση, αν ο λαός οργανωθεί κι αποφασίσει να ξεμπερδέψει με την αιτία του κακού, την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και την εξουσία της. Αν επιλέξει τον δικό του δρόμο, για να πάρει τον πλούτο και την εξουσία στα χέρια του, με σχεδιασμένη ανάπτυξη, κοινωνικοποίηση της οικονομίας που θα φέρει και αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερή διαγραφή του χρέους.

Είναι πιο αναγκαία και ρεαλιστική από ποτέ. Το έχουμε ξαναπεί. Η Ελλάδα έχει έμπειρο εργατικό κι επιστημονικό δυναμικό, που δεν χάθηκε στα χρόνια της κρίσης, έχει αναπτυξιακές δυνατότητες (βιομηχανική  και αγροτική παραγωγή,  ορυκτό πλούτο κ.λπ.), μπορεί να παράγει το μεγαλύτερο μέρος των προϊόντων που έχει ανάγκη ο λαός.
 
Και να συνάψει σχέσεις αμοιβαίου οφέλους με άλλες χώρες. Αυτές οι δυνατότητες σήμερα δεν αξιοποιούνται εξαιτίας των δεσμεύσεων στην ΕΕ, της υποταγής στο καπιταλιστικό κέρδος και τον ανταγωνισμό του κεφαλαίου. Δυνατότητες υπάρχουν να εξασφαλιστεί η ευημερία, η μόνιμη και σταθερή δουλειά, η ικανοποίηση των αναγκών σε υγεία, παιδεία, πρόνοια κ.λπ. Τι λείπει; Ενα ισχυρό κίνημα, μια αποφασισμένη λαϊκή συμμαχία που ν’ ανοίξει τον δρόμο σε μια τέτοια προοπτική. Δεν θα είναι χωρίς δυσκολίες, αυτές όμως μπορούν να ξεπεραστούν.
Ούτε θα είναι μια μοναχική κι αποκομμένη πορεία, όπως ισχυρίζονται όλα τ’ άλλα κόμματα που υπερασπίζονται το σύστημα. Θα στηριχτεί στην πάλη και την αλληλεγγύη άλλων λαών, θα εμπνεύσει κινήματα που θα βαδίσουν στον ίδιο δρόμο.

Να σας θυμίσω μόνο το εξής. Πολλά κόμματα κάνανε σημαία τους την κατάργηση των Μνημονίων, αλλά μόνο το ΚΚΕ κατέθεσε πρόταση νόμου, που δεν ήρθε ποτέ για συζήτηση στη Βουλή, με ευθύνη σύσσωμης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και της Προέδρου της Βουλής.

Μιλάτε για μια κυβέρνηση που θα έβγαζε την Ελλάδα από την ευρωζώνη. Από πού προκύπτει ότι μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα εφάρμοζε Μνημόνια; Από τη στιγμή που θ’ αποδέχεται τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και την ΕΕ, υποχρεωτικά θα εφαρμόσει αντιλαϊκά μέτρα. Η μόνη διαφορά όσων τα λένε αυτά, όπως ο Λαφαζάνης, είναι ότι τ’ άλλα κόμματα καλούν τον λαό να θυσιαστεί για την καπιταλιστική ανάκαμψη μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, ενώ αυτοί τον καλούν να θυσιαστεί για τον ίδιο σκοπό μέσω ενός υποτιμημένου – εσωτερικά και εξωτερικά – νομίσματος, που θα οδηγήσει από άλλο δρόμο πάλι στη λαϊκή χρεοκοπία.
Αλλωστε, αυτή την προοπτική την καλοβλέπουν τμήματα του κεφαλαίου, ενώ την πρότεινε κι ο Σόιμπλε. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, πάντως προχθές, γνωστός γερμανικός σταθμός χαρακτήρισε τη ΛΑΕΝ ένα «πιο μοντέρνο κι ανοιχτό ΚΚΕ», αβαντάροντάς την, σε βάρος φυσικά του ΚΚΕ.

Οι δημόσιες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ Νο 2 του Λαφαζάνη έχουν ακριβώς τον ίδιο στόχο μ’ αυτές που μας απηύθυνε παλιότερα και ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 1. Είναι το άλλοθι για τις τεράστιες κι ιστορικές ευθύνες τους σε σχέση με την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο λαός και το κίνημα.
Για το ότι στήριξαν από κυβερνητικές θέσεις όλα τα βήματα προς το νέο Μνημόνιο (συμφωνία 20ής Φλεβάρη, πρόταση Τσίπρα 47 σελίδων). Για το ότι δεν έβγαζαν άχνα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ είναι δεδομένη, όταν έδιναν όρκους πίστης στον καπιταλισμό, στα διάφορα φόρα του διεθνούς κεφαλαίου και σήμερα εμφανίζονται ως «εξαπατημένοι».
Αλήθεια, η 7μηνη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία συμμετείχαν ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί ήταν «αντιμνημονιακή»; Ποιους εφαρμοστικούς νόμους των προηγούμενων Μνημονίων κατάργησαν; Ο κ. Στρατούλης ήταν υπουργός, όταν απέρριπτε τις τροπολογίες του ΚΚΕ για να υπάρξει δημόσια δωρεάν υγεία, πρόνοια σε ανασφάλιστους, άνεργους.
Ο κ. Ησυχος, εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ 2, ήταν αναπληρωτής υπουργός Αμυνας, όταν η κυβέρνηση εξήγγειλε τη νέα νατοϊκή βάση στην Κάρπαθο… Και πολλά άλλα. Να το ξεκαθαρίσουμε. Το ΚΚΕ δεν είναι πλυντήριο για να ξεπλένει αμαρτίες.

Πέρασαν 25 χρόνια από τότε και όλα αυτά τα χρόνια πολέμησαν λυσσασμένα το ΚΚΕ. Δεν είναι καθόλου προσωπικό το γεγονός, ότι κάποιοι άνθρωποι προσπάθησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ και να το κάνουν ένα κόμμα τύπου ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε είναι προσωπικό ότι εδώ και 25 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι δίνουν «αριστερό» άλλοθι στις επιλογές του συστήματος, στην ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ και την ΟΝΕ, στην επίθεση στο σοσιαλισμό, σε αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Ολα αυτά είναι βαθιά πολιτικά και τους χαρακτηρίζουν 100%.

Ξέρετε ότι το ΚΚΕ δεν κάνει ευκαιριακές συγκολλήσεις ή συνεργασίες κορυφών, για να πάρει κάποιες ψήφους παραπάνω.
Στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ συμμετέχουν άνθρωποι πρωτοπόροι, δοκιμασμένοι αγωνιστές με τους οποίους το ΚΚΕ παλεύει στο κίνημα, στους αγώνες, συμπορεύεται και οι οποίοι μπορεί να μη συμφωνούν σε όλα με το ΚΚΕ ή να έχουν επιφυλάξεις για επιμέρους θέσεις, όμως θέλουν να συμβάλουν σε μια πορεία ρήξης με το σημερινό σάπιο κατεστημένο και αναγνωρίζουν ότι ένα δυνατό ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση γι’ αυτό. Είναι άνθρωποι που παλιότερα στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ.

Η σταθερή θέση του ΚΚΕ για τη μη στήριξη «αριστερής» κυβέρνησης είναι από τα ζητήματα που μπορούν να προσφέρουν πολύτιμη πείρα και πρέπει να την αξιοποιήσει ο λαός μας σε αυτές τις εκλογές.
Εμείς θεωρούμε ότι ήταν η προδιαγεγραμμένη πορεία ενός κόμματος και μιας κυβέρνησης, του οποίου και η στρατηγική και ο πραγματικός χαρακτήρας κινούνταν εντός του καπιταλιστικού «μονόδρομου», της ΕΕ, του ΝΑΤΟ. Αυτό που επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά ήταν ότι σ’ αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση υπέρ του λαού, ό,τι κι αν  υπόσχεται προεκλογικά.
Επιβεβαιώθηκε και κάτι ακόμη.
Οτι τελικά η πορεία μιας κυβέρνησης δεν χαρακτηρίζεται από τα 4 ή 5 σημεία που προτείνει για συνεργασία σε κάποιο άλλο κόμμα, όπως το ΚΚΕ, αλλά από τη συνολική στρατηγική της.

Εκβιασμοί κι ανταγωνισμοί υπάρχουν κι ανάμεσα σε καπιταλιστικές χώρες, όχι όμως για τα συμφέροντα του λαού. Τι εννοούμε;
Η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ και την ευρωζώνη παραμένει στρατηγική επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου και γίνεται με όρους ανισοτιμίας και πολύπλευρων εξαρτήσεων, που υπάρχουν αντικειμενικά σε τέτοιες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες.
Στο πλαίσιο αυτών των συμμαχιών το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος συμβιβάζεται με πιο ισχυρά κέντρα, όπως η Γερμανία, φορτώνοντας τις επιπτώσεις αυτής της ανισοτιμίας στις πλάτες των εργαζομένων.

Θεωρώ πως ναι, άσχετα με το τι λέγεται προεκλογικά εξαιτίας του ανταγωνισμού για την ψήφο και το συνηθισμένο κλίμα πόλωσης, που μάλλον θα το ξαναζήσουμε. Αλλωστε, τα άλλα κόμματα έχουν σχεδόν ταυτιστεί στρατηγικά, έχοντας ψηφίσει μαζί το τρίτο Μνημόνιο.
Αρα, υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι κυβερνητικοί εταίροι, ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Το Ποτάμι, ΑΝΕΛ. Και το κόμμα Λαφαζάνη θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε το έχουν αφήσει ανοιχτό και οι δύο πλευρές.

Το ΚΚΕ δεν πήρε μέρος στη Διάσκεψη Προέδρων γιατί δεν είχε κανένα απολύτως αντικείμενο, από τη στιγμή που η κυβέρνηση είχε παραιτηθεί και ουσιαστικά βρισκόμασταν σε προεκλογική περίοδο. Ούτε θα γίνουμε ντεκόρ στα προεκλογικά σόου ορισμένων.
Ας μη μιλάει όμως η κυρία Κωνσταντοπούλου για «δημοκρατική ευαισθησία». Γιατί ήταν αυτή που επί επτά μήνες έθαψε τις προτάσεις νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, την ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών, την επαναφορά του κατώτερου μισθού, του 13ου – 14ου μισθού και σύνταξης.
Ως κομματάρχης της δεκαετίας του ’60 λειτούργησε και όταν ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα που πάει στη ΛΑΕΝ, χρησιμοποιώντας την ιδιότητά της ως Προέδρου της Βουλής.

Ενα όσο γίνεται πιο δυνατό ΚΚΕ. Ας σκεφτεί ο λαός και το εξής: Τα υπόλοιπα κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Το Ποτάμι) ζητάνε την ψήφο του λαού για να εφαρμόσουν το τρίτο Μνημόνιο. Απέναντί τους ποια δύναμη μπορεί να σταθεί;
Ο ΣΥΡΙΖΑ Νο 2 (η ΛΑΕΝ), που μέχρι χθες κυβερνούσε στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ 1 και είναι συνυπεύθυνος για εδώ που φτάσαμε;
Ή οι ναζιστές εγκληματίες της ΧΑ που μισούν ότιδήποτε έχει σχέση με λαϊκά δικαιώματα και αγώνες; Μόνο το ΚΚΕ έχει αποδείξει ότι μπορεί με συνέπεια κι ακάματα να παλεύει στο πλευρό του λαού.