[Στην ανάπαυλα] Το τρις εξαμαρτείν

Ωραία λοιπόν, στα εννιάμηνα, τρίτη φορά στις κάλπες. Τι του λείπει του ψωριάρη; Φούντα με μαργαριτάρι.

Την πρώτη φορά, Γενάρη μήνα μάς σέρνανε στις εκλογές γιατί τους ξίνιζε ο Πρόεδρος Δημοκρατίας. Δεν είχε σημασία ποιος θα ‘τανε. Και τον Γλέζο να τους προτείνανε, όχι θα του ρίχνανε. Τέτοιο πείσμα. Λύσσα κακιά. Με το άστε ντούε να κυβερνήσουνε. Είχανε πρόγραμμα βλέπεις, είχανε σχέδια, είχανε οργανωθεί τα παιδιά, δεν μπορούσανε να περιμένουν άλλο με το σχέδιο ανά χείρας.

Φωνάξανε, βρίσανε, κατηγορήσανε, ξεφτιλίσανε, μουντζώσανε, υποσχεθήκανε της Παναγιάς τα μάτια κι ορμήσανε να κυβερνήσουνε. Και… τι ήταν να γίνουνε κυβέρνηση; Αρχισαν τα όργανα, το μπουζούκι εργάζεται.

Πέντε μήνες να πάνε – έρχονται, χειρότερα να γίνονται. Να μην μπορούν να ξεχωρίσουνε δυο γαϊδουριών τα άχυρα. Κάνανε εκεί κάνα δυο νομίδια, κάτι προσλήψεις γονέων, κηδεμόνων, συννυφάδων, κουνιάδων, μπατζανάκηδων, γκόμενων και λοιπών συγγενών, κάνανε και τα θυρανοίξια της ΕΡΤ (ούτε βλεπότανε, ούτε βλέπεται, ούτε θα ιδωθεί, γρουσούζα και κομματισμένη από γεννησιμιού της η μουλάρα). Προσλάβανε και τις καθαρίστριες, που ήταν το μεγάλο Εθνικό Πρόβλημα και κανείς από μας τους ηλίθιους δεν το ‘χε καταλάβει, και ύστερα από πέντε τέρμινα στείλανε τον Τσίπρα αυτοπροσώπως στα Ξωτερικά να βγάλει το φίδι απ’ την τρύπα, γιατί άλλαζε συνέχεια πουκάμισα και δεν τον αναγνωρίζανε οι άλλοι υπουργοί Εξωτερικών τον δικό μας τον φίδουλα.

Κι εκεί ήρθε η μεγάλη έμπνευση. Στα καλά καθούμενα ε; Δημοψήφισμα.

Σιγά παιδιά, ένα λεπτό, να κάνω ένα μπάνιο, ένα ξύρισμα, πώς με πετύχατε έτσι με τη μακό και τα σώβρακα; Οχι. Δημοψήφισμα Τώρα!

Ωραία. Και για να ‘χουμε καλό ρώτημα, ποιο είναι το ερώτημα; Το ερώτημα είναι συμφωνείτε με αυτή τη συμφωνία που προτείνουν οι Ευρωπαίοι; Ναι ή Οχι;

Εν τω μεταξύ αυτή η συμφωνία δεν υπήρχε αλλά αφού μας ρωτάγανε λέμε ας απαντήσουμε να πάει στον διάβολο.

Ψήφισε λοιπόν το 62% Οχι. Εμείς που θέλαμε να μείνουμε Ευρώπη και να μη μείνουμε στην απέξω και ψηφίσαμε Ναι, το τι ακούσαμε. Τι γερμανοτσολιά με είπανε, τι Τσολάκογλου, τι Πέμπτη Φάλαγγα, τι Νενέκο (αυτό δεν ξέρω γιατί αλλά πολύ μου στοίχισε) τι, τι…  Ασε δε που όσους δημοσιογράφους και κανάλια θέλανε το Ναι και την Ευρώπη τούς πήρανε στο κυνήγι για κακούργημα. Αλλά; Αλλά.

Βγαίνει την άλλη μέρα ο Πρωθυπουργός και λέει το Οχι δεν ήτανε Οχι. Οχι, ήτανε μεταμφιεσμένο Ναι. Ενα Ναι τραβεστί να το πω. Που κατά βάθος σημαίνει θέλουμε να μείνουμε Ευρώπη. (Στα λόγια μου έρχεσαι.) Κι επειδή λέει μου δώσατε την εντολή και το ελεύθερο, θα πάω εγώ τώρα στη Βρυξέλλα να το τακτοποιήσω το θέμα.

Και πήγε και υπέγραψε μια ωραιότατη συμφωνία τρισχειρότερη απ’ αυτή που αρνηθήκαμε στο περί ου ο λόγος Δημοψήφισμα. Αντε να το περάσεις αυτό στη Βουλή. Σηκώνονται (όχι η αντιπολίτευση, όχι το ΠΑΣΟΚ, όχι Το Ποτάμι. Οχι.) σηκώνονται οι βουλευτές οι δικοί του και του λένε «Πριτς, εμείς ζεν σε ψηφίζουμε»!..

Γιατί;

Εδώ είναι το θέμα. Γατί λέει το Δημοψήφισμα δεν ήτανε «Θέλουμε δεν θέλουμε Ευρώπη», ήτανε «Θέλουμε δεν θέλουμε τη ΔΡΑΧΜΗ». Αλλ’ αντ’ άλλα τα μεγάλα της Παρασκευής το γάλα. Και τότε άρχισε η φαγωμάρα. Ο μεγάλος διχασμός. Να γίνεται στον ΣΥΡΙΖΑ η σφαγή του Δράμαλη. Και σου λέει ο Πρωθυπουργός ο σωστός ο πρόστυχος. «Πώς να κυβερνήσω με το μισό κόμμα εναντίον μου; Λοιπόν. Συνέδριο και μετά εκλογές».

Ενα λεπτό καλέ, να σβήσω το φαΐ, θα μου καεί το τραχανότο. Πού να τρέχω με τις τράπεζες κλειστές, με το Χρηματιστήριο στον πάτο, με τον κόσμο στην ανεργία, με τις συντάξεις μισές, με την αγορά στην Εντατική να σταυρώνω στα ψηφοδέλτια αυτούς που θα με σταυρώσουν; Τι να κάνω; Πού να πάω; Πού να ξενιτευτώ;

Ευτυχώς η κυρία Τασούλα, η του Μεταναστευτικού, μού έδωσε μια ιδέα. Διότι βγήκε σε μια εκπομπή, την είδα εγώ, μες στη φρεσκαδούρα, με τους χαλκάδες να αιωρούνται κρεμασμένοι στον λοβό του ωτός, σε ύφος «κούνια μπέλα» κι αυτή με το χαμόγελο στα πικραμένα χείλη να λέει: «Μα δεν το ξέρετε; Και στη Γερμανία οι μετανάστες στα πάρκα στρατοπεδεύουν».

Ε, δεν τους πάτε κατά ‘κεί κυρα-Τασούλα μου ν’ ανασάνει και λίγο το Πεδίον του Αρεως και ‘κεί γύρω στον Δεκέμβρη τους φέρνετε πίσω πάλι στο Αλσος να στολίσουνε και κάνα δέντρο. Εκειό το κυπαρίσσι δεξά της Αθηνάς.