Το ευρώ είναι πολιτικό ζήτημα

Κατά τη διάρκεια μιας μακράς νύχτας στις Βρυξέλλες, οι χώρες της ευρωζώνης χόρεψαν στο χείλος του γκρεμού. Το πνεύμα της αλληλεγγύης και της ευθύνης τελικά κέρδισε και λήφθηκαν οι σωστές αποφάσεις για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, διατηρώντας έτσι την ακεραιότητά της καθώς και αυτή της Ευρώπης.

Ομως η ελληνική κρίση, πέρα από την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, υπενθύμισε τις ελλείψεις και τις αδυναμίες της ίδιας της ευρωζώνης. Από την αρχή της κρίσης, η εισοδηματική ανισότητα και η ανεργία στις περισσότερες χώρες έχουν αυξηθεί, την ώρα που διογκώνονται η δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντι στην Ευρώπη και η καχυποψία μεταξύ των χωρών – μελών σχετικά με τον σεβασμό των κανόνων από κάποιους και τη στήριξη της ανάπτυξης από άλλους.

Εχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη σταθερότητα στην ευρωζώνη στις κρίσεις.

Η τραπεζική ένωση, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, η νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας εμποδίζουν σήμερα την επέκταση μιας τραπεζικής ή χρηματοπιστωτικής κρίσης από τη μια χώρα στις άλλες. Πρόκειται για μια αδιαμφισβήτητη πρόοδο. Ομως δεν μπορούμε να αρκεστούμε σε αυτά.

Η ευρωζώνη δεν χρειάζεται μόνο αμορτισέρ, χρειάζεται κινητήρες.

Το ευρώ είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα νόμισμα. Αποτελεί ένα πολιτικό εγχείρημα, μια κοινή κυριαρχία για την ενίσχυση των οικονομιών μας, για την ανάπτυξη, την απασχόληση και ουσιαστικά για τις κοινωνίες μας στην παγκοσμιοποίηση.

Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να θέσουμε στο επίκεντρο του σχεδίου την πραγματική σύγκλιση των οικονομιών της ευρωζώνης. Μια σύγκλιση οικονομική, δημοσιονομική και κοινωνική. Ταυτόχρονα πρέπει να διασφαλίσουμε την ανάπτυξη και την απασχόληση με μια κοινή διάγνωση στην έναρξη κάθε εξαμήνου για την κατάσταση της ευρωζώνης και έλεγχο στην εκπόνηση και υλοποίηση των προϋπολογισμών κάθε χώρας – μέλους – με λίγα λόγια πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα που διαθέτουμε. Αυτός είναι ο λόγος που σήμερα χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ την ενίσχυση των κανόνων, την αλληλεγγύη, τη σύγκλιση και τη νομιμότητα. Είναι το επόμενο βήμα που πρέπει να κάνουμε.