Ανεξάρτητη Αρχή με πολιτική κηδεμονία

Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) που ιδρύθηκε με τον Νόμο 1866 του 1989 για να εποπτεύσει το πεδίο χαιρετίστηκε ως η πρώτη Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή στην Ελλάδα. Ομως, στην πρώτη περίοδο της ζωής του παρέμεινε στην πράξη ένας θεσμός πολιτικοποιημένος και διοικητικά ανεπαρκής, με σοβαρές ελλείψεις στην υλικοτεχνική υποδομή και χωρίς οικονομική αυτοτέλεια. Σταδιακά άλλαζε η σύνθεσή του και του αποδίδονταν νέες αρμοδιότητες (π.χ., Νόμοι 2173/1993, 2328/1995, 2644/1998) χωρίς όμως να μπορεί να ξεφύγει από την πολιτική του κηδεμονία, αφού ήταν μια ανεξάρτητη Αρχή για την εποπτεία του ραδιοτηλεοπτικού τομέα της οποίας οι αποφάσεις αρχικά ήταν γνωμοδοτικού χαρακτήρα καθώς τις τελικές αποφάσεις θα ελάμβανε ο υπουργός Τύπου και ΜΜΕ, που ασκούσε παράλληλα και τον έλεγχο νομιμότητας των αποφάσεων της Αρχής. Στην πράξη το ΕΣΡ, εκτός από τις κατά περιόδους επιβολές προστίμων και την κατάρτιση κωδίκων δεοντολογίας, δεν κατόρθωσε (ή δεν του επιτράπηκε) να έχει έναν σημαντικό ρόλο στα ραδιοτηλεοπτικά δρώμενα της χώρας.

Η Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων συμπεριέλαβε το ΕΣΡ στις Ανεξάρτητες Αρχές, δηλαδή είναι οργανωμένη υπηρεσία που έχει διοικητική και δημοσιονομική αυτοτέλεια, και έχει την εποπτεία του πεδίου. Η συγκρότηση και λειτουργία του ΕΣΡ διέπεται πλέον και από τους Νόμος 2683/2000 και 3051/2002. Ενδιαφέρον πάντως στοιχείο είναι ότι με το ισχύον νομικό καθεστώς οι βασικές αρμοδιότητες του ΕΣΡ αφορούν στη χορήγηση των αδειών λειτουργίας στους ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και στον έλεγχο τήρησης της ραδιοτηλεοπτικής νομοθεσίας.

Με το νέο νομικό καθεστώς τα επτά πλέον μέλη του ΕΣΡ (πρόεδρος, αντιπρόεδρος και πέντε μέλη) ορίζονται από το Κοινοβούλιο, η θητεία τους είναι περιορισμένης διάρκειας τεσσάρων ετών για πρόεδρο και αντιπρόεδρο και τεσσάρων ή δύο ετών για τα μέλη και δεν μπορεί να ανακληθεί και υπόκεινται σε ένα καθεστώς «κωλυμάτων και ασυμβιβάστων».