Ο συμβιβασμός έχει κερδισμένους και χαμένους
Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης χαιρετά τον Κώστα Καραμανλή στη συνεδρίαση της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, στα κεντρικά γραφεία του κόμματος
Τη Δευτέρα η ΝΔ όδευε στο επόμενο συνέδριο με αρχηγό τον Μεϊμαράκη. Την Τρίτη γαλάζιοι δελφίνοι επέκριναν σφοδρά την πρόταση του τελευταίου για αλλαγή καταστατικού. Την Τετάρτη ο μεταβατικός πρόεδρος κάλεσε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ετοιμαστεί για εσωκομματικές κάλπες στις 30 Αυγούστου. Την Πέμπτη Πολιτικό Συμβούλιο και Εκτελεστική Γραμματεία ομοφώνως του ζητούσαν τελικά να μείνει μέχρι την άνοιξη του 2016. Χθες, απλώς συγκεντρώθηκαν με πανηγυρική διάθεση στο σημαντικότερο κομματικό όργανο μετά το Συνέδριο για να επιβεβαιώσουν ότι ο Βαγγέλης κρατά τα ηνία μέχρι την άνοιξη του 2016. Προς τι λοιπόν τόσο δράμα αφού γυρνάμε πάνω – κάτω στα αρχικώς συμφωνηθέντα; Και τελικά ποιους εξυπηρετεί και ποιους όχι ο συμβιβασμός που επετεύχθη;
Από την αρχή – από την παραίτηση δηλαδή Σαμαρά – οι ενδιαφερόμενοι για την αρχηγία συμφωνούσαν στο εξής: ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης έπρεπε να παραμείνει πρόεδρος μέχρι και τη βραδιά των εθνικών εκλογών. Με δυο λόγια, μέχρι να χάσει. Τι ένωνε όλες τις πλευρές; Κανείς δεν ήθελε άμα τη αναλήψει των προεδρικών καθηκόντων να αναλάβει και την ευθύνη μιας εκλογικής ήττας, η οποία θεωρείται πιθανή με βάση τη δημοσκοπική απόδοση του Αλέξη Τσίπρα. Οι απόψεις διίσταντο για το τι έπρεπε να γίνει την επομένη. Τελικά όμως όλοι αποδέχθηκαν την παραμονή του.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΥΡΙΩΝ. Η μια πλευρά, αυτή του νυν προέδρου, διατείνεται πως «υπήρχε μια συμφωνία κυρίων να μείνει ώς την άνοιξη». Μεταξύ ποιων κυρίων; Βασικά, των δύο προηγούμενων προέδρων, Καραμανλή και Σαμαρά, αλλά και των μεγαλοστελεχών. «Μόνο που», σύμφωνα πάντα με την ίδια πηγή, «μετά τη συνέντευξη στην ΕΡΤ οι δελφίνοι άλλαξαν στάση». Αποδίδει αυτή τη μεταστροφή στον φόβο των φερόμενων ως υποψήφιων πρόεδρων ότι «με αυτήν τη συνέντευξη ο Βαγγέλης άνοιξε περπατησιά».
Ο ίδιος ο νυν πρόεδρος δεν έχει πει ευθέως αν ενδιαφέρεται για τη θέση. Σίγουρα όμως θεωρείται από τους οικείους του κερδισμένος της εβδομάδας. Εχει δηλώσει on camera ότι αν η προεδρική εκλογή γίνει από τη βάση, αυτός δεν θα βάλει υποψηφιότητα. Τώρα βέβαια, όταν τίθεται η ίδια ερώτηση, άνθρωποι από το περιβάλλον του απαντούν λιγότερο απόλυτα: «Ενα βήμα τη φορά, το σημερινό σκηνικό δεν επιτρέπει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό». Μερικοί δελφίνοι το θέτουν πιο ωμά: «Αν ο Βαγγέλης τα πάει καλά στις εθνικές εκλογές, θα κατέβει».
Για κάποιους η παραμονή του μοιάζει να λειτουργεί και προς όφελος του Αντώνη Σαμαρά. «Ο Σαμαράς έχει ένα άγχος, να δικαιωθεί ως πρωθυπουργός» αναφέρει παλαιό στέλεχος της ΝΔ και σπεύδει να προσθέσει μια διαπίστωση: «Ολοι οι πολιτικοί ενδιαφέρονται να κάνουν ένα comeback». Η ανάγνωση είναι ότι η παραμονή Μεϊμαράκη τού προσφέρει χρόνο που με βάση τα δεδομένα, αν και φαίνεται λίγος, θα είναι πυκνός. Αρα όλα θα μπορούσαν να είναι πιθανά. Υπάρχει, μάλιστα, και μερίδα στελεχών η οποία πρόσκειται στον πρώην πρωθυπουργό και πιστώνει κυρίως σε εκείνον την προχθεσινή εσωκομματική διευθέτηση. Φέρονται να υποστηρίζουν ότι η στιγμή που λύθηκε ο γόρδιος δεσμός ήταν η προσωπική επικοινωνία Σαμαρά και διαδόχου του την Πέμπτη, μια και ο πρώην αρχηγός διατηρεί ερείσματα μέσα στο κόμμα.
Στους χαμένους, πάλι, πηγές στη ΝΔ κατατάσσουν όσους «υπολόγισαν διαφορετικά τον πολιτικό χρόνο και το πολιτικό τους κεφάλαιο και βγήκαν ως δελφίνοι την ώρα που καίγεται η χώρα». Η μπηχτή έχει ως πρώτους αποδέκτες τους Βορίδη και Γεωργιάδη, ακολουθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ. Οι καραμανλικοί όμως γιατί πίεσαν υπέρ Μεϊμαράκη; Ο Κώστας Καραμανλής φέρεται να θεωρούσε απαραίτητο το άνοιγμα στο Κέντρο, επειδή εκεί βρίσκεται ο μεγάλος όγκος των ψηφοφόρων – ειδικά τώρα που το ΠΑΣΟΚ έχει τόσο χαμηλά ποσοστά. Φοβόταν, υποστηρίζουν στελέχη, την επικράτηση πιο δεξιών φωνών στη ΝΔ. Και προσθέτουν «ο Μάκης π.χ. είναι κάπως ακραίος, ήθελε πλήρη ρήξη με την κυβέρνηση. Αν είχε γίνει αυτό, η χώρα θα ήταν ήδη στη δραχμή». Η έστω και προσωρινή επικράτηση Μεϊμαράκη εκλαμβάνεται λοιπόν και ως μια νίκη του καραμανλισμού, γιατί ο νυν πρόεδρος έσπευσε να αυτοχαρακτηριστεί ως θιασώτης του «μεταρρυθμιστικού Κέντρου». Παρά την ανακωχή, ένα μοιάζει βέβαιο, μετά τις εθνικές κάλπες όλες οι φυλές των νεοδημοκρατών θα βρεθούν σε ετοιμότητα. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.