Η εποχή των μεγάλων έργων υποδομών

Project Syndicate
Μπαίνουμε όπως όλα δείχνουν σε μια νέα εποχή όπου θα γίνονται μεγάλα έργα, καθώς χώρες όπως αυτές του G20 κινητοποιούν τον ιδιωτικό τομέα για να γίνουν μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές μεταξύ των οποίων αγωγοί, φράγματα, δρόμοι και συστήματα παραγωγής ενέργειας.

Ηδη οι δαπάνες για αυτά τα έργα ανέρχονται σε 6 έως 9 τρισ. δολάρια σε ετήσια βάση, ποσά που αναλογούν περίπου στο 8% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες επενδυτικές εκρήξεις στην παγκόσμια ιστορία.

Εάν όμως δεν γίνει σωστή διαχείριση της μεγάλης αύξησης αυτών των έργων, υπάρχει κίνδυνος η διαδικασία να αποδειχθεί αντιπαραγωγική και μη διατηρήσιμη. Χωρίς ελέγχους οι επενδυτές μπορεί να καρπωθούν τα οφέλη κρατικοποιώντας τις απώλειες. Την ίδια ώρα μπορεί να ακολουθήσουν πρακτικές που βλάπτουν το περιβάλλον.

Το πρώτο που πρέπει να εξεταστεί είναι εάν οι χώρες προχωρούν σε έργα υποδομών που καλύπτουν τις ανάγκες τους ή απλώς προσπαθούν να κατασκευάσουν μεγάλα έργα για λόγους εντυπωσιασμού.

Το δεύτερο θέμα είναι κατά πόσον τα έργα βοηθούν στην προστασία του περιβάλλοντος. Ενα τρίτο δυνητικό πρόβλημα είναι πώς δημιουργούνται οι συμμαχίες μεταξύ ιδιωτών και των κρατών για την κατασκευή αυτών των έργων. Τέλος, πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα έργα δεν θα αυξήσουν τις ανισότητες και δεν θα υπονομεύσουν τη δημοκρατία. Τέτοιοι κίνδυνοι μπορεί να δημιουργηθούν εάν οι κυβερνήσεις δεν διατηρήσουν επαρκή έλεγχο απέναντι σε θεσμικούς επενδυτές που θα συμμετάσχουν στα έργα αυτά.

Εάν δεν εξεταστούν καλά οι λεπτομέρειες, υπάρχει πιθανότητα να δημιουργηθούν σημαντικοί κίνδυνοι για τις χώρες. Είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίσουμε ότι τα συγκεκριμένα έργα θα χρηματοδοτηθούν και θα γίνουν με τέτοιον τρόπο ώστε να προστατευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και ο πλανήτης.

Η Νάνσι Αλεξάντερ είναι διευθύντρια οικονομικής διακυβέρνησης στο Ιδρυμα Heinrich Boell