Ο ξεχωριστός κύριος Θεοχάρης και το Ναι στην Ευρώπη
Στο Ποτάμι επιμένουν ότι ο Χάρης Θεοχάρης είναι σε θέση να γνωρίζει στοιχεία για την καταγγελία που έκανε ότι «στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου σε συνεργασία με στελέχη του ΓΛΚ εργάζονται για τη μετάβαση της χώρας στη δραχμή»
Η αλλαγή συνέβη ακαριαία. Με το πρώτο διάγγελμα για το δημοψήφισμα Το Ποτάμι πήρε αποστάσεις ασφαλείας από τον Πρωθυπουργό. Από εκεί που ο Τσίπρας αντιμετωπιζόταν από το κόμμα ως «Πρωθυπουργός με νωπή λαϊκή εντολή», μέσα σε ελάχιστες ώρες «αποφάσισε – μαζί με τον Πάνο Καμμένο – να βγάλει τη χώρα από το ευρώ». Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Επενδύει πολιτικά στο Ναι. Ορμώμενο Το Ποτάμι από την ιδρυτική του διακήρυξη, ως η εναλλακτική φιλοευρωπαϊκή δύναμη, είδε την ευκαιρία, τώρα που δημιουργείται ένα ρεύμα υπέρ της Ευρώπης, να καθιερωθεί στον συγκεκριμένο χώρο.
Η στάση αυτή δεν εκφράζεται μόνο από τα αρχηγικά χείλη. Οι τόνοι ανέβηκαν και από τον Χάρη Θεοχάρη. Στην αίθουσα της Ολομέλειας την Τρίτη κατήγγειλε ότι «στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου σε συνεργασία με στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους εργάζονται για τη μετάβαση της χώρας στη δραχμή». Το ίδιο βράδυ ο αρχηγός του δήλωσε on camera ότι η καταγγελία ήταν εν γνώσει του και επισήμανε ότι η κυβέρνηση σκέφτεται πως «ίσως χρειαστεί να δώσουν μια εναλλακτική λύση στην κοινωνία». Από το κόμμα αποφεύγουν να δώσουν περισσότερα στοιχεία, επιμένουν όμως ότι ο κοινοβουλευτικός τους εκπρόσωπος είναι σε θέση να γνωρίζει. Η αίσθηση πάντως των ποταμικών είναι ότι αν επικρατήσει το Οχι, «υπάρχει και πλάνο κρατικοποίησης των πάντων».
Ο Θεοχάρης ενσαρκώνει τον τύπο του πολιτικού που θέλει να αναδείξει το κόμμα του Θεοδωράκη. Με τεχνοκρατική εμπειρία, εργασιακό παρελθόν στον ιδιωτικό τομέα και κυρίως όχι επαγγελματίας της πολιτικής. Από τους δεκαέξι βουλευτές του Ποταμιού – ο 17ος είναι ο επικεφαλής – για τους παροικούντας το Κοινοβούλιο, εκείνος και η Αντιγόνη Λυμπεράκη έχουν ξεχωρίσει. Παρότι γνωστοί του λένε ότι τον χαρακτηρίζουν ο ορθολογισμός του τεχνοκράτη και η τάση του να ακολουθεί τους κανόνες, όταν τον παρακολουθούν στα μίντια και στη Βουλή βλέπουν ότι σιγά σιγά «βρίσκει» τον τρόπο να μιλά πολιτικά.
Καμπάνια. Στη Σεβαστουπόλεως έχουν αποφασίσει να κάνουν καμπάνια ενόψει της Κυριακής. Στόχος τους είναι, λένε, να αναδείξουν τι θα σημάνει το Οχι για το ευρωπαϊκό κεκτημένο της Ελλάδας. Ο Θεοχάρης ήταν από τους πρώτους που ξεκίνησαν να την υλοποιούν. Από τα τηλεοπτικά πλατό διαρκώς προσπαθεί να διευκρινίσει ότι η κυβέρνηση βάζει ένα πλαστό δίλημμα στο εκλογικό σώμα. «Το δίλημμα της δημοσιονομικής λιτότητας έναντι της λιτότητας του υπερπληθωρισμού, το δίλημμα της μείωσης των συντάξεων έναντι της κατάρρευσης μισθών, συντάξεων και καταθέσεων από το πληθωριστικό νόμισμα». Και φυσικά, όποτε εμφανίζεται στους δέκτες, έχει στο πέτο το αυτοκόλλητο με το Ναι.
Ο ίδιος όταν ερωτάται τι θα πράξει το κόμμα του αν βγει το Ναι και τι αν επικρατήσει το Οχι, σημειώνει πως «πρέπει αναγκαστικά να περιμένουμε τη Δευτέρα, να δούμε τι πρωτοβουλίες θα πάρει σε κάθε αποτέλεσμα ο ΣΥΡΙΖΑ». Επισημαίνει όμως ότι είναι δύσκολο να τις προβλέψει κανείς. Στο Ποτάμι άλλωστε επικρατεί πλέον μεγάλη καχυποψία απέναντι στην Κουμουνδούρου. «Γιατί το πλάνο Β μοιάζει να ήταν το πλάνο Α».
Εμβλημα αξιοκρατίας. Για τους ποταμικούς, η πρότερη εμπειρία του Θεοχάρη σε κρίσιμες θέσεις της διοίκησης φαίνεται να εκλαμβάνεται ως ένα από τα ατού του. Σύμφωνα με άνθρωπο που τον γνωρίζει από το 2009, ο εξαναγκασμός του από την κυβέρνηση Σαμαρά σε παραίτηση από τη θέση του επικεφαλής της ανεξάρτητης Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων ήταν η στιγμή της πολιτικοποίησής του. Στους δε κύκλους του Ποταμιού τον μετέτρεψε σε έμβλημα της αξιοκρατίας που ευαγγελίζονται.
Είναι λοιπόν τόσο νέος στην πολιτική σκηνή όσο και το κόμμα του. Λέει στους συνομιλητές του ότι μοιάζουν να ανοίγονται δύο δρόμοι στην περίπτωση του Ναι: οικουμενική κυβέρνηση ή εκλογές. Τι θα κάνει Το Ποτάμι; Στον πρώτο θα περιμένει τις κινήσεις του Πρωθυπουργού, στον δεύτερο θα μπορούσαν να δουν τα πάντα. Ακόμη και τη δημιουργία ενός φιλοευρωπαϊκού μπλοκ. Οπως άλλωστε σημειώνει, «το θέμα είναι να ηττηθεί η πολιτική που ακολουθείται τώρα».