Τρίτο Μνημόνιο ακόμη και με Οχι στο δημοψήφισμα

Παράταση ενός Eurogroup παίρνει το ελληνικό δράμα καθώς η ελληνική πλευρά ζήτησε κι έλαβε παράταση μέχρι σήμερα για να παρουσιάσει σε νέα τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης βελτιωμένες προτάσεις. Σύμφωνα με κοινοτικές πηγές, η Ελλάδα θα καταθέσει προτάσεις για τα πραπαιτούμενα εφαρμογής της τελευταίας πρότασης Γιούνκερ, δηλώνοντας ότι την αποδέχεται ως αρχή ενός νέου, τρίτου προγράμματος.

Παρ’ ότι μια άρση του αδιεξόδου έστω και την δωδεκάτη ώρα αποδομεί πλήρως το σκεπτικό και τη σκοπιμότητα του δημοψηφίσματος, ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ δήλωσε ότι οι θεσμοί θα εξετάσουν το αίτημα της Ελλάδας για τρίτο πρόγραμμα μόνο μετά το δημοψήφισμα. Λίγες ώρες νωρίτερα, ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ άφηνε τους πάντες να αναρωτιούνται με τον χρησμό του ότι «στην Αθήνα συμβαίνουν πράγματα που δεν έχετε φανταστεί» – υποννοώντας ότι υπάρχει πλέον διάθεση  για συμφωνία επί του σχεδίου του.

Η δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup απηχεί την πεποίθηση που επικρατούσε μέχρι χθες το βράδυ σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Και αυτή ήταν ότι πέραν της παρέμβασης Γιούνκερ δεν θα υπάρξουν άλλες παρεμβάσεις ξένων αξιωματούχων για το ελληνικό δημοψήφισμα καθώς οι ευρωπαίοι ηγέτες το θεωρούν τετελεσμένο.

Οπως άφησε να εννοηθεί η Ανγκελα Μέρκελ, η πόρτα για την Ελλάδα θα είναι ανοιχτή και μετά το δημοψήφισμα. Το ίδιο δήλωσε χθες και ο Γερούν Ντεϊσελμπλούμ  αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα της διαπραγμάτευσης για τρίτο Μνημόνιο μετά το δημοψήφισμα. Ομως, όπως κατέστησε σαφές, «ένα νέο πρόγραμμα στήριξης μπορεί να έχει σκληρότερους όρους» (σ.σ. από την πρόταση Γιούνκερ).

Την ίδια ώρα, άλλη ευρωπαϊκή πηγή άφηνε να εννοηθεί ότι ένα Ναι στο δημοψήφισμα της Κυριακής θα δημιουργούσε μεγάλη πίεση στις ευρωπαϊκές ηγεσίες να κινηθούν γρήγορα για μια λύση.  

«ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ». Οπως ήταν αναμενόμενο, η ελληνική πρόταση δεν έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους ευρωπαίους αξιωματούχους, που δεν χάνουν ευκαιρία να ψέγουν την κυβέρνηση Τσίπρα για «αναξιοπιστία». Σύμφωνα με κάποιες πηγές στις Βρυξέλλες, οι Ευρωπαίοι δεν είναι διατεθειμένοι να διαπραγματευθούν με την κυβέρνηση Τσίπρα σε κάθε περίπτωση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι χθες κάποιοι υπουργοί Οικονομικών έθεσαν το αυτονόητο: πώς είναι δυνατόν η Αθήνα που απέρριψε την προηγούμενη πρόταση να έρχεται τώρα με νέα.

Ομως η νέα πρόταση έφερε τους διαπραγματευτές του Eurogroup πίσω στο τραπέζι της χθεσινοβραδινή τηλεδιάσκεψης και τούτο δεν είναι άνευ σημασίας. Αυτός φαίνεται να ήταν και ο στόχος της κυβέρνησης που κατέθεσε χθες την πρόταση για διετή συμφωνία με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) ύψους, σύμφωνα με πληροφορίες, 29,1 δισ. ευρώ.

Πίσω από τις γραμμές, όμως, ο βασικός στόχος είναι να εξασφαλιστεί κατ’ αρχάς μια μικρή παράταση προκειμένου να αποφευχθούν οι μοιραίες για το τραπεζικό σύστημα και όχι μόνο συνέπειες που έχει ήδη πυροδοτήσει το καθεστώς χρεοκοπίας στο οποίο υποπίπτει η χώρα ύστερα από το στέγνωμα της ρευστότητας και από τη χθεσινή αθέτηση της πληρωμής του 1,6 δισ. προς το ΔΝΤ. Βέβαια, ούτε η παράταση είναι απλή υπόθεση, όχι μόνο επειδή το πρόγραμμα στήριξης έληξε επισήμως χθες τα μεσάνυκτα, αλλά κι επειδή θα απαιτούσε την έγκριση πέντε Κοινοβουλίων.

Τυχαίο δεν είναι ούτε το γεγονός ότι στη χθεσινή επιστολή που απηύθυνε ο Αλέξης Τσίπρας προς τον ESM και τον επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντεϊσελμπλούμ (σύμφωνα με τον Πίτερ Σπίγκελ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς») περιγράφοντας το νέο πρόγραμμα που προτείνει, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα ζητά μια τεχνική παράταση για να αποφύγει «την πυροδότηση μιας τεχνικής χρεοκοπίας». Ο Πρωθυπουργός σημειώνει ακόμα ότι η Ελλάδα ζητά το πρόγραμμα από τον ESM (χωρίς, βέβαια, τη συμμετοχή του ΔΝΤ) «για την εξυπηρέτηση του εξωτερικού και εσωτερικού της χρέους». Η αποστροφή αυτή διαφέρει κατά πολύ από τη ρητορική περί χρηματοδότησης δαπανών του Δημοσίου που διέπει την κυβέρνηση, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Η δόση του ΔΝΤ
Ενθαρρυντική θεωρείται η δήλωση του Εβαλντ Νοβίτνι της ΕΚΤ που υπογράμμισε ότι η μη πληρωμή του ΔΝΤ δεν συνιστά χρεοκοπία, κάτι που έχει τη σημασία του για το αξιόχρεο των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου που διακρατούν οι ελληνικές τράπεζες και κατ’ επέκταση για τη ρευστότητά τους.