ΟΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΑΚΡΑΙΩΝ

Σε μία αέναη αναμονή διάγει η ελληνική κοινωνία, με τις διαπραγματεύσεις για τα μέτρα να μην ολοκληρώνονται και την προσμονή να εναλλάσσεται με την απογοήτευση και τον φόβο. 
Είναι μια οριακή στιγμή: τις επόμενες ημέρες, είτε η Ελλάδα θα ξεπεράσει την αδυναμία αποπληρωμής της δόσης του ΔΝΤ είτε θα κυλήσει στη χρεοκοπία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 
Σε μια τέτοια συγκυρία, η σύμπνοια μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας θα έπρεπε να είναι δεδομένη: αντ’ αυτού, βασικοί πυλώνες της κυβερνητικής πλειοψηφίας επιτίθενται με ακραίους χαρακτηρισμούς στην αντιπολίτευση (σελ. 10-11) προωθώντας ανοικτά τον διχασμό. 
Ο στόχος είναι να ταυτιστούν πολιτικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τις απαιτήσεις των δανειστών. Και αυτό συμβαίνει τη στιγμή που κόμματα και στελέχη της καλούν σε υπερψήφιση της συμφωνίας που διαπραγματεύεται η κυβέρνηση!
Η σκοπιμότητα είναι εμφανής σε όλες τις περιπτώσεις και δεν έχει να κάνει παρά με τη νομή της εξουσίας: όλοι εκείνοι που βλέπουν «δωσίλογους» και «γερμανοτσολιάδες» στην αντιπολίτευση απλώς δεν επιθυμούν να τους δουν συνεταίρους στην κυβερνητική πλειοψηφία. 
Πρόκειται για κοντόφθαλμες τακτικές σε μια πολύ δύσκολη ώρα και οι ακραίες αυτές φωνές έχουν συμβάλει ιδιαιτέρως ώστε να μεγιστοποιηθούν οι δυσκολίες της χώρας τούς τελευταίους μήνες, ωθώντας στη διεκδίκηση μαξιμαλιστικών – και ανεδαφικών, όπως αποδεικνύεται στην πράξη – στόχων.