Γιόρτασε όταν έφυγε το τρακ

Μόνο τα σύννεφα – ευτυχώς – έλειπαν το βράδυ της Δευτέρας πάνω από το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Το μισογεμάτο φεγγάρι ήταν εκεί, όπως και όλοι – ή για την ακρίβεια όσοι κατάφεραν να βρουν εισιτήριο – οι φίλοι του Γιάννη Κότσιρα που θέλησαν να δώσουν το «παρών» στη γιορτή που στήθηκε στο ρωμαϊκό ωδείο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών για τα 20 χρόνια παρουσίας του στο τραγούδι. Ζευγαράκια πιασμένα χέρι χέρι και παρέες κυρίως άνω των 30 είχαν στηθεί από τις 20.30 στην ουρά – ειδικά για το άνω διάζωμα – που δεν έλεγε να μειωθεί έως και την τελευταία στιγμή.

Και λίγα λεπτά μετά τις 21.00 ο Γιώργος Πέτρου της Καμεράτα σήκωσε την μπαγκέτα του για να αρχίσει η γιορτή με το «Βαλς της Πηνελόπης», μια μελωδία που έγραψε ο Γιάννης Κότσιρας φέτος, όπως μας πληροφορούσαν οι προβολές πάνω στο σκηνικό οικοδόμημα του Ηρωδείου. Οι πρώτες νότες από τα «Επτά ποτήρια» έφεραν στη σκηνή τον ερμηνευτή με σκούρο κοστούμι και γραβάτα, ο οποίος δεν πρόλαβε να πει μόνος του ολόκληρο το πρώτο κουπλέ και το κοίλο αποφάσισε να τον συνοδεύσει ως άλλη τεράστια χορωδία.

«Δεν φανταζόμουν ότι θα χρειαζόμουν τα λόγια, ευτυχώς τα είχα εδώ μπροστά» ομολόγησε το τρακ ο Γιάννης Κότσιρας από μικροφώνου – το οποίο τρακ κατέλαβε κάποιες φορές, ειδικά στο πρώτο μέρος, τις φωνητικές του χορδές – και αφού ευχήθηκε «η τρομοκρατία που μας ασκείται αλλά ασκούμε κι εμείς στον εαυτό μας να μείνει εκτός Ηρωδείου», άρχισε ένα γαϊτανάκι από αγαπημένα τραγούδια – «Εφάπαξ», «Το τσιγάρο», «Λέει λέει», μαζί με την παιδική χορωδία του Σπύρου Λάμπρου και σε ενορχήστρωση από τον Vassiliko – που έκαναν το κοινό να τον ακολουθεί σχεδόν σε κάθε νότα και τον Γιώργο Πέτρου να δείχνει να αισθάνεται μια κάποια αμηχανία μερικές στιγμές.

Η άφιξη του πρώτου καλεσμένου, του σέρβου και αγαπημένου στους λάτρεις της Γιουροβίζιον Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς με σμόκιν και παπιγιόν δεν έτυχε θερμής υποδοχής μόνο λόγω της ερμηνείας του αλλά και επειδή μοιράστηκε με τον Γιάννη Κότσιρα το «Μη μου θυμώνεις μάτια μου» στα ελληνικά. Για να πάρει φωτιά εν συνεχεία το Ηρώδειο με τη «Χάντρα θαλασσιά» και το «Ετσι κι αλλιώς».

Το κλίμα άλλαξε άρδην στο δεύτερο μέρος. Ο Γιάννης Κότσιρας πλέον βρήκε τον ρυθμό του, τα τραγούδια όμως δεν ξεσήκωναν όπως στο πρώτο μέρος το κοινό – «Για Σένα», «Σ’ αγαπάω μόνο» και «Πως θα πεθάνω εγώ για σένα». Η δεύτερη καλεσμένη της βραδιάς Γιασμίν Λεβί στα κατάλευκα και με στυλ της δεκαετίας του ’80 έτυχε θερμής υποδοχής τραγουδώντας την «Αλεξάνδρεια» και χορεύοντας βαλς.

«Της αγάπης αίματα», «Ομορφη και παράξενη πατρίδα», «Φύλακας άγγελος», ανάμεσα σε άλλα, «Και πάλι παιδί» για το α καπέλα φινάλε αγκαλιά με τα παιδιά της χορωδίας και μπαλόνια γέμισαν τον αέρα. Η βραδιά έκλεισε με το θερμό χειροκρότημα ύστερα από σχεδόν τρεις ώρες γιορτής, που αρκετοί περίμεναν να τελειώσει σε πιο ανεβασμένους ρυθμούς.