«Μετασχηματιζόμαστε ή δεν υπάρχουμε»

^«Αυτό που μας χρειάζεται είναι ένα νέο κόμμα, μια νέα σχέση, μια νέα εμπιστοσύνη». Το σλογκανάκι είναι τοποθετημένο σε ένα κατακόκκινο πλαίσιο πάνω στη φωτογραφία όπου εκείνος ποζάρει κοιτώντας με αυτοπεποίθηση τον φακό – στο φόντο μπορεί να διακρίνει κανείς κορνίζες με τα παιδιά του. Με όρους επικοινωνιολογίας, η πρώτη σελίδα του σάιτ του στηρίζει απόλυτα το μήνυμα που προσπαθεί να στείλει, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, από την πρώτη στιγμή που ανακοίνωσε – πριν από όλους τους ενδιαφερομένους – την υποψηφιότητά του για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Ποιο είναι αυτό; Μπορώ να επωμιστώ τον ρόλο του αρχηγού.

Α! Και τάσσομαι υπέρ της δημιουργίας ενός νέου κόμματος. Ή, όπως το θέτει ο ίδιος, «μετασχηματιζόμαστε ή δεν υπάρχουμε». Δεν είναι λίγοι αυτοί στη Χαριλάου Τρικούπη που ερμηνεύουν τη μέχρι τώρα καμπάνιά του ως απόπειρα να πλασαριστεί ως ο κύριος αντίπαλος της Φώφης Γεννηματά. Αν η Γεννηματά συμβολίζει την «επιστροφή στις ρίζες» του Κινήματος, αυτός ενσαρκώνει τα θέλω της εκσυγχρονιστικής πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ. Αν εκείνη κατηγορείται για ενδεχόμενη συριζοποίηση του κόμματος, αυτός θα διατηρήσει άθικτο τον ευρωπαϊκό και κυρίως τον σοσιαλδημοκρατικό του χαρακτήρα. Γιατί όπως επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία ο βουλευτής, ο οποίος εξελέγη για πρώτη φορά το 2009 κι έζησε την πιο δύσκολη κοινοβουλευτική περίοδο του κόμματος χωρίς να αποφεύγει τις μιντιακές εμφανίσεις, «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι Κεντροαριστερά, είναι μια σελίδα ντροπής για την ελληνική Ιστορία».

Η επιλογή στρατοπέδου εκ μέρους του – την οποία μάλιστα προσπάθησε να στηρίξει συσφίγγοντας τις σχέσεις του με τους λεγόμενους εκσυγχρονιστές – είναι εύλογη. Ο έτερος συνυποψήφιος, που προμοτάρει εαυτόν ως εκσυγχρονιστή, ο Ανδρέας Λοβέρδος, έχει χάσει εδώ και καιρό την εμπιστοσύνη αυτής της πτέρυγας. Λίγοι του έχουν συγχωρήσει τη δημιουργία κόμματος κι έπειτα την επιστροφή στη μητέρα – παράταξη. Ορθώς λοιπόν ο Κωνσταντινόπουλος είδε σε αυτήν την πλευρά μια ευκαιρία καριέρας.

Για τον γεννημένο το 1975 αρκά γιατρό μάλλον έπαιξε τον ρόλο της και η συζήτηση που είχε αρχίσει, ήδη από την 26η Ιανουαρίου, μεταξύ κάποιων στελεχών της ευρύτερης Δημοκρατικής Παράταξης περί της συνολικής ανανέωσης, που επιβάλλει να βγει μπροστά η νέα γένια. Ακόμη άλλωστε κι όσοι δεν τάσσονται υπέρ του επισημαίνουν πως η ηλικία είναι το ατού του.

Βέβαια, όταν συζητούσαν τα σενάρια του «Τσίπρα της Κεντροαριστεράς», τα ονόματα που έπαιζαν πιο πολύ στα εσωκομματικά τραπέζια ήταν του Νίκου Ανδρουλάκη και του Κυριάκου Πιερρακάκη. Ο Κωνσταντινόπουλος, λένε οι γνώστες των πασοκικών παρασκηνίων, σχεδόν αυτοπροτάθηκε. Οπως και να ‘χει κατόρθωσε να συγκεντρώσει τις 300 υπογραφές συνέδρων που ήταν απαραίτητες για να κατέβει υποψήφιος.

Μια ομάδα φίλων του, λέει, έφτιαξε ένα βιντεάκι για να τον στηρίξει. Με φωτογραφίες του Ανδρέα, έμφαση στο ιστορικό σύνθημα της Αλλαγής, πλάνα από τα έργα της περιόδου Σημίτη, επιβλητική μουσική υπόκρουση με τύμπανα. Αν και δεν πέρασε απαρατήρητο ότι ο μόνος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ που δεν κάνει ούτε πέρασμα από το βίντεο είναι ο ΓΑΠ, οι «φίλοι» του Οδυσσέα τοποθετούν την εικόνα του δίπλα στα πορτρέτα των αρχηγών. Οι συμβολισμοί είναι προφανείς.

Το αυτοαποκαλούμενο παιδί της αλλαγής έχει ισχυρά ερείσματα στη νεολαία και οικείοι του διατείνονται ότι έχει αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τον Ανδρουλάκη, υπονοώντας ότι ο γραμματέας που συνεχίζει να ελέγχει τον εσωκομματικό μηχανισμό θα τον στηρίξει. Ιδωμεν, μιας είναι πολλά τα στελέχη της παράταξης που αμφισβητούν ότι διαθέτει το ειδικό βάρος που απαιτεί η θέση.