Οι επτά πληγές του περιβάλλοντος στην Ελλάδα

Η εξάρτηση της χώρας μας από τα ορυκτά καύσιμα έχει ως συνέπεια την έκλυση στο περιβάλλον εκατοντάδων χιλιάδων τόνων επικίνδυνων ρύπων και πρόωρους θανάτους. Η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων δηλητηριάζει το περιβάλλον και την τροφική αλυσίδα. Τα σκουπίδια εξακολουθούν να μας πνίγουν, αφού η Ελλάδα δεν διαχειρίζεται σωστά τα απορρίμματά της και είναι πολύ πίσω στην ανακύκλωση. Ολα αυτά είναι μερικές μόνο από τις ανοιχτές πληγές του περιβάλλοντος στη χώρα μας όπως τις καταγράφει το ελληνικό γραφείο της περιβαλλοντικής οργάνωσης Greenpeace και παρουσιάζουν «ΤΑ ΝΕΑ» με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

«Ολα αυτά είναι χρονίζοντα προβλήματα. Είναι, λοιπόν, αναγκαίο να ανατραπεί η σημερινή οπτική της οικονομικής ανάπτυξης και να μιλήσουμε με όρους βιωσιμότητας του περιβάλλοντος. Και αυτό βέβαια πρέπει να το κάνει η ηγεσία. Ομως είναι μία διαδικασία που απαιτεί χρόνια» σημειώνει ο διευθυντής εκστρατειών της Greenpeace Δημήτρης Ιμπραήμ.

Λιγνίτης: ΒΔ Μακεδονία 
(Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Φλώρινα)
«Ισως η μεγαλύτερη πληγή στην Ελλάδα είναι η εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και η πιθανότητα κατασκευής νέων λιγνιτικών μονάδων (Πτολεμαΐδα 5, Μελίτη 2, Αγιος Δημήτριος 6) καθώς και η προοπτική παράτασης της λειτουργίας των παλαιών. Περιβαλλοντικό και ανθρώπινο κόστος της εξάρτησης από τον λιγνίτη: 50 εκατ. τόνοι πόσιμου νερού ετησίως (όσο η ετήσια κατανάλωση 500.000 νοικοκυριών), 40 εκατ. τόνοι CO2, 1.200 πρόωροι θάνατοι, 260.000 χαμένες εργατοημέρες , άνω των 11.000 τόνων μικροσωματιδίων, 140.000 τόνοι SO2. Μόνιμη αιθαλομίχλη σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα, Μεγαλόπολη. Οικονομικό κόστος: έως 18 δισ. ευρώ η επίπτωση  στο ΑΕΠ της χώρας για την περίοδο (2008 – 2012, τα χρόνια της κρίσης) σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Περιβάλλοντος».

Μεταλλαγμένα: αγροτικές περιοχές
«Μετά την υιοθέτηση της επικίνδυνης πρότασης της ελληνικής προεδρίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υπάρχει πλέον σοβαρός κίνδυνος τα κράτη – μέλη που δεν επιθυμούν την καλλιέργεια μεταλλαγμένων στην επικράτειά τους να χρειάζονται την έγκριση της εταιρείας που παράγει τη μεταλλαγμένη ποικιλία πριν μπορέσει να τα απορρίψει. Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να επεξεργαστεί και να περάσει άμεσα εθνική νομοθεσία που θα απαγορεύει την καλλιέργεια οποιουδήποτε μεταλλαγμένου οργανισμού σε ολόκληρη την επικράτεια. Η κυβέρνηση οφείλει να προωθήσει κίνητρα για την καλλιέργεια ελληνικών πρωτεϊνούχων κτηνοτροφικών φυτών (ρεβίθι, μπιζέλι, κουκί, λούπινο) που
δεν είναι μεταλλαγμένα».

Διασύνδεση των νησιών
«Η εξάρτηση των μη διασυνδεμένων νησιών του Αιγαίου κοστίζει στους καταναλωτές περίπου 800 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ (ΥΚΩ). Η διασύνδεση των Κυκλάδων και της Κρήτης θα κόστιζε περίπου 1 δισ. ευρώ, μια επένδυση που θα έκανε απόσβεση σε λιγότερο από δύο χρόνια. Η διασύνδεση καθυστερεί όμως αδικαιολόγητα, οι ευκαιρίες για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση χάνονται και έτσι η εξάρτηση των νησιών από το πετρέλαιο αυξάνεται. Τελευταίο θύμα η Ρόδος, όπου προωθείται από τη ΔΕΗ η κατασκευή νέας πετρελαϊκής μονάδας με καύσιμο μαζούτ σε ένα από τα πιο όμορφα και παρθένα σημεία στο νότιο άκρο του νησιού (Πρασονήσι)».

Εξόρυξη χρυσού: Χαλκιδική, Θράκη
«Η κυβέρνηση θα πρέπει επιτέλους να πάρει μία ξεκάθαρη θέση που δεν θα ακροβατεί απλά μεταξύ της τήρησης της νομιμότητας, της προστασίας του περιβάλλοντος και της διατήρησης των θέσεων εργασίας, αλλά να κάνει καθαρές πολιτικές επιλογές. Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΠΕΝ έχει δείξει ότι αν κρίνει πως ένα έργο έχει περιβαλλοντική επιβάρυνση παρεμβαίνει αποφασιστικά για να το σταματήσει, όπως στην περίπτωση της κατασκευής δύο μικρών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από βιομάζα 
λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Χαλκιδική, στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης».

Υπεραλίευση – προστασία των θαλασσών
«Οι ελληνικές θάλασσες αντιμετωπίζουν μια περιβαλλοντική κρίση με τους άλλοτε πλούσιους και ποικίλους πληθυσμούς ψαριών να έχουν αποδεκατιστεί, την αλιευτική παραγωγή να έχει μειωθεί κατά 50% την τελευταία εικοσαετία, το επάγγελμα του έλληνα ψαρά να σβήνει και το φρέσκο ψάρι να χάνεται σιγά σιγά από τη διατροφή μας. Η υιοθέτηση της νέας ευρωπαϊκής Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής προβλέπει αρκετούς φιλόδοξους στόχους για την ορθή διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων και την προστασία των θαλασσών. Στην Ελλάδα το μέλλον περισσότερων από 20.000 οικογενειών σε νησιωτικές και συχνά ακριτικές περιοχές εξαρτάται από την πλήρη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο».

Αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων
«Η αλόγιστη και μαζική χρήση επικίνδυνων φυτοφαρμάκων καταστρέφει τους φυσικούς πόρους και δηλητηριάζει το χώμα, το νερό, τον αέρα, την τροφή και την υγεία ανθρώπων και περιβάλλοντος. Η κυβέρνηση πρέπει να ξεκινήσει απαγορεύοντας το πιο διαδεδομένο και πρόσφατα καταταγμένο από τον ΠΟΥ ως «πιθανώς καρκινογενές» glyphosate. Επίσης πρέπει να προωθήσει ορθές γεωργικές πρακτικές σε μεγάλη κλίμακα σε ολόκληρη την επικράτεια της χώρας ώστε να μειώσει το κόστος και να βελτιώσει την ποιότητα και ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων».

Απορρίμματα
«Παρά τις όποιες θετικές εξελίξεις τα τελευταία χρόνια, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται ακόμα πολύ πίσω στον τομέα της ανακύκλωσης. Απαιτούνται μέτρα και δράσεις που μπορούν να συμβάλουν ώστε μέσα στα επόμενα χρόνια η Ελλάδα να γίνει μία χώρα που όχι μόνο ικανοποιεί όσα επιβάλλει η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία αλλά και καρπώνεται τα οφέλη της σωστής διαχείρισης των απορριμμάτων: μειωμένο κόστος διαχείρισης, νέες θέσεις εργασίας, παράταση χρόνου ζωής χώρων τελικής διάθεσης, μείωση των απορριμμάτων που καταλήγουν για τελική διαχείριση».