[Κραυγές και ψίθυροι] Πολιτικό σουίνγκ

Στα σύγχρονα ερωτικά ήθη το σουίνγκ αναφέρεται σε ένα προγραμματισμένο παιχνίδι ανταλλαγής συντρόφων με σκοπό την ανανέωση της σεξουαλικής ζωής των παντρεμένων ζευγαριών.

Παρακολουθώντας τελευταία, όχι τόσο την επίσημη γραμμή όσο τις αυθόρμητες, για να μην πω ορμέφυτες, συμπεριφορές κομματικών στελεχών αλλά και «στρατευμένων» οπαδών, αναγνωρίζω ένα ιδιότυπο σουίνγκ ρόλων. Το οποίο όμως όχι μόνο δεν ανανεώνει αλλά, το αντίθετο, κρατά το πολιτικό σκηνικό τελματωμένο σε ένα ελώδες τοπίο το οποίο δεν είναι μόνο εξαιρετικά βαρετό αλλά μπορεί τελικά να αποβεί και επικίνδυνα τοξικό.

Τέσσερις μήνες μετά τις εκλογές η μεν κυβέρνηση (ή τουλάχιστον πολλά από τα στελέχη της) δεν έχει αποβάλει ακόμη το σύνδρομο της αντιπολίτευσης, η δε αντιπολίτευση εξακολουθεί να κλωσάει τα σουσούμια της εξουσίας. Οι κυβερνώντες στις δημόσιες εμφανίσεις τους αναλώνονται στο να κάνουν κριτική στην πρώην συγκυβέρνηση όχι μόνο για τα παλιά αλλά και για τρέχοντα. Καλά τα είπε ένα απλό μέλος (ίσως και γι’ αυτό περισσότερο ψύχραιμο) του ΣΥΡΙΖΑ. «Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε πια συνιστώσα αλλά κυβερνώσα Αριστερά». Και οι της Νέας Δημοκρατίας, απεμπολώντας την εξουσία της αντιπολίτευσης, αναθυμούνται τις επιτυχίες τους. Μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας προσπάθησαν να κάνουν και, αν με το αφήγημά της συμφωνούσε ένα μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης, έγινε μπούμερανγκ λόγω της μη προσέλευσης κόσμου.

Ας το πάρουμε απόφαση. Η Αριστερά (ό,τι κι αν είναι αυτή) θέλει ακόμη πολλή προπόνηση για τη διαχείριση της εξουσίας και η Δεξιά πολύ φροντιστήριο για την οργάνωση διαδηλώσεων.