[Κραυγές και ψίθυροι] «Εγκλημα» και τιμωρία

Η Παριβάς ήταν μια 20χρονη κόρη δισεκατομμυριούχου, από το Ιράν. Αν και ζούσε σε ισλαμική χώρα, το λαϊφστάιλ και η εμφάνισή της δεν διέφεραν από μιας νεαρής πάμπλουτης Αμερικανίδας ή Ευρωπαίας. Ο πλούτος είναι πολύ ισχυρή «πατρίδα». Πριν από μερικές ημέρες στουκάρισε σε δρόμο της Τεχεράνης την Πόρσε που οδηγούσε. Από τα συντρίμμια του αυτοκινήτου έβγαλαν νεκρή την Παριβάς ενώ λίγο αργότερα εξέπνευσε και ο συνοδηγός της που, όμως, ήταν «λογοδοσμένος» με άλλη.

Μέχρι εδώ, μια ιστορία πλούτου, έρωτα και ισλαμικής αναρχίας με συνηθισμένα υλικά. Η συνέχεια είναι ασυνήθιστη. Στο άκουσμα της είδησης οι πληβείοι Ιρανοί άρχισαν, στο Διαδίκτυο και στον δρόμο, να πανηγυρίζουν για τον θάνατο της «σκρόφας» (δικός μου ο χαρακτηρισμός). «Της άξιζε να πεθάνει», «Καλά ξεκουμπίδια» και άλλα τέτοια σχόλια άρχισαν να ανεβαίνουν κατά χιλιάδες στον λογαριασμό της στο Instagram. Ο λόγος του μίσους δεν ήταν μόνο η χλιδάτη ζωή της αλλά κυρίως το ότι ερωτοτροπούσε με αρραβωνιασμένο, κάτι που, σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο, μπορεί να επέσειε για οποιαδήποτε άλλη ακόμη και την ποινή του θανάτου.

Στην προεπαναστατική Ρωσία ένα τέτοιο περιστατικό θα μπορούσε να έχει τίτλο «Ο καλός καπιταλιστής είναι ο νεκρός καπιταλιστής». Εκατό χρόνια μετά, η πάλη των τάξεων συνεχίζεται με υπαρξιακά υπερόπλα, έστω και αν χρησιμοποιούνται ασυνείδητα, που έχουν να κάνουν με την αποτίμηση της ζωής. Οσο πιο απαρατήρητος ξέρεις ότι θα περάσει ο δικός σου θάνατος τόσο περισσότερο πανηγυρίζεις για τον θάνατο των άλλων.