[Κραυγές και ψίθυροι] Μεσαιωνικός σουρεαλισμός

Η γραφικότητα είναι ωραίο πράγμα όταν αποτυπώνεται σε καρτ ποστάλ με σοκάκια, βουκαμβίλιες και γαϊδάρους με ψάθινο καπέλο. Οταν ενσκήπτει καταιγιστικά στην πολιτική και στην κοινωνική ζωή είναι φαινόμενο εξαιρετικά επικίνδυνο και ύπουλο, γιατί εμφανίζεται και επικοινωνείται ως ανώδυνη αστειότητα και ως τέτοια σιγά σιγά κατασταλάζει και παγιώνεται. Τα τελευταία 24ωρα νομίζω ότι με τυλίγει μια ταπετσαρία σουρεαλιστικής γραφικότητας που ακόμη και αυτή θα μπορούσε να έχει μια εσάνς χαριτωμενιάς αν δεν απέπνεε αναθυμιάσεις Μεσαίωνα.

Η κυβέρνηση που ευαγγελίζεται την αριστεροσύνη υποδέχεται τα λείψανα μιας αγίας με τιμές αρχηγού κράτους – ή μήπως θρησκευτικού παρακράτους; Ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μιχελογιαννάκης επικαλείται την ιατρική του ιδιότητα για να υποστηρίξει ότι όχι μόνο τα λείψανα θεραπεύουν πάσα νόσο και πάσα μαλακία αλλά και η Θεία Κοινωνία απενεργοποιεί τον ιό του AIDS ο οποίος, κόντρα στις επιστημονικές μελέτες 30 ετών, μεταδίδεται με το σάλιο. Το πάρτι συνεχίζεται με πλησίστιους ιερωμένους που περιφέρουν στον Πειραιά χρυσοποίκιλτα κασελάκια με οστά αγίων, οσίων και συγγενών αυτών. Ενώ προτείνεται για πρόεδρος του ΕΦΕΤ, του φορέα δηλαδή που ελέγχει το τι τρώμε, υποψήφια βουλευτής των ΑΝΕΛ η οποία, με δηλώσεις της, είναι κάθετη και ως προς το ότι παλιά μας ψέκαζαν αλλά τελευταία σκιάχτηκαν οι δυνάμεις του κακού τον Πάνο Καμένο και δεν μας ψεκάζουν πια. Και εν τω μεταξύ, μια υπουργός κλαίει πάνω από δύο κουτιά γλυκά και πιστεύει ότι με τους συμβολισμούς βάφονται αβγά. Η ομίχλη μπαίνει από παντού στη χώρα.