Οι «κομισάριοι» της Πλατφόρμας

Με διαβατήριο την Αριστερή Πλατφόρμα τοποθετήθηκαν οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που κατέχουν τα πιο κρίσιμα ενεργειακά πόστα στο υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, όπου προΐσταται ο Π. Λαφαζάνης. Στη συντριπτική πλειονότητα προέρχονται από το Δημόσιο, καθώς ο υπουργός δεν έψαξε όπως άλλοι συνάδελφοί του στελέχη από τον ιδιωτικό τομέα για να τα μεταφέρει στις ενεργειακές εταιρείες που εποπτεύει. Δεν έχει άλλωστε και πολλή εμπιστοσύνη στους ανθρώπους της αγοράς. Υπάρχουν και εξαιρέσεις, οι οποίες όμως απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, όπως ο Στάθης Τσοτσορός στα Ελληνικά Πετρέλαια.

Ο πιο προβεβλημένος είναι το στέλεχος της Αριστερής Πλατφόρμας και υπέρμαχος της δραχμής, Γιάννης Τόλιος, που ανέλαβε γενικός γραμματέας Βιομηχανίας. Νωρίτερα είχε δοκιμάσει ανεπιτυχώς να εκλεγεί στη Β’ Αθηνών. Ο πιο αθόρυβος είναι ο γενικός γραμματέας Ενέργειας Απόστολος Αλεξόπουλος με συνδικαλιστική δραστηριότητα στον χώρο των γεωτεχνικών και παλαιότερα κοντά στην ομάδα Μανώλη Γλέζου, που έγινε γνωστός προεκλογικά όταν προανήγγειλε ότι «θα επαναπροκηρύξει τους διαγωνισμούς για τους υδρογονάνθρακες, υπό νέο θεσμικό πλαίσιο».

Στις βαριές ενεργειακές επιχειρήσεις, με πρώτη τη ΔΕΗ, ένοικος εδώ και έναν μήνα στο ρετιρέ είναι ο Μανώλης Παναγιωτάκης, προερχόμενος από τα σπλάγχνα της επιχείρησης. Πρώην πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ την περίοδο 1991-1992 με τη στήριξη του τότε Συνασπισμού, με πολυετή θητεία σε διευθυντικές θέσεις της επιχείρησης, τοποθετήθηκε από τον υπουργό προκειμένου να στρίψει το τιμόνι της ΔΕΗ προς τα εκεί που θέλει ο πολιτικός του προϊστάμενος. Αλλά αν και ενδοπαραταξιακά είναι κοντά στο Αριστερό Ρεύμα (κάποιοι λένε ότι είναι κοντά και στον Γ. Σταθάκη), καταγράφουν στο ενεργητικό του πως έχει ανοικτό μυαλό και βλέπει τα πράγματα πιο επιχειρηματικά απ’ ό,τι π.χ. ο Τόλιος.

Για τον Τόλιο, πάντως, η αγορά τού αναγνωρίζει ότι άνοιξε αμέσως την πόρτα του όχι στους μεγάλους επιχειρηματίες, αλλά σε εκπροσώπους εργαζομένων και μικρομεσαίων ομάδων. Εχει δει τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα Ναυπηγεία Σύρου, την Ομοσπονδία Μετάλλου, τον χώρο των εργοληπτών ηλεκτρολόγων, κ.ά. Αυτοί ήταν και οι μόνοι με τους οποίους έχει μέχρι σήμερα συναντηθεί. Στις μεγάλες επιχειρήσεις αλλά και στον ΣΕΒ κρατά ακόμη κλειστή την πόρτα του.

Στην περίπτωση των άρτι αφιχθέντων στα ΕΛΠΕ, Στάθη Τσοτσορού (πρόεδρος) και Γρηγόρη Στεργιούλη (διευθύνων σύμβουλος), οι τοποθετήσεις τους ήταν αμιγώς επιλογές του Λαφαζάνη σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του υπουργού. Από τον χώρο της ψηφιακής τηλεόρασης ο Τσοτσορός και από τα σπλάγχνα των ΕΛΠΕ ο δεύτερος, αναλαμβάνουν να στρίψουν το τιμόνι του ομίλου προς τα εκεί που θέλει ο προϊστάμενός τους, χωρίς ακόμη να είναι σαφές πόσο ειρηνική θα είναι η συνύπαρξη με την πλευρά Λάτση.

Τέλος, αμιγώς τεχνοκρατικό προφίλ έχει και ο καθηγητής Ν. Χατζηαργυρίου που ανέλαβε καθήκοντα επικεφαλής στον ΔΕΔΔΗΕ, τη θυγατρική της ΔΕΗ στο δίκτυο. Ηταν αντιπρόεδρος στη ΔΕΗ, επί Τάκη Αθανασόπουλου, και παρότι δύσκολα μπορεί κάποιος να καταλάβει τι συμβαίνει με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, λέγεται ότι η τοποθέτησή του ήλθε κατευθείαν από το Μαξίμου.