Μουσταφά Ακιντζί: Ο αριστερός (τουρκο)Κύπριος

Σίγουρα η μητέρα Τουρκία και ο πατερούλης Ερντογάν δεν είναι στα καλύτερά τους από την περασμένη Κυριακή. Οχι μόνο δεν κατάφεραν να επιβάλουν τον εκλεκτό τους στους Τουρκοκυπρίους, αλλά είδαν να εκλέγεται με συντριπτική πλειοψηφία ο άνθρωπος που δεν έχει καμία σχέση μαζί τους, ο Μουσταφά Ακιντζί. Τουλάχιστον, μέχρι σήμερα.

Δεν φτάνει που προέρχεται από την Αριστερά ο Ακιντζί. Κοντραρίστηκε με τον Ταγίπ Ερντογάν με το «καλημέρα» του συγχαρητήριου τηλεγραφήματος. Προφανώς ο τούρκος πρόεδρος δεν άντεξε τον περιρρέοντα ενθουσιασμό ότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος του ψευδοκράτους θα είναι ο άνθρωπος που θα επανενώσει την Κύπρο. Για την ακρίβεια, δεν του άρεσε καθόλου η αναφορά του Ακιντζί ότι η Τουρκία είναι «αδελφή» χώρα. Εξού και έσπευσε να υπενθυμίσει ότι η Τουρκία δεν είναι αδελφή, αλλά μητέρα του ψευδοκράτους που είναι η πατρίδα-παιδί.

Δεν σταμάτησε εδώ το μπρα ντε φερ. Ο Ακιντζί απάντησε ότι δεν είναι σωστό η τουρκοκυπριακή κοινότητα να αντιμετωπίζεται ως παιδί και ότι καλό θα ήταν οι διατυπώσεις περί μητέρας-πατρίδας να βρίσκονται στην καρδιά και όχι στις δημόσιες δηλώσεις.

Μπορεί πράγματι να βρίσκεται στο τιμόνι της τουρκοκυπριακής κοινότητας ένας άνθρωπος που δεν έχει την αποδοχή της Αγκυρας; Η μέχρι σήμερα πορεία του Ακιντζί το επιβεβαιώνει. Ο νεοεκλεγείς ηγέτης των Τουρκοκυπρίων σε ηλικία 29 ετών (1976) εξελέγη δήμαρχος της κατεχόμενης Λευκωσίας.

Η 14ετής θητεία του τον έκανε ιδιαίτερα δημοφιλή, καθώς συνεργάστηκε με τον δήμαρχο Λευκωσίας Λέλλο Δημητριάδη για τη δημιουργία αποχετευτικού συστήματος και μάστερ πλαν για την πόλη. Από κοινού οι δήμαρχοι κέρδισαν και διεθνή βραβεία για την προσφορά τους στην πόλη σε μια περίοδο που οι αγαστές σχέσεις των δύο κοινοτήτων δεν ήταν καθόλου αυτονόητες.

Ούτως ή άλλως, ο αριστερών καταβολών Ακιντζί είναι από τους πρώτους Τουρκοκυπρίους που δεν δίστασαν να πατήσουν το πόδι τους στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου το ’76 και το ’77, ενώ σε όλες τις παρεμβάσεις του μιλούσε για την ανάγκη τερματισμού της κατοχής.

Γνωστός για τις προοδευτικές του απόψεις, ο Ακιντζί μετά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν υπογράμμισε την ανάγκη οι πολίτες να είναι συμμέτοχοι στις διαδικασίες και υποστήριξε ότι κοινωνία των πολιτών και κόμματα πρέπει να εμπλακούν πιο ενεργά στη διαδικασία, ώστε να εμπεδωθεί η κουλτούρα της λύσης.

Αυτό που πραγματικά αποτελεί κόκκινο πανί για την Αγκυρα είναι οι απόψεις του νεοεκλεγέντος προέδρου για την επιστροφή της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της, καθώς έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πάγια γραμμή της Αγκυρας το θέμα να συζητηθεί στο τέλος των συνομιλιών και αφού θα έχουν λυθεί τα υπόλοιπα ζητήματα.

Δεν είναι τυχαίο που ο Ακιντζί έχει συχνά επικριθεί από συντηρητικούς αντιπάλους του ότι «ξεπουλιέται» στους Ελληνοκυπρίους. Ομως, ο ηγέτης πλέον της τουρκοκυπριακής κοινότητας εξακολουθεί να υποστηρίζει την επιστροφή των Βαρωσίων που, όπως είπε το βράδυ της περασμένης Κυριακής, έχουν παραδοθεί στα ποντίκια και τα φίδια.

Είπε ακόμη ότι οι Τουρκοκύπριοι υπέφεραν το ’63 και οι Ελληνοκύπριοι το ’74. Πριν από λίγο καιρό σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, τον Ιούλιο 2014, ανέφερε ότι με τη λύση του Κυπριακού η ομόσπονδη Κύπρος, η Ελλάδα, η Τουρκία, το Ισραήλ κι άλλες γειτονικές χώρες πρέπει να δημιουργήσουν μια νέα σχέση, η οποία θα φέρει τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Εχει αφήσει μάλιστα να εννοηθεί – όπως υποστηρίζει και η ελληνοκυπριακή πλευρά – ότι οι φυσικοί πόροι ανήκουν στο κράτος. Εμμέσως πλην σαφώς, δηλαδή, στην ομόσπονδη Κύπρο που θα προκύψει από τη λύση και, άρα, σε ευθεία αντίθεση με τη γραμμή της Αγκυρας. Πριν προλάβει να το πει, υπήρξε δεύτερη παρέμβαση Ερντογάν που καλεί τον Τουρκοκύπριο να μην κάνει του κεφαλιού του, αλλά να συντονιστεί με την Τουρκία.

Προφανώς η εμμονή του Ακιντζί στον «κυπριωτισμό» και στην επανένωση του νησιού ενοχλεί. Οπως ενόχλησε και το γεγονός ότι ο νέος ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας που δοκίμασε για τελευταία φορά την τύχη του στις προεδρικές εκλογές (τις προηγούμενες φορές είχε συγκεντρώσει μονοψήφιο ποσοστό) δεν σήκωσε σημαίες στην προεκλογική εκστρατεία, αλλά προτίμησε για σήμα κατατεθέν του την ελιά.

Βέβαια, τίποτα στη ζωή δεν είναι τυχαίο. Ο Ακιντζί πηγαίνει και βλέπει συχνά το σπίτι του στη Λεμεσό, αλλά η οικογένειά του δεν μετρά αγνοουμένους, όπως αυτή του σκληρού Ντερβίς Ερογλου. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ πιστεύουν ότι αυτή η πραγματικότητα τον κάνει να είναι διαφορετικός από τους άλλους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα καταφέρει να ξεφύγει από το πατρονάρισμα της Αγκυρας. Για του λόγου το αληθές, σήμερα είχε προγραμματισμένη συνάντηση με τον Νίκο Αναστασιάδη. Ωστόσο, αυτή αναβλήθηκε για την ερχόμενη εβδομάδα, καθώς ο νεοεκλεγείς Τουρκοκύπριος θα πρέπει πρώτα να συναντηθεί με τον Ερντογάν. Εκεί η Αγκυρα θα του δώσει οδηγίες.

Μένει να φανεί αν ο 68χρονος αρχιτέκτονας από τη Λεμεσό θα τις ακολουθήσει κατά γράμμα.