Ολα για τη Φαίδρα

Μια ακτινογραφία της γυναικείας ψυχοσύνθεσης επιχειρούν μέσα από το «W Memorabilia (Phaedra’s Laboratory)» η Λίντα Καπετανέα, ο Γιόζεφ Φρούτσεκ και η χορευτική ομάδα RootlessRoot. H Φαίδρα τοποθετείται στο επίκεντρο του έργου τους και γίνεται η αφορμή για να διερευνηθούν αντιθετικές και αντικρουόμενες όψεις της γυναικείας φύσης, όπως έχουν ενσαρκωθεί από άλλες ηρωίδες της μυθολογίας: πειθήνια σύζυγος και τιμωρός της απιστίας, στοργική μητέρα και απεγνωσμένη βρεφοκτόνος. Με αφορμή την επιστροφή  της παράστασης – παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών 2014 και έκανε τον γύρο των φεστιβάλ στην Ευρώπη – οι πρωταγωνιστές μιλούν για τις δυσκολίες της τέχνης τους και τις γούρικες κακές κριτικές.

Οταν πρωτοπαρουσιάσατε δουλειά σας, η κριτική έκανε λόγο για «φρεσκάδα» στον σύγχρονο χορό. Tι έχει αλλάξει στη διαδρομή σας από το 2006 έως τώρα;

Γιόζεφ Φρούτσεκ: Δεν πιστεύουμε ότι έχουμε μεγάλη αναγνωρισιμότητα εδώ, οπότε δεν έχει αλλάξει κάτι ουσιαστικά. Σιγά σιγά βρίσκουμε την ελευθερία να μιλάμε ξεκάθαρα για το πώς νιώθουμε, αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ένα σύμπαν που περιλαμβάνει σπουδαίες μορφές τέχνης κι εμείς είμαστε ένα μικρό αόρατο κομμάτι του μεγάλου ωκεανού. Ενας πολύ σημαντικός curator μας είπε πρόσφατα ότι δεν του άρεσε η παράστασή μας χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα ότι ίσως είμαστε πολύ μπροστά από την εποχή μας. Για να είμαι ειλικρινής δεν μας στενοχώρησε, επειδή μόνο ο χρόνος θα δείξει και όχι η άποψη κάποιου. Και καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ξεπεράσουμε το σημείο που κάτι αρέσει ή δεν αρέσει, είναι καλό ή κακό, επειδή η τέχνη δεν έχει να κάνει με τέτοιους όρους, τουλάχιστον όχι για εμάς.

Υπάρχει ένας άξονας που συνδέει τις τόσο διαφορετικές χορογραφίες σας;

Λίντα Καπετανέα: Κανείς δεν ξέρει. Διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, αλλά την ίδια στιγμή μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει την ομάδα, τους RootlessRoot. Δημιουργούμε πολλές παραστάσεις στο εξωτερικό και δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε συχνά κάτι για τη δική μας ομάδα, κάνουμε μια παράσταση περίπου κάθε δύο χρόνια. Το νήμα ίσως είναι ότι πάντα έχουμε αρκετό χρόνο να φιλτράρουμε τις διάφορες ιδέες μας και να καταλήξουμε σε αυτό που θέλουμε πραγματικά να δουλέψουμε.

Γιατί διαλέξατε τον μύθο της Φαίδρας;

Λ.Κ.: Για την ακαταμάχητη δύναμή της να ζει την αγάπη, τη θλίψη, την ασθένεια και την τρέλα. Η Φαίδρα αφήνει τους περιορισμούς του κειμένου και εικόνων, είναι ελεύθερη, βίαιη και άγρια. Δεν θέλαμε να παίξω τη Φαίδρα, αλλά να εμπνευσθώ. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο τίτλος είναι «W Memorabilia» (Εργαστήριο της Φαίδρας). Memorabilia σημαίνει κάτι που έχει συμβεί και αξίζει να το θυμάσαι. Είναι το ενθύμιο μιας γυναίκας. Βασιστήκαμε στη Φαίδρα, έπειτα από πρόταση της Μάρθας Φριντζήλα, για να εκφράσουμε την αρχετυπική απεικόνιση της γυναίκας, μακριά από την αδυναμία του φύλου. Η δημιουργική μας διαδικασία ήταν ένα  είδος σκληρής αυτοψίας στο σώμα της Φαίδρας και στην ανατομία της τρέλας και της λογικής.

Eχετε συνεργασθεί έως σήμερα με τον Βιμ Βαντεκέιμπους, τον Τζον Πάρις, τον Ακραμ Καν. Τα επόμενα σχέδιά σας;

Λ.Κ.: Ετοιμάζουμε μαζί με ένα σπουδαίο διεθνές επιτελείο συντελεστών ένα καινούργιο κομμάτι που θα κάνει πρεμιέρα το φθινόπωρο του 2015 στην Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι που περιμένουμε με ανυπομονησία. Και σας παρακαλούμε να παρακολουθείτε τις κριτικές που παίρνουμε στην Ελλάδα, γιατί όσο χειρότερες είναι σε τόσο περισσότερα φεστιβάλ μάς καλούν στο εξωτερικό. Οπότε σχεδόν πάντα είναι για μας κάπως σαν καλή τύχη!