Μια παράσταση με επιστολές και εφημερίδες του 1900

«Μητέρα σε προσκυνώ. Είναι σχεδόν δέκα χρόνοι όπου αναχώρησα από την πατρίδα μου και εις αυτό το διάστημα σού έχω σταλμένα υπέρ τα είκοσι γράμματα καθώς και των αδελφάδων μου και λοιπού μου συγγενών, πλην απόκρισιν δεν εμπόρεσα να λάβω… διά τούτο να μου γράψεις μιαν φοράν», σημειώνει μεταξύ άλλων στην επιστολή του Πρωτοχρονιά του 1832 από την Τζια ο Νίκος Βαλσαμάκης στη μητέρα του Ιουλία που ζούσε στο Αργοστόλι. Κραυγή όπως αυτή ζωντανεύει στο έργο «Γραπτά ίχνη» που θα παρουσιάζεται (με είσοδο ελεύθερη) από τις 21 Μαρτίου στο Ιστορικό Αρχείο του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Πειραιώς. Η πρόταση που κατατίθεται, υπηρετώντας την τάση του θεάτρου – ντοκουμέντου, αντλεί έμπνευση και ύλη από αδιάσειστα τεκμήρια. Με άλλα λόγια, επί σκηνής τρεις ηθοποιοί (Αλέξανδρος Λυκούρας, Δήμητρα Μητροπούλου, Βασιλική Σουρρή) σωματοποιούν στιγμιότυπα καθημερινών ανθρώπων μέσα από γραπτά τους ίχνη (προικοσύμφωνα, εισιτήρια, επιστολές, δελτιάρια, εφημερίδες) μεταξύ 1810 και 1953. Και κάπως έτσι γραπτά ντοκουμέντα ζωντανεύουν στον χώρο ενός αρχείου ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες βουβές μαρτυρίες.