Αν υπάρχει κάτι που δημιουργεί συνθήκες σουρεαλισμού αυτή την περίοδο, είναι τα στοιχεία που προκύπτουν από τις δημοσκοπήσεις και μιλούν για θεαματική αποδοχή των χειρισμών της κυβέρνησης, και από την άλλη τα στοιχεία της πραγματικής οικονομίας τα οποία καταγράφουν πέραν πάσης αμφιβολίας τη γενικευμένη ανασφάλεια των πολιτών εξαιτίας ακριβώς αυτών των χειρισμών. Εχουμε, δηλαδή, το απίθανο φαινόμενο από τη μια πλευρά οι δημοσκοπήσεις να επιμένουν ότι η ελληνική κοινωνία παραληρεί από ενθουσιασμό για τους χειρισμούς τής κρίσης από την κυβέρνηση Τσίπρα, και από την άλλη να συνεχίζεται με αμείωτη ένταση η αιμορραγία των τραπεζών που στραγγίζει τις τράπεζες από ρευστότητα. Οι πολίτες δηλαδή, που κατά τις έρευνες εμφανίζονται να επικροτούν και να στηρίζουν τα όσα επιχειρεί η κυβέρνηση, αυτοί οι ίδιοι πολίτες να στήνονται καθημερινά στις ουρές των τραπεζών προκειμένου να αποσύρουν και το τελευταίο ευρώ καταθέσεων που διαθέτουν.
Υπάρχει εξήγηση για όλο αυτό; Υπάρχει, ασφαλώς. Η αποδοχή των κυβερνητικών χειρισμών, προφανώς δεν μπορεί να είναι άσχετη αφενός με την επικοινωνιακή καταιγίδα που έχει εξαπολυθεί κατά της ελληνικής κοινωνίας από όλα τα μέσα και με όλα τα μέσα της κυβέρνησης, και αφετέρου από τη θλιβερή εικόνα που απέπνεαν ειδικά το τελευταίο διάστημα οι Σαμαράς – Βενιζέλος, οι οποίοι είχαν μεταβληθεί σε yesmen των δανειστών. Η σύγκριση είναι καταλυτική εις βάρος τους, και αυτό υπερακοντίζει την έγκριση και τη στήριξη των κυβερνητικών χειρισμών, παρά το γεγονός ότι ουδείς είναι σίγουρος για το πού μπορεί να οδηγήσουν αυτοί.
Η λογική τού «τουλάχιστον, αυτοί κάτι κάνουν» σε συνδυασμό με το πλήθος των πομφολύγων που εκτοξεύεται από τα κυβερνητικά στελέχη με μεγάλη ευκολία και σε κάθε ευκαιρία, δημιουργεί ένα μαξιλάρι ανοχής στην κυβέρνηση το οποίο μπορεί να υπερβαίνει σε διάρκεια το τετράμηνο της συμφωνίας – γέφυρας.
Από την άλλη, οι πολίτες μπορεί να αποδέχονται σε αυτή τη φάση τους χειρισμούς της κυβέρνησης, αλλά ο αδιόρατος φόβος για το ποια ενδέχεται να είναι η συνέχεια, όπως και για την ευκολία με την οποία μπορεί να στραβώσει η κατάσταση, τους οδηγεί στα γκισέ των τραπεζών. Κατά τη γνώμη μου αυτός είναι και ο πραγματικός κίνδυνος για την κυβέρνηση: να στεγνώσουν οι τράπεζες πριν καν φανεί το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης