«Βαρεθήκαμε να μας μαχαιρώνουνε»

Τον καθημερινό, άγνωστο πόλεμο που διεξάγεται στις ελληνικές φυλακές περιγράφουν οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, σε οργισμένη και φορτισμένη συναισθηματικά ανακοίνωση που εξέδωσαν μετά τη δολοφονία του συναδέλφου τους Μάκη Γκαλιμάνη.

Χαρακτηρίζουν τη δολοφονία «σχεδιασμένη τρομοκρατική ενέργεια» και λένε ωμά ότι «αυτό το ρημαδιασμένο “σωφρονιστικό σύστημα”, όπως επιμένουν να το αποκαλούν, έχει καταρρεύσει». Μάλιστα, προχωρώντας ακόμη περισσότερο, προβλέπουν ότι τίποτα δεν πρόκειται να σταματήσει τη βία και την εξαθλίωση, ούτε οι φυλακές υψίστης ασφαλείας: είναι τέτοια μάλιστα η απαξίωσή τους προς τις συγκεκριμένες φυλακές, που τις αποκαλούν «υψίστης μαλάκυνσης».

Η Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων περιγράφοντας τις καθημερινές συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται σημειώνει: «Βαρεθήκαμε να τρώμε ξύλο, να μας φτύνουνε, να μας μαχαιρώνουνε, να μας απειλούνε, να μας βάζουν βόμβες και όλα τα γνωστά συνοδευτικά που τα ακολουθούν. Ηρθε η στιγμή που είχαμε προειδοποιήσει, αλλά όλοι δήθεν δημοκράτες, φιλελεύθεροι, σφύριζαν αδιάφορα. Τι έχουν να πουν τώρα οι πολιτικοί, οι υπουργοί και υπερυπουργοί, οι βουλευτές, οι εισαγγελείς και δικαστές που ορισμένοι εξ αυτών δεν έχουν περάσει ούτε καν έξω από μια φυλακή;».

Οι ίδιοι δηλώνουν αποφασισμένοι να μη συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για να λειτουργούν ανθρώπινα και στοιχειωδώς οι φυλακές, παίρνοντας μεροκάματο του τρόμου, ενώ προσθέτουν ότι τα κλειδιά των φυλακών θα παραδοθούν στο υπουργείο Δικαιοσύνης για να βρει λύσεις.

Ο μεγάλος ασθενής. Οσα υποστηρίζουν οι σωφρονιστικοί, στην πραγματικότητα απλώς επισημαίνουν ακόμη μία φορά ότι το σωφρονιστικό σύστημα νοσεί: εκτός από το γεγονός ότι οι φυλακές λειτουργούν υπό ασφυκτικές συνθήκες λόγω υπερκορεσμού, πρόσφατες υποθέσεις όπως η δικογραφία για το συνδικάτο του εγκλήματος που είχε διευθυντήριο μέσα στα σωφρονιστικά καταστήματα με τους φερόμενους αρχηγούς να λειτουργούν ως κράτος εν κράτει έχουν δείξει ότι οι φυλακές είναι κάτι παραπάνω από ξέφραγα αμπέλια. Αλλωστε, και στην υπόθεση της δολοφονίας του Μάκη Γκαλιμάνη οι ηθικοί αυτουργοί και τα κίνητρα αναζητούνται εντός των φυλακών.