Προσεχώς μια κόντρα απ’ τα παλιά

Ηπόλωση ήταν το χαρακτηριστικό των εκλογών (όπως είπαν περισπούδαστα οι ειδήμονες περί τα εκλογικά), η πόλωση είναι το χαρακτηριστικό (ένα από τα χαρακτηριστικά) των Ελλήνων. Στο ποδόσφαιρο, από γεννήσεώς του, η πόλωση ήταν το όπιο των οπαδών. Το δίπολο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός μονοπώλησε – και ίσως να αντέχει ακόμη για κάποιους – τον φανατισμό μετριοπαθών και φανατικών φίλων του ποδοσφαίρου. Ο χρόνος όμως κυλάει σαν τα νερά του Αραχθου και στο διάβα του παρασέρνει όχι μόνο γιοφύρια, μα και κατεστημένα βαθιά ριζωμένα στις συνειδήσεις. Το δίπολο Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός δείχνει να φθίνει. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι πια η κραταιά ομάδα των Βαρδινογιάννηδων που οιστρηλατούσε στην Ευρώπη και προέλαυνε στην Ελλάδα. Ο Παναθηναϊκός του Αναστασίου, του κορυφαίου προπονητή του 2014, δεν είναι πλέον παρά μια παρηκμασμένη ομάδα που ηττάται από τον (άλλοτε δικό του) ΟΦΗ στη Λεωφόρο, από την Ξάνθη 4-2, από την Καλλονή! Ο Παναθηναϊκός σχοινοβατεί στα απόκρημνα συναισθήματα των οπαδών του καιρό τώρα.

Ο Παναθηναϊκός, υπό την μπαγκέτα του προέδρου του, παίζει τόσο φάλτσα που θυμίζει ακορντεονίστα στα σκαλοπάτια του ηλεκτρικού της Ομόνοιας. Πόση κακοφωνία να αντέξεις;

Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, παραμένει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ισχυρή διοίκηση με αλαζονική ματιά στους «από κάτω», παίκτες διεθνούς επιπέδου, παίκτες δανεικούς σε όλη την επαρχία (κάτι σαν τις κουμπαριές των πολιτικών: να ^‘χουμε να λαβαίνουμε), οπαδούς χορτάτους από επιτυχία και σπίτι πλούσιο με θέα πάντα στην κορυφή. Το αντίπαλο δέος εφέτος, ο ΠΑΟΚ, αναλώθηκε στις δεήσεις και στις γονυκλισίες στην Παναγιά, κουράστηκε από τις ολονυκτίες και τα «Κύριε ελέησον» και προσφάτως «αναπαύθηκε εν Κυρίω» όσον αφορά την πρώτη θέση του πρωταθλήματος, γιατί από το Κύπελλο έχει προ καιρού αποδημήσει.

Και το δίπολο; Τι γίνεται με το δίπολο;

Υπομονή και καταφθάνει.

Η ΑΕΚ που έρχεται φουριόζα μετά τη διετή διατριβή της στα φτωχογήπεδα της επικράτειας έχει δώσει το στίγμα της. Προσέξτε: τα πέναλτι δίδονται κατά ριπάς στην κιτρινόμαυρη ομάδα. Επτά φορές στη βούλα, σε 13 ματς καταγράφουν οι στατιστικές. Οι οπαδοί της, μαινόμενοι και στερημένοι τόσον καιρό σε Ραφήνες, Ζωνιανά, Μενίδια, Τροιζινίες «αγριεμένα βελάζουν» τον ερχομό τους με κάθε τρόπο. Επεισόδια για την Αγια-Σοφιά, καπνογόνα και εισβολή στο γήπεδο της Ριζούπολης, ένταση και πάθος. Και από την άλλη, η κόντρα η λιμανίσια των προέδρων της. Το λιμάνι πάντοτε το διεκδικούσαν δύο φατρίες: οι Πειραιώτες (Μανιάτες ή Κρητικοί στην καταγωγή) και οι πρόσφυγες που ήρθαν με έξυπνες ιδέες και πονηριά να το κατακτήσουν.

Το πρωτάθλημα του χρόνου, όπως διαφαίνεται, θα το διεκδικεί ένας Πειραιώτης με καταγωγή από την Κρήτη κι ένας πρόσφυγας. Το δίπολο παραμένει ενεργό. Τα χρώματα αλλάζουν!