Μάχη των γαλάζιων συστημάτων στη Νέα Δημοκρατία

Το κουίζ που βασανίζει τη ΝΔ από την επομένη της εκλογικής ήττας είναι διπλό: τι θα γίνει με τον Τσίπρα, τι θα γίνει με το κόμμα. Με αυτή την ιεράρχηση, αφού οι εξελίξεις στο εθνικό μέτωπο απέναντι σε δανειστές και εταίρους και οι κινήσεις της νέας κυβέρνησης δεν επιτρέπουν να μετατοπιστεί το ενδιαφέρον στο εσωκομματικό πεδίο. Σχεδόν όλοι στη ΝΔ, ωστόσο, προεξοφλούν πως όταν αποσαφηνιστεί η κατεύθυνση της κυβέρνησης και της χώρας – και υπό την προϋπόθεση ότι θα αποφευχθούν καταστάσεις εθνικής απομόνωσης και οικονομικής περιπέτειας – τότε σχεδόν άμεσα θα ξεκινήσει και η μάχη των γαλάζιων συστημάτων.    
Με τους προβολείς στραμμένους στις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, η κατάσταση στο εσωκομματικό μέτωπο δείχνει ελεγχόμενη: όλοι περιορίζονται σε μια μάχη χαρακωμάτων και προσπαθούν να βελτιώσουν τη θέση τους και να ενισχύσουν τα στηρίγματά τους για την επόμενη ημέρα, ενώ κάποια σποραδικά πυρά είναι προς το παρόν το μόνο ξόδεμα πολεμοφοδίων. Δεν περνά απαρατήρητο, όμως, ότι οι βολές προέρχονται κυρίως από τον πυρήνα των καραμανλικών, οι οποίοι προαγγέλλουν ότι στο νέο σκηνικό ο Κώστας Καραμανλής ετοιμάζεται να επανεμφανιστεί με πρωταγωνιστικό ρόλο ή ως σκηνοθέτης της παράστασης. 
Σε όλα τα επίπεδα της κομματικής πυραμίδας η συζήτηση επικεντρώνεται στον Καραμανλή, καθώς είναι κοινός τόπος ότι οι δικές του κινήσεις μπορούν να καθορίσουν τις εξελίξεις: από μια επιχείρηση επανόδου στην κομματική ηγεσία, τη συγκρότηση νέου φορέα που βρίσκεται στο τραπέζι της καραμανλικής ομήγυρης ή την επιμονή στη μακρά αγρανάπαυσή του παρά τις πιέσεις για επανενεργοποίηση, είναι προφανές ότι εξαρτώνται οι σχεδιασμοί σχεδόν όλων των λοιπών παραγόντων στο γαλάζιο στερέωμα – μη εξαιρουμένου του Αντώνη Σαμαρά.   

ΟΙ ΝΕΟΙ ΠΟΛΟΙ. Στη νέα, συρρικνωμένη, Κοινοβουλευτική Ομάδα (των 76 βουλευτών) δεν έχουν ακόμη σχηματιστεί οι νέοι εσωκομματικοί πόλοι – και αυτό επιτρέπει στην κομματική ηγεσία να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση και να προσεγγίζει βουλευτές ώστε να αποτρέψει, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, τη συγκρότηση πυρήνων αμφισβήτησης. Οι αντοχές της ηγεσίας κρίνονται, βεβαίως, από τη βάση ή σε πολυπληθέστερα κομματικά όργανα, όπως την Πολιτική Επιτροπή ή ένα συνέδριο, αλλά είναι βέβαιο ότι ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα θα επηρεάσει όλα τα κομματικά πεδία. 
Το στίγμα του καραμανλισμού ακολουθεί τους περισσότερους βουλευτές, αλλά η μάχη των νέων συστημάτων που καταγράφηκε ήδη από την προεκλογική περίοδο δείχνει ότι υπάρχουν μεταβολές που μπορεί να παίξουν τον ρόλο τους στην επόμενη ημέρα. Η υποχώρηση των μητσοτακικών στο Λεκανοπέδιο, τουλάχιστον όπως ερμηνεύεται η απώλεια της πρωτιάς από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη Β’ Αθήνας και η τρίτη θέση της Ντόρας Μπακογιάννη στην Α’, από πολλούς εκτιμάται ότι περιορίζει και τις κινήσεις τους στο νέο πεδίο. Αντίστοιχα μηνύματα εκπέμπει και η μη επανεκλογή πιστών στελεχών της Ντόρας, όπως ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης (Χανιά) και ο Γιώργος Κονοτογιάνης (Ηλεία). 
Με την κινητοποίηση του καραμανλικού πυρήνα, στη Β’ Αθήνας αναδείχθηκαν ως δυναμικό δίδυμο ο Νίκος Δένδιας και ο Γιώργος Κουμουτσάκος, επιβεβαιώνοντας σε σημαντικό βαθμό και την ισχυρή θέση των καραμανλικών. Η μάχη των συστημάτων, ωστόσο, δεν είχε την ίδια κατάληξη στη Αρκαδία, όπου ο καραμανλικός Ανδρέας Λυκουρέντζος είδε να καταλαμβάνει την έδρα του ο σαμαρικός Κώστας Βλάσης. Η εικόνα αυτή δείχνει ότι οι σαμαρικοί δεν αποτελούν έναν αδύναμο κρίκο στη νέα ΚΟ, αν και κατέγραψαν και από την πλευρά τους σημαντικές απώλειες, όπως τη μη εκλογή του Ακη Γεροντόπουλου στον Εβρο ή τις χαμηλές πτήσεις υποψηφίων που διεκδικούσαν εκλογή ως «άνθρωποι του πρόεδρου» (Δημήτρης Βαρτζόπουλος, Δημοσθένης Δαββέτας, Φαήλος Κρανιδιώτης, Μίλτος Χρυσομάλλης κ.ά.)   

Η ΝΤΟΡΑ. Μέσα σε αυτό το σκηνικό αρκετοί θεωρούν σχεδόν αναγκαστική την προσκόλληση των μητσοτακικών στους καραμανλικούς, εάν επιθυμούν να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στη μετεκλογική περίοδο. Η εικόνα αυτή, άλλωστε, εκτιμούν ότι υπαγόρευσε την επίσκεψη της Ντόρας Μπακογιάννη στο γραφείο του Καραμανλή, πέραν των στοιχείων αμφισβήτησης της πρωτοκαθεδρίας Σαμαρά που εμπεριέχει η πρώτη μετεκλογική κίνησή της. Με τη βεβαιότητα ότι η κατ’ ιδίαν συνάντηση Καραμανλή – Μπακογιάννη αφορούσε πρωτίστως την κατάσταση του κόμματος και την ηγεσία κινείται και ο Αντώνης Σαμαράς.        
Τα οχυρωματικά έργα που στήνουν στη λεωφόρο Συγγρού περνούν καταρχήν μέσα από κινήσεις ενότητας – που σε έναν βαθμό στοχεύουν και στην ακύρωση άλλων συμμαχιών. Ο άλλοτε ντορικός Κώστας Καραγκούνης ορίστηκε εκπρόσωπος Τύπου, απομακρύνεται από τον Σαμαρά στην Αιτωλοακαρνανία ο Μάριος Σαλμάς, ενώ οι Κυριάκος Μηστοτάκης, Αδωνις Γεωργιάδης και Γιάννης Βρούτσης καλούνται να συνθέσουν μια ομάδα κοινοβουλευτικών εκπροσώπων που θα υπερασπιστεί και τα πεπραγμένα της προηγούμενης διετίας. Η εκτίμηση ότι ο Σαμαράς αποβλέπει και σε μια διάσταση του Κυριάκου από την Ντόρα, όπως έγινε το 2009, δεν είναι άστοχη.    

Ο ΠΥΡΗΝΑΣ. Στον κλειστό πυρήνα των σαμαρικών τον πρώτο λόγο έχει πλέον ο Δημήτρης Σταμάτης, ενώ οι Νότης Μηταράκης, Βασίλης Κικίλιας, Χαράλαμπος Αθανασίου, Γεωργία Μαρτίνου, Αθανάσιος Δαβάκης, Κώστας Κατσαφάδος (γαμπρός του Βασίλη Μιχαλολιάκου), καθώς και οι νεοεκλεγέντες Ανδρέας Κατσανιώτης (στηρίχθηκε στην Αχαΐα και από καραμανλικούς) και Κώστας Βλάσης εκτιμάται ότι θα διαμορφώσουν τον προεδρικό πόλο στη νέα ΚΟ – που στην πορεία μπορεί να διερευνηθεί ανάλογα με τις εξελίξεις και το εσωκομματικό κλίμα. Στη βάση αυτή, οι Γιάννης Πλακιωτάκης, Κώστας Τασούλας, καθώς και οι Αδωνις Γεωργιάδης και Μάκης Βορίδης δύσκολα θα εμπλακούν σε κινήσεις κατά του Σαμαρά. 

ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ. Μια σειρά άλλων βουλευτών προεξοφλείται ότι θα κινηθεί βάσει των κινήσεων του Καραμανλή – και μπορούν να επηρεάσουν τις ισορροπίες. Από τον ελεύθερο σκοπευτή Νικήτα Κακλαμάνη έως τον Νίκο Δένδια, τον Ευριπίδη Στυλιανίδη, την Ολγα Κεφαλογιάννη και τους Δημοσθένη Δημοσχάκη, Γιάννη Ανδριανό, Κώστα Τζαβάρα (αποστασιοποιημένος σαμαρικός), οι αποφάσεις του Κώστα Καραμανλή θα υπαγορεύσουν και τη δική τους στάση. Αντίστοιχα εκτιμάται ότι θα κινηθούν και οι άλλοτε αβραμοπουλικοί Κώστας Τσιάρας και Θόδωρος Καράογλου. 
Για την ομάδα των μητσοτακικών είναι προφανές ότι η επόμενη ημέρα εξαρτάται από τις κινήσεις Καραμανλή, αλλά – στην περίπτωσή τους – και από τον βηματισμό της Ντόρας Μπακογιάννη και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κωστής Χατζηδάκης, Γεράσιμος Γιακουμάτος και Σοφία Βούλτεψη θεωρούνται σταθερή ομάδα κρούσης στο Λεκανοπέδιο, ενώ αρκετοί εκτιμούν ότι στη συμμαχία εξακολουθεί να παραμένει και ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. 

Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ. Σε ρόλο μπαλαντέρ βλέπουν οι περισσότεροι τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος φέρεται αποστασιοποιημένος από τις επιλογές του Αντώνη Σαμαρά. Στο ενδεχόμενο κλυδωνισμών που θα ανοίξουν ζήτημα ηγεσίας θεωρείται από πολλούς η κατάλληλη ενδιάμεση λύση για να προετοιμαστεί η μετάβαση σε μια νέα ηγεσία μακράς πνοής. 
Στο σενάριο αυτό η επόμενη ημέρα μπορεί να οδηγεί σε έναν χαμηλότερο ηλικιακό πήχη για την κομματική ηγεσία (στη γενιά των σαραντάρηδων), σε έναν νέο φορέα στη συγκρότηση του οποίου θα συμβάλει και ο Μεϊμαράκης, διατηρώντας τη συνεκτικότητα της ΝΔ, ή σε ένα σχέδιο δυαρχίας κατά το γαλλικό πρότυπο. Την προοπτική αυτή βλέπει με ενδιαφέρον και ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, και την έχει εισηγηθεί στα ενδότερα του καραμανλικού συστήματος.