Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος: «Ο κόσμος αγωνιά για το αύριο»

Καμίνια, Κοκκινιά, Μανιάτικα, Καλλίπολη, Χατζηκυριάκειο, Φάληρο, αλλά και Αίγινα, Υδρα, Σπέτσες, Πόρος. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος οργώνει τις γειτονιές της Α’ Πειραιά. Οχι μόνο επειδή τις ξαναπερπάτησε το 2012, όταν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής της ΝΔ στην Α’ Πειραιά, αλλά κι επειδή ως γέννημα – θρέμμα Πειραιώτης τις γνωρίζει από παιδί.

Με τον ίδιο τρόπο ξέρει ότι το βασικό πρόβλημα στις περισσότερες γειτονιές της Α’ Πειραιά είναι η ανεργία και η αγωνία για το αύριο. Τις τελευταίες ημέρες ο πρώην υπουργός Παιδείας έχει γυρίσει πάνω από 20 καφενεία και καφετέριες στις συνοικίες του Πειραιά. «Σε κάθε οικογένεια στις γειτονιές που πάω υπάρχει τουλάχιστον ένας άνεργος και είναι λογικό οι άνθρωποι να προβληματίζονται για το αύριο» λέει. Εκεί, εξάλλου, εντοπίζει και τη βασικότερη διαφορά ανάμεσα στις εκλογές του 2012 και αυτές της Κυριακής: «Το 2012 υπήρχε πολλή οργή. Οταν άρχισα να μιλάω με κόσμο στον Πειραιά το 2011, ο κόσμος ήταν αγανακτισμένος. Τώρα είναι προβληματισμένος και αυτό που αναζητά να μάθει είναι τι θα γίνει την επόμενη ημέρα».

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι που συναντά δεν παραπονιούνται για τις μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Γι’ αυτό και ο ίδιος αρχίζει τις παρεμβάσεις του στις γειτονιές με μια εισαγωγή τού πώς φτάσαμε ώς εδώ, τι παρέλαβε η ΝΔ, πού βρισκόμαστε σήμερα και πού πηγαίνουμε. Στη συνέχεια ξεκινά ο διάλογος και οι Πειραιώτες αρχίζουν τις ερωτήσεις.

Ο Αρβανιτόπουλος προσπαθεί να τους κάνει ενέσεις αισιοδοξίας εξηγώντας πού βρισκόμασταν και πού είμαστε σήμερα. «Το Δημόσιο άρχισε να πληρώνει τις  υποχρεώσεις του, η χώρα αύξησε τους δείκτες ανταγωνιστικότητας και δημιουργούνται θέσεις εργασίας». Στην Αγορά του Ρέντη κάποιοι φαίνεται να συμφωνούν μαζί του, καθώς του λένε ότι το χονδρεμπόριο επέστρεψε στα υψηλά επίπεδα του 2009. Το ίδιο του λένε και άνθρωποι που έχουν χώρους εστίασης.

«Εγιναν και λάθη». Συχνά του επισημαίνουν τα λάθη της κυβερνητικής πολιτικής. «Δεν είχαμε πολλές δυνατότητες να καθορίσουμε το μείγμα της οικονομίας. Και λάθη έγιναν, αλλά πώς να μη γίνουν όταν μέσα σε δύο χρόνια καλείσαι να κάνεις πολλά και να ξεριζώσεις νοοτροπίες δεκαετιών» σημειώνει ο ίδιος. «Ομως πρέπει να πούμε την αλήθεια. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε κάτι. Αυτό που λέω είναι ότι έχουμε φτάσει στα μέσα του βουνού και πρέπει να συνεχίσουμε για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα και σε ένα μείγμα που θα είναι αναπτυξιακό και θα επιτρέψει σταδιακά και φοροελαφρύνσεις».

Εκδηλη, ωστόσο, είναι η ανησυχία για την περιπέτεια στην οποία μπήκε η χώρα. «Ολοι θα προτιμούσαν να είχαμε τελειώσει και να είχαμε πατήσει σταθερά και μετά να πηγαίναμε σε εκλογές. Φοβούνται μην πάνε στράφι οι θυσίες που έγιναν» λέει.  

Το δεύτερο πιο συχνό ερώτημα που αντιμετωπίζει ο Αρβανιτόπουλος είναι αν θα μειωθούν πάλι μισθοί και συντάξεις. Και βέβαια, αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα επαναφέρει πράγματι τον 13ο και 14ο μισθό. «Δυστυχώς, όχι» τους απαντά. «Παρά την όλη κατάσταση εκτιμούν την αλήθεια, δεν θέλουν ψεύτικες υποσχέσεις» συμπεραίνει ο ίδιος.

Το Μεταναστευτικό. Αλλά δεν είναι μόνο τα οικονομικά που απασχολούν τους Πειραιώτες. Είναι και το Μεταναστευτικό, ειδικά στις πιο υποβαθμισμένες γειτονιές. «Δεν χρειάζονται ακρότητες. Εξηγώ ότι έχουμε ενσωματώσει τους μετανάστες, αλλά πρέπει να υπάρχουν έλεγχοι και κανόνες, καθώς και να δούμε τι αντοχές έχουν η κοινωνία και η οικονομία και να συμπεριφερθούμε αναλόγως και βέβαια ως ευρωπαϊκό κράτος». Κάπως έτσι, η συζήτηση μπαίνει στα θέματα νόμου και τάξης. Κάπου εκεί ο Αρβανιτόπουλος αντλεί από την ακαδημαϊκή του ικανότητα και μιλά για «υπερβολές της άλλης πλευράς». Οπως το θέτει, «η ευταξία είναι μέσα στους όρους του κοινωνικού συμβολαίου».

Mε τον αέρα του Ολυμπιακού
Πειραιάς χωρίς Ολυμπιακό δεν γίνεται. Ο Αρβανιτόπουλος δεν έκρυψε ποτέ την αδυναμία του στον Θρύλο. Εξάλλου, υπήρξε για χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού, ενώ στα νιάτα του ήταν αθλητής του Εθνικού Πειραιά στο βόλεϊ. Παραδέχεται ότι στον Πειραιά αυτό μετράει «για να σε αγκαλιάσει ο κόσμος πιο ζεστά».

Από το Πανεπιστήμιο στη Βουλή
Γεννήθηκε στον Πειραιά και σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο. Στη συνέχεια έφυγε για τις ΗΠΑ, όπου έκανε μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικό στην Ουάσιγκτον, στο School of International Service του Αμερικανικού Πανεπιστημίου και στη συνέχεια στο Χάρβαρντ. Αργότερα δίδαξε στο Τζορτζ Μέισον της Βιρτζίνια, ενώ το 2008 εξελέγη πρωτοβάθμιος καθηγητής στο Πάντειο. Την περίοδο 2000-2009 ήταν γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής. Οι εκλογές του 2004 τον βρήκαν στην τιμητική 8η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ, ενώ του 2007 στην 6η. Το 2009 έγινε διευθυντής του γραφείου του Αντώνη Σαμαρά. Στήριξε εξαρχής τον πρόεδρο της ΝΔ στην κούρσα της διαδοχής. Τη θέση διευθυντή γραφείου την κράτησε μέχρι τον Αύγουστο του 2011, προκειμένου να ετοιμάσει την κάθοδό του στην Α’ Πειραιώς, όπου και εξελέγη το 2012.