Κινηματογραφική συνάντηση κορυφής στο «Μεγάλο σορτάρισμα» της κρίσης

«Ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει» λένε. Γι’ αυτό και ο Μπραντ Πιτ σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την κινηματογραφική μεταφορά τού «Moneyball» (2011) με τον ίδιο σε ρόλο πρωταγωνιστή (είχε κερδίσει μία υποψηφιότητα για Οσκαρ για την ερμηνεία του) αποφάσισε να ενώσει και πάλι τις δυνάμεις του με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα πολλών μπεστ σέλερ Μάικλ Λιούις. Αυτή τη φορά σειρά έχει η κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου «The Big Short: inside the doomsday machine» που στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος με τον τίτλο «Το μεγάλο σορτάρισμα». Η εταιρεία παραγωγής του Μπραντ Πιτ με την επωνυμία Plan B θα αναλάβει μέρος της παραγωγής του φιλμ, ενώ στο πλευρό του 51χρονου ηθοποιού θα συμπρωταγωνιστήσουν ο Ράιαν Γκόσλινγκ και ο Κρίστιαν Μπέιλ.

Η ταινία θα βασιστεί στην εκλαϊκευμένη εξιστόρηση της κρίσης την περίοδο του 2007-2008, όταν δηλαδή έσκασε η φούσκα της αμερικανικής κτηματαγοράς. Οι τιμές των σπιτιών που είχαν εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Μαζί τους συμπαρέσυραν και την παγκόσμια οικονομία, οδηγώντας στη χειρότερη κρίση των τελευταίων 80 ετών. Παρά τις συνέπειες της κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Μάικλ Λιούις (εργαζόταν κάποτε στη Γουόλ Στριτ) ήταν πεπεισμένος πως υπήρχαν άνθρωποι που επωφελήθηκαν από αυτή την κατάσταση. Εψαξε λοιπόν, τους βρήκε, τους μελέτησε κι έγραψε την ιστορία τους με ιδιαίτερη έμφαση στη στρατηγική ενός αθυρόστομου αναλυτή, ενός αντικοινωνικού γιατρού με ταλέντο στα οικονομικά και δύο άφραγκων πιτσιρικάδων που έστησαν εταιρεία επενδύσεων στο γκαράζ του σπιτιού τους. Κινηματογραφικοί ήρωες στα καλύτερά τους, σαν να λέμε. Το σενάριο και η σκηνοθεσία, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, θα φέρουν την υπογραφή του Ανταμ ΜακΚέι.

Ο συγγραφέας και οικονομικός συντάκτης Μάικλ Λιούις δεν είναι άγνωστος στο ελληνικό κοινό. Το διάσημο πια ρεπορτάζ «Beware of Greeks bearing bonds» (Φοβού τους Ελληνας ομόλογα φέροντας), περίπου 12.000 λέξεων, που φιλοξενήθηκε τον Οκτώβριο του 2010 στο αμερικανικό περιοδικό «Vanity Fair» με θέμα την ελληνική κρίση αναφέρεται με γλαφυρότητα στην καθημερινότητα και στα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας. «Υστερα από μία ώρα στο αεροπλάνο, δύο στο ταξί, τρεις σ’ ένα σαραβαλιασμένο φέρι και τέσσερις ακόμα σε λεωφορεία που έτρεχαν σαν τρελά πάνω στις κορυφές απότομων γκρεμών, με έλληνες οδηγούς που μιλούσαν στο κινητό τους, έφθασα στην πύλη του τεράστιου και απομονωμένου μοναστηριού». Με αφορμή την επίσκεψή του στη Μονή Βατοπεδίου, ο δημοσιογράφος προσέγγιζε με χιούμορ και διεισδυτικότητα τους μοναχούς «που προσφέρονται ως μελέτη περίπτωσης για την Οικονομική Σχολή του Χάρβαρντ», τη φοροδιαφυγή, τους υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους, τα εξωπραγματικά χρέη, τα σκάνδαλα, τις διαδηλώσεις, τη διαφθορά κάνοντας τη Μεγίστη Μονή και την Ελλάδα παγκόσμιο θέμα.