«Inside Llewyn Davis» α λα ελληνικά!
«Δεν παίζεις εύκολα έπειτα από ένα σετ του Moa Bones και του King Elephant» έλεγε το σαββατόβραδο ο Prins Obi, ενώ μαζί με τους Dream Warriors έπαιρνε θέση στη σκηνή του Six DOGS για να παρουσιάσει τον δίσκο του «Notions» – και ενώ η δήλωσή του είχε μια δόση αγνής συναυλιακής αλληλεγγύης, από αυτή που ο Obi και η παρέα του συχνά εκφράζουν, δεν πρέπει να απείχε και πολύ από την αλήθεια. Γιατί ο κατά κόσμον Δημήτρης Αρώνης (επάνω), βασικός πυλώνας ενός αλλοτινού γκρουπ το οποίο πήρε το όνομά του από ένα αρχαίο πτηνό της Νέας Ζηλανδίας, που το 2011 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Aquarelles» και «άνοιξε» μπάντες όπως οι Swans ή οι Woven Hand, είχε ζεστάνει τον χώρο και τις καρδιές του κοινού, άλλοτε σαν κοενικός Llewyn Davis (με μια κιθάρα μπροστά στο πλήθος), άλλοτε σαν πρώιμος Μπομπ Ντίλαν, άλλοτε σαν η ακουστική πτέρυγα του Lee Ranaldo και κυρίως ως ο γλυκόπικρος φολκ κιθαρίστας που στ’ αλήθεια είναι. Οχι ότι κατόπιν η επαυξημένη εκδοχή των Baby Guru είχε φυσικά το οποιοδήποτε πρόβλημα στην παρουσίαση του πρώτου σόλο δίσκου τού δικού τους Obi. Απλώς, για τα καθιερωμένα συγκροτήματα, αυτά είναι περίπου αυτονόητα: σφιχτοδεμένοι και ορεξάτοι, απέδωσαν στην εντέλεια, αλλά καθόλου γραφειοκρατικά, τη ρετρό, ψυχεδελική, αλλά και φουτουριστική ποπ των μελαγχολικών, ταξιδιάρικων ή χορευτικών τραγουδιών του «Notions», ενώ δεν παρέλειψαν να κάνουν και ένα πέρασμα από το «What’s the ugliest part of your body» του Φρανκ Ζάπα.














