Το graphic design κρίση δεν κοιτά!

Για να είναι υπολογίσιμο κάτι δεν χρειάζεται να έχει εκτόπισμα. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τη δημιουργία στον τομέα της οπτικής επικοινωνίας και παρουσίασης. Το ελληνικό γραφιστικό σχέδιο (graphic design), με άλλα λόγια, που διανύει περίοδο παρατεταμένης άνοιξης, ίσως πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα, και με απτά αποτελέσματα: εξαγωγή υπηρεσιών μέχρι διακρίσεις σε μεγάλους σχετικούς διαγωνισμούς.  Η αισθητική είναι εκείνη που κάνει τη διαφορά. Και το ελληνικό γκράφικ ντιζάιν, που δεν πτοήθηκε – ούτε κάμφθηκε – από την κρίση, χαίρει εκτίμησης στο εξωτερικό προσπαθώντας μάλιστα τα τελευταία χρόνια να διαμορφώσει την ταυτότητά του με σαφή χαρακτηριστικά.

«Η Ελλάδα μπορεί να μην είναι μεγάλη εξαγωγική δύναμη στο γκράφικ ντιζάιν, αλλά πλέον υπολογίζεται και αναγνωρίζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά και με γεωμετρική πρόοδο» λέει ο Δημήτρης Φακίνος, εκδότης του περιοδικού «+Design» και εμπνευστής των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης (ΕΒΓΕ) και των European Design Awards.  Στις 14 Ιανουαρίου επιχειρεί μια ξενάγηση στη γραφιστική σκηνή της πόλης στο πλαίσιο της ομιλίας του «Η οπτική επικοινωνία στην Αθήνα», την πρώτη του κύκλου διαλέξεων «Μιλάμε για την Αθήνα» για το 2015 (σε οργάνωση της αρχιτεκτονικής εταιρείας CFCOMPANY).

ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. Αισθητική και οικονομική κρίση συνδέονται με σχέση αλληλεπίδρασης, σημειώνει. Αρκετοί μικροεπιχειρηματίες και μικροπαραγωγοί οι οποίοι μέχρι πρότινος δεν έδιναν σημασία στη συσκευασία των προϊόντων τους, ακόμα περισσότερο των εξαγώγιμων, απευθύνθηκαν σε δημιουργικά γραφεία για να παρουσιάσουν τα προϊόντα τους, χάρη σε καλαίσθητες ή και πολυτελείς συσκευασίες, ελκυστικότερα και πιο ανταγωνιστικά από άλλα «διότι μια προσεγμένη ή και πολυτελής συσκευασία υποδηλώνει και την ποιότητα του προϊόντος» εξηγεί ο κ. Φακίνος.

Από τις πινακίδες δρόμων και σήμανσης, τις ταμπέλες καταστημάτων, τις αφίσες και τις συσκευασίες στα ράφια σουπερμάρκετ μέχρι το σήμα απαγόρευσης καπνίσματος σε δημόσιους χώρους και χώρους κοινωνικής συνάθροισης, η γραφιστική τέχνη μορφοποιεί την αισθητική με απτά αποτελέσματα. Την ίδια στιγμή είναι σε εξέλιξη η συζήτηση που άρχισε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια να αποκτήσει (νέα) ταυτότητα το ελληνικό γκράφικ ντιζάιν. Μια ανάγκη που δημιουργήθηκε και με αφορμή την εξάλειψη των διαφόρων σχολών εξαιτίας της παγκοσμιοποίησης μέσω Διαδικτύου. «Τα όρια έχουν καταστεί πλέον δυσδιάκριτα. Δύσκολα μπορείς να διακρίνεις αν μια δουλειά είναι δημιούργημα σχεδιαστικού γραφείου της Βρετανίας, ενώ μπορεί να είναι κάποιου ιάπωνα γκράφικ ντιζάινερ» λέει ο κ. Φακίνος.

Η ελληνική ταυτότητα στο γκράφικ ντιζάιν είναι υπό διαμόρφωση, ωστόσο έχουν εντοπιστεί κάποια στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα χαρακτηριστικά της. «Κάποια γραφεία έχουν αντλήσει στοιχεία από τον Καραγκιόζη, χρησιμοποιούν στοιχεία από έργα του Γιάννη Μόραλη αλλά και από την παλαιά ελληνική καλλιγραφία» αναφέρει ο κ. Φακίνος. Φαίνεται ότι οι Μιχάλης Κατζουράκης, Φρέντι Κάραμποτ και Αγνή Κατζουράκη, που είχαν συνδιαμορφώσει το ελληνικό στυλ της δεκαετίας του ’60 – χρυσή εποχή του ελληνικού γκράφικ ντιζάιν – έχουν άξιους συνεχιστές.